Math Ethnography 2016

Έχουμε αφήσει λίγο πίσω τις εργασίες μας. Παρακαλώ ταΐστε το κοινόχρηστο αρχείο μας με περισσότερες σκέψεις για το πώς σκέφτεστε να κινηθείτε με την εργασία σας, τι έχετε βρει ή και διαβάσει σχετικά με το θέμα σας, πιθανό χρονοδιάγραμμα, κ.λπ.

Μου εστάλει από pavlidou-kat ως μήνυμα με το σχόλιο “Προωθεί τα φεμινιστικά ιδεώδη και να κάνει περήφανες της σύγχρονες σουφραζέτες!!!!” και το ανεβάζω...

Δεν περιμένουμε να μας φέρετε την Τρίτη κάποιες από τις παραπάνω, αλλά να φέρετε 2-3 για να μπορούμε να δουλέψουμε. Τις αυθεντικές παρακαλώ!

Girls Just Want to Have Sums (The Simpsons: season 17, episode 19)

Από λάθος μου το ποστ δεν ανέβηκε εχθές :-/

Ακολουθώντας το σύνδεσμο που θα βρείτε στο τέλος του post θα μπορούσατε να δείτε ένα επεισόδιο από τη σειρά The Simpsons πριν το δούμε μαζί αύριο στη συνάντησή μας.

Επειδή το πλαίσιο της συγκεκριμένης σειράς δεν είναι οικείο, κι επειδή η σάτυρα πάντοτε δοκιμάζει την επάρκειά μας σε μια γλώσσα, παραθέτω παρακάτω λίγα λόγια για τη σειρά αλλά και για το συγκεκριμένο επεισόδιο.

Οι Simpsons είναι ένα τηλεοπτικό σόου για ενήλικες σε μορφή cartoon που ξεκίνησε στην τηλεόραση των ΗΠΑ το 1989. Από τότε έχουν προβληθεί περισσότερα από 550 επεισόδια, ενώ η σειρά έχει μεταφραστεί σε κάμποσες γλώσσες. Περισσότερες πληροφορίες μπορεί να βρει κανείς ή καμία σε διάφορους διαδικτυακούς τόπους. Η εν λόγω σειρά έχει χαρακτηριστεί ως μια απο τις πιο εγγράμματες της τηλεόρασης, αφού έχει πληθώρα αναφορών σε διάφορους ακαδημαϊκούς χώρους. Ένας από τους παραγωγούς και τους κύριους συγγραφείς του υλικού των επεισοδίων της σειράς έχει πτυχίο μαθηματικών από το Πανεπιστήμιο του Hanvard. Δεν είναι τυχαίες λοιπόν οι 100 και πλέον μαθηματικές αναφορές στα επεισόδια της σειράς, ούτε βέβαια και το επεισόδιο που είδαμε την προηγούμενη εβδομάδα αφιερωμένο στη μάχη των δυο φύλων γύρω από τις επιδόσεις στα μαθηματικά.

Ολόκληρη η σειρά είναι χτισμένη ως μια σατυρική παρωδία μιας ‘τυπικής’ μεσοαστικής οικογένειας των ΗΠΑ. Με αυτή τη διάθεση, της σάτυρας δηλαδή μέχρι του ορίου της καυστικής θέασης των πραγμάτων, θα πρέπει να δούμε και το επεισόδιο Girls Just Want to Have Sums που πρωτοπροβλήθηκε το Απρίλιο του 2006.

Το επεισόδιο ξεκινά με του Simpsons να παρακολουθούν μαζί με άλλους συμπολίτες τους την παράσταση Stab-A-Lot: The Itchy and Scratchy Musical. Η παράσταση αυτή είναι μια παρωδία μέσα στην παρωδία και βασίζεται στους γνωστούς μας ήρωες Tom και Jerry με μια έντονη δόση βίας όμως, ακριβώς για να καυτηριάσει τη βία αυτή καθαυτή. Η υπεροβολική βία ας μην ξεχνάμε προκαλεί γέλιο και προβληματισμό ως προς την όποια αναγκαιότητά της. Σκηνοθέτης της παράστασης είναι η Juliana Krellner, την οποία συγχαίρει μόλις πέφτει η αυλαία ο πρώην διευθυντής της, ο Principal Skinner. Εκεί ακούμε:

Principal Skinner:  You know, Juliana, it’s no surprise you became such a success.  You always got straight As in school.

Juliana:  Well, I remember getting a B or two in math.

Skinner:  Well, of course you did.  You are a girl.

[Audience gasps.]

Skinner:  All I meant was, from what I’ve seen, boys are better at math, science, the real subjects.

Juliana:  [To audience] Calm down, calm down.  I’m sure Principal Skinner didn’t mean girls are inherently inferior.

Skinner:  No, of course not.  I don’t know why girls are worse.

