Glory Child

en ég meina, hvað myndum við tala um?

ég man varla eftir einu samtali hjá okkur

ég man stutta bita af samtölum sem hefðu geta leitt í stærri samtöl en gerðu það aldrei.

Það var varla dýpt í samtölunum, nema einu, samtalið um að eignast börn.

ég sakna hugmyndinnar af hvað samtölin okkar hefðu getað orðið.

þau þannig séð gætu enn orðið að eitthverju, það er ekki skrítið ef við myndum hittast og spjalla. en ég held að það sé varla að fara gerast.

ég mun aldrei senda að fyrrabragði á þig, þér er velkomið að gera það. ég mun taka tíma frá til að hitta þig og spjalla.

ég vona reglulega að þú gerir það.

ég þarf ekki þetta aðgengi að öðru fólki og þau þurfa ekki þetta aðgengi að mér.

mig langar samt að deila filmumyndunum mínum. ég sakna þess.

þetta hefði aldrei verið. þetta gerðist aldrei.

aðrir hlutir gerðust. þótt ég sé eftir því mun það ekki breyta neinu.

ég hugsa mikið um hvort þessi eftirsjá og sorg sé einhliða. finnur hann líka fyrir henni? ég veit ekki hvort það myndi láta mér líða betur eða ekki.

en ég klúðraði þessu. ég hefði aldrei átt að downloada tinder. þú varst þarna.

ég held samt að við hefðum aldrei virkað í endanum. en hvað ef hvað ef hvað ef.

held samt ekki.

ég hélt að ég myndi aldrei aftur nota hormónagetnaðarvörn en núna held ég að það sé eini valkosturinn.

hvernig í fokkanum er ég að fá ofnæmisviðbrögð við gjörsamlega öllu? ég get varla borðað eða drukkið neitt, ég get ekki notað neina tegund af smokkum, ég má ekki nota hvað sem er á húðina mína. En ég verð aldrei veik. allir í kringum mig verða veikir en ekki ég.

virkar ónæmiskerfið mitt? er ég hægt og rólega að deyja? er ég komin með einhvern ónæmissjúkdóm? læknirinn segir þetta ekki meika sense. ég er búin að vera í marga marga mánuði á biðlista yfir blóðprufu sem verður send út til svíþjóðar. Ég er búin að fara í 2 ofnæmispróf sem kemur ekkert úr.

fáránlegt að eg var einu sinni þannig