İkinci bir şık için doğmuş gibi hissediyorum ancak soruya dahi sahip değilim. Bu kafa karışıklığına sebep olan her şeyi unutmak istiyorum. Yaşanmışlıkları öldürmek istiyorum, varlığımı bir gölgede kaybetmek istiyorum. Beni olduğum kişiye dönüştüren her olaydan. Kalbime atılan her düğümden, ruhuma kazınan her izden feragat ediyorum. Dilediği gibi alınabilir zihnim. Yalnızca hayatın daha fazlasını arzulamayayım yeterli. Çünkü doruğa ulaşmak kolay olmasa da her seferinde yere çakılmak inanç öldürücü. Her şeyi bırakmak istiyorum kalbimi sökmek istiyorum, öyle mızmızlanmıyorum da haykıracak hiç bir şeyim yok. Öylesine hevesssizim. Lütfen bir boşluk yaratın göğsümde ve içerden olmasın. Onca inada ve güce rağmen aynı zamanda kendime hissettirdiğim bu acımasız duygular yine de kalbim sökülüp atılsa dahi tutulan avuçta yaşayacağım! Diyip zorlamaya devam edermiş gibi.

Sen ölmedin mi