d.56

ben seni ev sandım, sen beni yol bildin.

hangi kötülüğümün cezasısın? hangi günahın adı oldun?

bir gün yerin üç metre altında olduğumda ve böcekler kalbimi kemirmeye başladıklarında tattıkları tek şey sen olacaksın bitanem.

öldürmekten beter ettin sevgilim.

şimdi seni sevmekle övünmek vardı.

maalesef tutmadın sözünü pek.

benim denizim güzeldi ama ayağıma batan taşlar canımı çok yaktı,ben denizimden vazgeçmedim ama denizim beni boğdu.

seni sevmeyi hiç istemedim.

ben gibi sev,sen gibi birini.

sana ulaşabilmek isterdim.

yar bana geç kaldı ben ona erken.

ciğerini bildiğim yanıltmadı da değerini bildiğim çok yanılttı.

ve artık kitap bitti. söyle,hangi sayfasında sevdin beni? ya da söylesene bir sayfa daha yazsaydım bir satırda sever miydin beni?

ama artık sadece hatırasın.

per aspera ad astra.

feda edilenler‚ heba edilirse veda edilir.

o vedaya mecbur bırakıldım.