Ο Principal Skinner κάνει την γκάφα να δηλώσει ότι τ ακορίτσια δεν τα πηγαίνουν και τόσο καλά με τα μαθηματικά. Εξαγριωμένοι κάτοικοι της πόλης διαδηλώνουν μπροστά από το σπίτι του Skinner’s φωνάζοντας συνθήματα: «2, 4, 6, 8 - Stop the man from teaching hate!» και «8, 6, 4, 2 - We do math as good as you!» Εν τω μεταξύ κάποια παλκάτ γράφουν “Skinner + Words = Hate,” “XX = XY”, ενώ η μητέρα του κρατά πλακάτ που γράφει “Why Did I Multiply?”

Την επόμενη μέρα οι δασκάλες του δημοτικού σχολείου στο οποίο είναι διευθυντής ο Skinner μαζί με άλλες κυρίες διαληλώνουν εναντίον του έξω από το σχολείο. Ο επόπτης του σχολείου Superintendent Chalmers συζητά με τον Skinner  ζητώντας του να θέσει υπό έλεγχο την κατάσταση. Ο Skinner καλεί τις κυρίες σε συζήτηση στο αμφιθέατρο του σχολείου.

Skinner: Today, we celebrate the first of many, many, many, many diversity forums. Why is it that women ‘appear’ to be worse at math than men? What is the source of this 'illusion’ or as I call it, the biggest lie ever told.

Lindsey Naegle: You’re a worse version of Hitler!

Skinner: Please believe me. I-I understand the problem of women. (he moves from behind the podium revealing he’s wearing a purple dress and purple heels) See. (the audience gasps)

Nelson: Ha, ha! (sing-songy) The principal’s a tranny.

Skinner: Am I wearing women’s clothes? I didn’t notice. When I look in my closet, I don’t see male clothes or female clothes. They’re all the same.

Edna Krabappel: Are you saying that men and women are identical?

Skinner: Oh, no, of course not! Women are unique in every way.

Lindsey Naegle: Now he’s saying men and women aren’t equal!

Skinner: No, no, no! It’s the differences of which there are none that makes the sameness exceptional. Just tell me what to say! (he starts to breathe heavily then pass out)

Chalmers: Oh dear. Um, attention students. Due to nervous exhaustion and diarrhea of the mouth… (the students start laughing) Yes, yes, yes. I said diarrhea.

Ο Skinner παίρνει πόδι από τη θέση του διευθυντή του σχολείου και στη θέση του έρχεται η Melanie Upfoot που αποφασίζει να χωρίσει το σχολείο στα δυο χωρίζοντας τα αγόρια από τα κορίτσια για πάντα.

Η Melanie Upfoot ξεκινά το πρώτο μάθημά της στην τάξη των κοριτσιών.

Upfoot:  Now, let’s buckle down and do some math.

Lisa:  Yes!

[The teacher turns on an electronic device that plays soft music and projects colorful mathematical symbols all around the classroom.]

Upfoot:  How do numbers make you feel?  What does a plus sign smell like?  Is the number 7 odd, or just different?

Lisa:  Are we gonna do any actual math problems?

Upfoot:  “Problems”?  That’s how men see math, something to be attacked - something to be “figured out.”

Lisa:  But … isn’t it?  I mean, confidence building can’t replace real learning.

Upfoot :  Uh-oh, Lisa, it sounds like you’re trying to derail our self-esteem engine.

Η Lisa αποφασίζει να την κοπανήσει προς τη μεριά των αγοριών και προς αναζήτηση των μαθηματικών που θέλει και μπορεί να κάνει. Κοιτάζει από το παράθυρο μέσα στην τάξη των αγοριών.

Teacher:  Now boys, who can tell me the volume of this snowman.  Anyone? Martin:  Just add the volume of the spheres!  We know the radii…. Lisa:  He forgot the volume of the carrot nose:  one-third base times height!  Oh math, I have missed you!

Η Lisa λέει το παράπονό της στη μητέρα της Marge.

Lisa:  Mom, the girls’ school is a joke, and I’m not allowed to take the boys’ math. Marge:  When I was in school, I loved math.  Until…. [flashback to Marge studying with a calculus book on the beach] Homer:  Hey, Professor Von Hubba Hubba - wanna hop in my dune bug and erode some beach? Marge:  I’d love to.  But I’ve got my calculus final tomorrow. Homer:  C'mon, baby, the only math you need is You + Me = Forever. Marge:  Oh, Homie.  [She leaves with him.] [Present day]  Marge:  Since then, I haven’t been able to do any of the calculus I’ve encountered in my daily life.  But that’s not going to happen to you! Lisa:  Well what can I do?  They won’t let me in the boys’ school. Marge:  Yes, unless….

Η ιστορία μας συνεχίζεται με τη Lisa να ντύνεται ως αγόρι με το όνομα Jake Boyman ή Toilet (το παρατσούκλι που της έδωσαν τα αγόρια γιατί είχε ένα κομμάτι χαρτί τουαλέττας στο παπούτσι της). Η Lisa αρχίζει να συμπεριφέρεται ως αγόρι (καυγαδίζει, τρώει τηγανητές πατάτες που είχαν πέσει το πάτωμα, πάιζει χαζά παιγνίδια στο διάλειμμα, κ.λπ.). Κι όλα αυτά ώστε να μάθει περισσότερα μαθηματικά.

