🤟🏼

Ya arkadaşlar siz benim hortlayan eski postlarımı görüp takip ediyorsunuz ama burada işler çok karmaşıklaştı

“If an egg is broken by an outside force, life ends. If it is broken by an inside force, life begins. Great things always begin from the inside. Life is the same: broken from the outside, it’s pressure; broken from the inside, it’s growth. If you wait for others to break you from the outside, you’re destined to be their food. But if you can break yourself from the inside, you’ll find that growth is a kind of rebirth.”

Sevdiğim insanlara minik çanta süsleri örüyorum bu aralar. Teyzem söyleyene kadar kendim için hiç örmediğimi fark etmemiştim. Neyse zaten sadece sevdiğim insanlar için örüyorum :)

inanılmaz dandik bir diziyi sadece merak ettiğim için çabuk bitsin diye 2x te izliyorum ama o kadar utanç verici ki sürekli durdurup nefes alma arası verdiğimden bitmiyor dmmdmdmd

bir sis içinde yuvarlanıyorum. zaman algım bitmiş, nereye gittiğimi, nerelerden geçtiğimi, az önce canımı acıtan şeyin geçerken çarptığım bir taş mı yoksa kontrolsüzce savurduğum kendi ellerim mi bilmiyorum. zaten bir şey göremeyeceğim diye gözümü bile açmıyorum, sadece belki bir gün kendiliğinden durur diye bekliyorum.

resmen 26 yaşındayım

başarı ve mutluluğu aynı şey olarak gördüğümden hem maddi hem de manevi olarak sürünüyorum. farkındayım ama başka türlüsünü de bilmiyorum

katlanamadıklarım

yine dışlanmışız fark etmeden

kitle, tümör, kanser, ameliyat, kemoterapi, ihtimaller

diş hekimim depresyon durumuma "aa çok enerjik hayat dolu duruyorsun aslında" diye tepki verdi. öyle görünmek için farkında olmadan o kadar çok çabalıyorum ki eve döndüğümde bir süre konuşmak için bile halim olmuyor

insanlar

işsiz biri olarak yine 'şunu mu denesem buna mı başlasam'a geri döndüm