-kuzeyyıldızı-

Şöyle bir cümleye rastladım çok doğru: "Bir noktadan sonra insanlar barışamaz, ayrılamaz, dönemezler. Çünkü her şey için çok geçtir artık."

boş neşe, kuru kahkaha.

bilmiyorum leylâ, biraz şey oldum yani aklım başıma mı geldi n'olduysa. biraz şeyi anladım, bir insanın sevilebilmesi için kendisi gibi olmaması gerekiyormuş.

senin sofranda herkesin karnı doydu da benim içtiğim bir bardak su sana yük oldu, seni unutsam da bunu unutmam.

ben senin sustuklarını anlayabiliyorum, sen benim konuştuklarımı bile dinlemiyorsun.

hiçbir çaba yetmedi, hiçbir sevgi de yetmez sana. neleri yok yere hiç ettiğini bir gece ansızın anımsarsın.

sen hiç affedilmeyi beklemedin, hiç özür dilemedin, hiç aramadın. sen kıyıda köşede ihmal ettiğin bir kalbin seni hep sevdiğinden emindin.

bana niye kırgınsın, devirip durduğun düştü diye mi. azarladığın sustu, görmediğin yok oldu diye mi. bana niye kırgınsın. kırdığın parçalandı diye mi.

benim seninle kavgam bitti, vazgeçtim.

benim kurulu düzen dediğim, senin dizlerine yatıp uyumak.