possibly that's all

'Pory roku. To jest prawda. Od jak dawna są, od początku, i to się nie znudziło jeszcze nikomu. Znudziło się już niektórym wszystko na tym świecie: miłość, sława, pieniądze, napoje, zabawa, życie nawet, śmierć nawet jest im nudna, mówią, ale komu, komu znudziła się wiosna, lato, jesień, zima? Tak pytam. Ten, który powie, że jemu, ten jest tylko po prostu niepoprawnym pozerem.'

'Reading is like thinking, like praying, like talking to a friend, like expressing your ideas, like listening to other people's ideas, like listening to music, like looking at the view, like taking a walk on the beach.'

'If I should ever die, God forbid, let this be my epitaph: THE ONLY PROOF HE NEEDED FOR THE EXISTENCE OF GOD WAS MUSIC'

'Gdybym miał więcej czasu, pieniędzy i nie był tak leniwy, to co chwilę chciałbym wjeżdżać do jakiegoś obcego kraju. Nie na długo. Może na dzień-dwa, a może tylko na kilka godzin. Do dużego, do małego – obojętnie. Byleby był obcy. Byleby pierwszy raz. Prawie nic o nim nie wiedząc. Pan Bóg stworzył kraje i widział, że to jest dobre. Żebyśmy wjeżdżali w niby podobne, a inne. Jak nas już sprawdzą, zajrzą w podwozie, do silnika, do worka z brudnymi gaciami i na koniec podstemplują, żebyśmy wjeżdżali w dziwną przestrzeń podobną do snu albo kolejnych narodzin. Zdziwieni, że świat nie ma końca. Że wiele rzeczy można zacząć od początku. Tak. Że to jest coś w rodzaju nowego życia.'

'Pewien wielki językoznawca twierdził, że nie można wytłumaczyć sensu słowa "ser" komuś, kto nigdy nie spróbował sera. Aby zrozumieć, czym jest saudade, nic lepszego zatem, jak doświadczyć jej bezpośrednio. Najwłaściwszą chwilą jest oczywiście zachód słońca, kanoniczna pora saudade, ale nadają się także niektóre wieczory pełne atlantyckiej mgły, kiedy nad miastem rozpościera się zasłona i zapalają latarnie. Stojąc tam samotnie i patrząc na panoramę rozciągającą się przed wami, odczujecie może pewien rodzaj wzruszenia. wasza wyobraźnia, zakłócając bieg czasu, nasunie wam myśl, że kiedy wrócicie już do domu i do swoich przyzwyczajeń, ogarnie was tęsknota za uprzywilejowaną chwilą w waszym życiu, kiedy staliście na przepięknej lizbońskiej uliczce i spoglądaliście na wzruszającą panoramę. I o to chodzi: ogarnia was tęsknota za chwilą, która staje się właśnie waszym udziałem. To jest nostalgia za przyszłością. Doświadczyliście osobiście saudade.'