Piękne zdrowie

Ciąża jest szczególnym momentem w życiu każdej kobiety i jak wiadomo wiąże się ze swoistą rewolucją szczególnie w gospodarce hormonalnej. Jak wiadomo tego typu historie skutkują zmianami w obrębie całego ciała, a także w sferze psychicznej (np. silne huśtawki nastroju - radość miesza się z płaczem). Ja skupię się jedynie na stronie zewnętrznej czyli najczęstszych dolegliwościach skórnych jakie dotykają kobiet w ciąży.

Najczęstsze problemy skórne w czasie ciąży

Do najczęściej występujących dolegliwości w czasie ciąży zaliczamy:

- suchość skóry (może towarzyszyć jej świąd skóry - spowodowany podwyższonym poziomem estrogenów);

- rozstępy ( na skutek silnego rozciągania się skóry bardzo często dochodzi do zerwania włókien kolagenowych w wyniku czego powstają w skórze blizny - czyli popularne rozstępy);

- cellulit (na skutek podwyższonego poziomu estrogenów i progesteronu dochodzi do nadmiernego odkładania tłuszczu i wody w organizmie);

- rozszerzenie i/lub pękanie naczyń krwionośnych i włosowatych (popularne pajączki), a nawet żylaki;

- alergia - możliwa nadwrażliwość skóry;

- trądzik - może pojawić się u kobiet, które przed ciążą nie miały żadnych problemów z cerą;

- przebarwienia - najczęściej pojawiające się symetrycznie na czole, policzkach i brodzie tzw. ostuda;

- opuchlizna - problem z prawidłowym działaniem układu żylno- limfatycznego i  nadmiernym gromadzeniem wody dotyczy szczególnie nóg (okolic kostek), w późniejszych miesiącach problem ten może dotyczyć także dłoni, a nawet twarzy;

Jak sobie radzić z dolegliwościami skórnymi w ciąży?

Niestety nie jest to prosta sprawa ponieważ w czasie ciąży nie wszystko jest dozwolone. Istnieje dość duża grupa kosmetyków, które w czasie ciąży są niewskazane, a niektóre wręcz zakazane. Ze względu na zwiększoną wrażliwość skóry warto sięgać po kosmetyki hiopoalergiczne, a jeszcze lepiej jeśli są one dedykowane kobietom w ciąży. Kosmetyki, które stosujemy w czasie ciąży nie powinny zawierać parabenów, silnych konserwantów, ani innych składników, które mogłyby być szkodliwe dla płodu. Unikamy też preparatów mocno perfumowanych ponieważ to właśnie zawarte w nich olejki eteryczne (substancje zapachowe) są jednymi z najbardziej alergizujących czynników, a ponadto niektóre olejki jak np. bergamotowy mogą powodować powstawanie na skórze plam (ostrudy). Kosmetyki zawierające witaminę A oraz jej pochodne ze względu na ich działanie teratogenne są w ciąży bezwzględnie zabronione. Na czas ciąży zaleca się zrezygnować z kosmetyków przeciwtrądzikowych (np. zawierających kwas salicylowy, kwas azelainowy, tetracykliny, te ostatnie wykazują działanie teratogenne), wybielających (kwas azelainowy, kojowy czy hydrochinon) oraz odmładzających, przeciwzmarszczkowych (ze względu na nieprzewidywalną reakcję skóry na wysokie stężenie składników aktywnych oraz “możliwość” ich przedostania się do krwioobiegu - prawdopodobieństwo bardzo niskie ale ciąża nie jest odpowiednim czasem na przeprowadzanie eksperymentów). Kosmetyki z kwasami owocowymi tak ale takie z zawartością poniżej 5%. Te powyżej 10% są niewskazane ze względu na możliwe podrażnienie skóry i trudność w leczeniu możliwych powikłań (poparzeń, infekcji). W ciąży nie stosujemy preparatów odchudzających ani antycellulitowych ze względu na zawartą w nich kofeinę - obecność kofeiny w kosmetykach na okres ciąży jest zabroniona. Niewskazane jest także stosowanie preparatów do włosów z amoniakiem, kosmetyków z algami stosowanych na duże powierzchnie ciała (ze względu na wysoką zawartość jodu) oraz preparatów zawierających składniki tj. parabeny, ftaleny, triklosan, SLS, oxybenzone, fluor (np. w płynach do płukania jamy ustnej). Więc co możemy stosować? Preparaty dedykowane kobietom w ciąży, preparaty hipoalergiczne oraz te kosmetyki o najprostszym i najkrótszym składzie. W I trymestrze zaleca się ograniczenie stosowania kosmetyków do minimum. Podstawowym celem w pielęgnacji skóry w czasie ciąży jest tak jak zawsze nawilżanie skóry. Przy pomocy oliwy czy oliwki możemy też skórę przesuszoną natłuścić co może zwiększyć jej elastyczność. Ale niestety w dużej mierze za powstawanie rozstępów odpowiada genetyka, czyli nasza osobnicza (rodzinna) podatność na ich powstawanie - z tym jak wiadomo walczyć się nie da, możemy jedynie przed planowaniem ciąży postarać się odpowiednio zadać o stan naszej skóry - jej elastyczność, sprężystość, jędrność, a już w czasie ciąży nawilżać ją i natłuszczać preparatami dla kobiet w ciąży. Nie gwarantuje to w żadnym wypadku uniknięcia powstania rozstępów, może zmniejszyć jedynie ich ilość czy rozmiar.

