.MU.

Ne Mutlu doğmamış olana der Hayyam

Nazım yaşamaya dair diye Bi şiiri vardı galiba ? Kendini Nasıl kandırdı bilmiyorum ama bu dünya yaşamaya değil de acıya dair bence varolduğun andan tok olana dek acı . Yaşadığın iyi şeyler sadece acını arttıracak sahip olduklarında çok sevsen sevenlerim gidişi çok çalışsan ölünce boşa gidecek olan iş güç hepsini geçtim çok Mutlu olduğunu sansan öldüğünde üzerin insanların en büyük acısı OLACAKSIN yaşamak bunun için adil değil

Benim yarınım yok bu günüm de yok . Herşey için çok Zaman vardı fakat acelemizde vardı . Yaşam kısaydı bazı anlar sa ömürden uzun . Burda olmayı başaramadım delirdim anca böyle varolabilirdi insan burda bence ,benim bünyemce aklım başka türlüsünü alamadı . Sevemedim hayatın zerresini tutamadım onu elimden bıraktım onu ,sanki bir halatı sıkıca kavramıştım onu benden çok güçlü çektiler parmaklarım koptu elimden kaçtı tutamadım . Yaşam yine sadece varoluştan ibaret burda olmak benimle bağdaşan birşey değil varoluşum beynimle çelişiyor neden diyorum Varolmamak varken neden , neden burdayım . Keşke ölü doğsaydım şu dünyaya açmadığım gözlerim bunca güzelliğe aldanıp acıdan kanamasaydı da ben melek olsaydım , yaşamak şeytanlaştırdı beni çok şeytan var burda bu hayatın içinde çevremde en büyük şeytanım beynim onun çalışma şekli bana iyi ve güzelden Mutlu olmayı değil acı varsa o güzelliğin ne kadar da anlamsız olduğunu söyledi durdu . Bende karamsar önünü göremeyen Bi Ada’m oldum . Ölmeye çarem yok yaşamak gibi ölememek için çok nedenim var yaşamak için Se elimde neden kalmadı . Burda kendinden kaçar insan ben çok kaçtım kendimden sonra kendimi bulmadım kendim bile ve hiç (MU) oldum .