Mavi Yağmur

Alıntıdır adeta ben yazmışımcasına 🥹

….

Oğlumun din kültürü ödevine verdiği cevap asdfghjk aslında gayet mantıklı ve haklı 😅

Bazen insanların tavırları yüzünden kendime acı çektirdiğimi fark ediyorum. Yorulmaktan, tükenmekten, güçsüz hissetmekten utanmıyorum ama sanki utanmam gerekiyor gibi. 5 aylık bir bebeğim 9 yaşında ergenliğe dört nala koşan aksi, üstün zekalı, pamuk kalpli ama zor bir oğlum var. İyi kötü anneleri olmaya, doğru bakım vermeye çabalıyorum. Herhangi bir şekilde fikirlerini almadan dünyaya getirdiğim için onlar bana bir şey borçlu değil aksine ben borçluyum. Zorlanıyorum, mutlaka bir şeyleri unutuyorum eksik kalıyorum. Geçenlerde bebeğim kucağımda uyuyordu ( bana bağımlı buarada temas çok seviyor ve adeta bir yaka iğnesi) annemde sözde bana destek olmak için arada uğruyor, mutfakta bir şeyler yapıyor. Hışımla içeri girdi, bebek zıpladı korkudan uyandı ve elinde iki çürümüş salatalığı "atıyorum bunlar ne böyle" diye gözüme soktu😂. Zar zor uyuttuğum bebeğin uyanmasına mı maruz kaldığım o tavramı şok olayım bir süre dondum kaldım. Utanç sardı beni başladım ağlamaya buzdolabının sebzeliğini kontrol edemedim aklıma bile gelmedi nasıl yaptım diye vahlandım. Sonra ağlarken ne oluyor ya dedim sıçarım salatalığına. Neden yetersiz, pis pasaklı oluyorum ki! Yine bir şey demedim anneme ama durmuyordu... Ağlayana kadar dikkat ederim bundan sonra diyebilirsin, buzdolabı hizmet ister, sürekli kontrol edeceksiniz bık bık bık... Sabrım taştı tabii bir noktada ve hiç mi dedim takdir edilecek bir şeyim yok. 5 aylık bebekle 3 seramik standı açtım, bir okula öğretmenler günü hediyesi siparişi tamamladım. Atölye evimin alt katında indim çıktım bebeği çoğu zaman kanguruya taktım. Şu an çalışmıyorum ama ekonomi ortada bir şekilde bebek 2 aylık olduğundan beri didiniyorum ve alamadığım maaş fark ettirmeyecek seviyede evime destek oluyorum. Çürüyen salatalığı takip etmesem de çocuklarımın eksiklerini takip edip karşılayabiliyorum, eşime yardım edebiliyorum. Annem helal olsun kızım el kadar bebekle canın çıktı demedi ama iki salatalık için demediğini bırakmadı. Mükemmel olmak zorunda değilim olmak istemiyorum takdir edilmek de aslında. Bazen anneniz bile sizi aşağı çekebiliyor. O gün kendimi suçlayıp onun da dediği gibi daha da dikkat ederim deseydim her şeye yetişmek zorunda hissim daha da tavan yapacaktı ve sürekli kendimi eksik hissetmemek için daha da parçalanacaktım. Neymiş o ben uyurken her işini yaparmış. Benim bebeğim benim üzerimde uyuyor ve ben o ev işini yapmak uğruna çocuğumu bırakmak istemiyorum. Çünkü beşiğinde yarım saat uyuyor ve mutsuz uyanıyor ama kucağımda 2 saat uyuyor ve gözünü açıp beni gördüğünde gülümsüyor. Ben süre içinde onun her bir kirpiğini inceliyorum, nefes alışını ezberliyorum, bazen gülüyor bazen ağlıyor rüyasında iyice koynuma basıyorum ve evet tuvalete dahi gidemiyorum ev temizleyemiyorum ya da her ne bok yapılacaksa zaman duruyor ve yapmıyorum.. ben neden kötü anne olayım, hiçbir temiz ev benim çocuklarımın ruhunu duygusal anlamda doyurmayacak. Bunu anneme anlatabileceğimi sanmıyorum. Anlaşılmayı da umursamıyorum galiba, ama yorgunum ve mükemmel olmadığım için de kendimle gurur duyuyorum. Bu kadarım, bu kadarıyla da mutlu olmaya çalışıyorum.. kendimi sokakta bulmadım yaa yedirmem kimseye...oh şuraya yazıp rahatladım.😬

Sana olan duygularım ektedir 😂 Safiye Soyman& Seda Sayan forever 🤟 @selcandy