Σε μια μεικτή συνάντηση η Lisa ως Jake ή Toilet παραλαμβάνει το βραβείο για Outstanding Achievement in the Field of Mathematics και ακολούθως αποκαλύπτει την ταυτότητά της βγάζοντας την περούκα και τα γυαλιά που φορούσε ως αγόρι.

Lisa:  That’s right, everyone!  The best math student in the whole school is a girl! Bart:  The only reason Lisa won is because she learned to think like a boy! … Lisa:  And I did get better at math, but it was only by abandoning everything I believed in.  I guess the real reason we don’t we see many women in math and science is….  Well, whatever the reason is, I’m glad I’m a girl, and I’m glad I’m good at math!

Τα σημεία που θίγει αυτό το 20λεπτο επεισόδιο είναι τόσα που ξεφεύγουν από το διαθέσιμο χώρο ενός post. Προκαταλήψεις εκπαιδευτικών για τις μαθηματικές ικανότητες των δύο φύλων, διαφοροποιημένο πρόγραμμα σπουδών για τα κορίτσια, μάταια ενδυνάμωση της αυτοεκτίμησης των κοριστιών αφού γίνεται εις βάρος του της κατάκτησης του περιεχομένου των μαθηματικών), γάμος και οικογένεια ως καλύτερη επιλογή εις βάρος της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης και της καριέρας, ‘απομόνωση’ των καλών στα μαθηματικά μαθητών και μαθητριών, τα σχολεία ή τις τάξεις αγοριών κοριτσιών ως απάντηση στο ‘πρόβλημα’ της υστέρησης των κοριτσιών στα μαθηματικά,…

Ελπίζω να βοήθησα, έστω και καθυστερημένα.

Σχετικά με τη δήλωση του μαθήματος

Προσπαθώντας να αντιπαραβάλλω τη χειρόγραφη κατάσταση δήλωσης συμμετοχής στο μάθημα με την ηλεκτρονική των followers του μπλογκ του μαθήματος συνάντησα δύο προβλήματα:

1. Δεν κατάφερα να αντιστοιχίσω τις efteema, amariannakst, 8anasisk, katetop9, kellykelly3000 και euad με κάποιο όνομα. Σας είχα ζητήσει να επιλέξετε πιο ‘κατανοητό’  avatar.

2. Αρκετά ονόματα της χειρόγραφης κατάστασης δεν έχουν γίνει μέλη στο μπλογκ.

Στα έγγραφα της e-class του μαθήματος (http://eclass.uth.gr/eclass/modules/document/index.php?course=SEAA155&openDir=/5322fd0aA4JQ ) και στον φάκελο Handouts, θα βρείτε το handout 3 σχετικά με τις αναφορές που συζητήσαμε την άλλη φορά.

...το ίδιο θα πρόσθετα και οι περιγραφές για την αγορά μιας κούπας με καφέ!

Σήμερα μιλήσαμε για τον αφελή πολιτισμικό σχετικισμό όπως αυτός (μπορεί) να πηγάζει από τη δήλωση “all different, all equal”. Συγκρίνοντας κοινωνίες και πολιτισμούς αναπόφευκτα προβαίνουμε σε συγκρίσεις για συστήματα συγγένειας, ιδέες για έμφυλους ρόλους, ντύσιμο, διακόσμηση σωμάτων, μορφές εκπαίδευσης, (δια)τροφή, μαγείρεμα, καθαριότητα, παιχνίδι, τελετές, δώρα,... και τόσα άλλα.

Αυτές οι συγκρίσεις πρέπει να αποσκοπούν στην απο-φυσικοποίηση σχέσεων, πρακτικών και συμπεριφορών κι όχι στην κατάταξή τους. Ο σεβασμός της πολιτισμικής διαφοράς δεν μπορεί να οδηγήσει στην αποδοχή της βίας, της μισαλλοδοξίας γιατί «έτσι το κάνουν αυτοί και πρέπει να σεβαστούμε τις παραδόσεις τους”. Ταυτόχρονα, όπως είπατε, δεν πρέπει να ξεχνάμε τις σχέσεις εξουσίας (καπιταλισμός, νεο-ιμπεριαλισμός) που συχνά προσπαθούν να επιβάλλουν την άνιση συνάντηση πολιτισμών.

Στην σημερινή πρότασή μου για ταινία, τέσσερα μωρά, η Ponijao από την Ναμίμπια, η Mari από το Τόκυο, ο Bayar από τη Μογγολία και η Hatie από το Σαν Φρανσίσκο, πρωταγωνιστούν στην ταινία Babies του Thomas Balmès. Μπορούμε να φανταστούμε τι μπορεί να οδήγησε τον γάλλο ντοκουμενταρίστα  στην παραγωγή αυτής της ταινίας; Τι κοινό μπορεί να έχουν αυτά τα τέσσερα; Τι διαφορετικό; Με ποιους τρόπους θα μπορούσε η ταινία να τροφοδοτήσει τη συζήτησή μας για τη σύγκριση των πολιτισμών;

Τα σχόλια σας τα ανεβάζετε με το γνωστό τρόπο. Αναφορές σε σκηνές καλό είναι να συνοδεύονται, όπως είπαμε, από τα αντίστοιχα λεπτά.