Zabiegi kosmetyczne w ciąży - tak czy nie?

Zapewne jak i ja tak i Wy wiecie, że nasze babcie mają (miały) metody na różne problemy i dolegliwości zdrowotne. Jedną z takich sprawa jest także odporność, a dokładniej jej wzmacnianie. I właśnie dziś o tym jakie sposoby na wzmacnianie odporności mają nasz babcie i co istotniejsze, czy babcine metody na odporność są skuteczne.

Domowe obiadki czyli odpowiednia dieta na odporność

Kto jak kto ale nasze babcie świetnie wiedzą, że właściwe odżywianie (zdrowa dieta) jest niezwykle istotne w budowaniu odporności. Dieta każdego z nas powinna być właściwie zbilansowana nie tylko pod względem ilościowym (kalorii) ale też jakościowym (powinna dostarczać wszystkich niezbędnych składników odżywczych). Zdrowa dieta powinna być urozmaicona - każdego dnia powinniśmy dostarczać organizmowi różnego rodzaju warzyw i owoców (7-10 porcji każdego dnia), ważne aby zapewnić organizmowi różnorodność. Owoce i warzywa są niezwykle istotne ponieważ stanowią bogate źródło witamin i składników mineralnych dla naszego organizmu. Ale to nie wszystko - znajdziemy w nich także cenne dla zdrowia roślinne związki jak polifenole czy karotenoidy. Polifenole w tym flawonoidy i antocyjany są niezwykle skuteczne w eliminowaniu nadmiaru wolnych rodników w organizmie, a jak wiadomo nadmiar wolnych rodników nie tylko osłabia odporność ale również może spowodować powstanie stresu oksydacyjnego w organizmie. Dieta skierowana na wzmacnianie odporności powinna też być bogata w ryby - są one źródłem kwasów omega 3 oraz w produkty pełnoziarniste (kasze, ciemny razowy chleb - źródło witamin z gr. B). Oczywiście nie należy zapominać o codziennym spożywaniu nabiału np. naturalny jogurt, kefir czy maślanka ponieważ są one naturalnym źródłem probiotyków, które są niezwykle istotne w budowaniu właściwej odporności organizmu. Inne źródła probiotyków w pożywieniu to kapusta kiszona i kwas chlebowy. Jesienią i zimą warto aby przynajmniej dwa posiłki były na ciepło np. obiad i śniadanie. Ważną rolę o tej porze roku w diecie pełni rozgrzewająca organizm zupa - jak wiadomo wychłodzenie organizmu prowadzi do przeziębienia. Więc nie ma to jak obiad u babci.

Ruch to zdrowie... każda babcia Ci to powie

W zdrowym ciele zdrowy duch. Niezwykle istotnym elementem wzmacniania układu odpornościowego jest aktywność fizyczna, najlepiej jeśli jest to ruch na świeżym powietrzu. Ale może też być pływanie, aerobik czy też inne ćwiczenia. Tak naprawdę minimum ruchu na każdy dzień to ok 30 minutowy spacer (niezależnie od panującej pogody). Oczywiście może być to jogging, jazda na rowerze czy stretching na świeżym powietrzu - ważne aby wysiłek był raczej umiarkowany. Aktywność fizyczna pobudza układ immunologiczny do wytwarzania komórek odpornościowych i sprawniejszego ich działania, dlatego też ruch jest skutecznym sposobem na odporność.

Na odporność... hartowanie, bo zahartowany znaczy zdrowy

Hartowanie metali zwiększa ich odporność (rozgrzewa się metal do czerwoności a następnie schładza w zimnej kąpieli wodnej). Podobnie jest w przypadku naszej odporności. Hartowanie pomaga organizmowi przystosować się do zmiany warunków zewnętrznych (obniżenia temperatury w okresie jesienno zimowym). Oczywiście proces hartowania przeprowadza się powoli ale systematycznie. Dobrym sposobem jest np. hartowanie podczas kąpieli pod prysznicem - polewamy ciało na zmianę wodą ciepłą i chłodną (zawsze kończymy na chłodnej wodzie) - minimum 3 zmiany podczas kąpieli (z czasem zwiększamy ilość). Innym sposobem jest chodzenie przez kilka minut gołymi stopami po podłodze (ale nie siedzenie z gołymi stopami bo to raczej przyprawi nas o katar niż zahartuje) - zaczynamy od 3-5 min i kolejno zwiększamy czas. Hartowanie ćwiczy nasz układ krążenia (zwężanie się i rozszerzanie naczyń) dzięki czemu będzie on działał sprawniej i pomoże chronić organizm przed infekcjami.

Zimą czapka, szalik i ciepłe majtki... o odpowiednim ubraniu słów kilka

Ten akapit jest szczególnie istotny w okresie jesienno-zimowym. Jak wiadomo ogromna część ciepła z naszego organizmu ucieka przez głowę, dlatego też kiedy spada temperatura zarówno czapka jak i szalik powinny stać się naszymi codziennymi towarzyszami. Wiem, że fryzura - zniszczy się, włosy mogą się przetłuścić albo co gorsza pojawi się łupież - straszne sprawy, ale pamiętajcie zdrowie jest najważniejsze. Na powyżej wymienione niedogodności łatwo znaleźć rozwiązanie, a dobra odporność organizmu jest bezcenna. Tak w ogóle to strój powinien być zawsze dopasowany do pory roku i panującej pogody, tak aby nie marznąć ale też nie dopuszczać do przegrzania organizmu. W mroźne dni pamiętać warto też o ciepłej bieliźnie - co powiecie na “barchanowe majtki” - żartowałam, ale ciepłe bawełniane figi drogie Panie warto włożyć. No a jeśli lubicie krótkie dopasowane kurteczki to pamiętajcie aby odpowiednio ciepło ubrać się w okolicy bioder (nerek), bo przeziębienie tej okolicy może skutkować niezwykle poważną i długotrwałą infekcją.

Soki, rozgrzewające herbatki i .... nalewki na odporność

Sok z czarnej porzeczki, sok z jeżyn, sok z aronii zapewne niejednokrotnie babcia polecała aby pić je regularnie, bo dobrze działają na odporność. Oczywiście cebula i czosnek także należą do podstawowych babcinych sposobów  na odporność. Ale co by to był za opisywanie metod babci gdyby zabrakło słowa o piciu miodu i soku z cytryny? Codziennie rano szklaneczka wody z łyżką miodu i sokiem z połówki cytryny - znacie, prawda? A i zapomniałabym jest przecież jeszcze aloes, dla niektórych zwykły kwiatek w doniczce, a dla naszych babć panaceum na liczne dolegliwości.

Dziś chcę się z Wami podzielić moją opinią i spostrzeżeniami na temat naturalnego suplementu diety Mega Flavon. Moja przygoda z tym silnie skoncentrowanym naturalnym roślinnym produktem rozpoczęła się ponad dwa lata temu i ... trwa do dziś.

Ja i Mega Flavon - jak to się zaczęło?

Kiedy sięgałam po Mega Flavon po raz pierwszy mój styl życia był daleki od tego jaki być powinien. Dzień rozpoczynałam od kawy i papierosa, śniadanie jadłam w południe, ogólnie można by rzec, że papierosy stanowiły istotny element mojej diety (uwalniały glukozę z glikogenu w wątrobie więc nie czułam głodu), no i tym samym były strażnikiem mojej szczupłej sylwetki (jedna z niewielu zalet palenia papierosów). W tamtym czasie alkohol spożywałam okazjonalnie. Niestety był jeszcze jeden czynnik, który bardzo negatywnie wpływał na moje ówczesne zdrowie i samopoczucie, a mianowicie silny i długotrwały stres. Jak widzisz w tamtym czasie daleko było mi do czegoś co nazywamy zdrowym stylem życia. Mimo dość młodego wieku borykałam się z nawracającymi problemami zdrowotnymi, gł. infekcjami dróg oddechowych (infekcja, antybiotyk, 1-2 miesiące przerwy, infekcja, antybiotyk i tak w kółko). Najgorsze jest to że robiłam to w pełni świadomie (ktoś mógłby powiedzieć z premedytacja), wiedząc jakie konsekwencje rodzi mój styl życia - stres, papierosy, niewłaściwa dieta. Wiedziałam sporo o powstających w organizmie wolnych rodnikach, o konsekwencjach stresu oksydacyjnego, ale miałam również wiedzę na temat antyoksydantów zarówno tych endo jak i egzogennych. Wiedząc to wszystko, znając wszelkie możliwe konsekwencje tkwiłam w tym bo tak było mi wygodnie, nie chciałam niczego zmieniać wychodzić poza strefę komfortu. Szukając jakiegoś naturalnego sposobu na wzmocnienie organizmu (nie chciałam obciążać wątroby tabletkami) trafiłam na Mega Flavon. Na początku wahałam się, szukałam informacji o produkcie. Pewnie niejedna z Was też by tak pomyślała - naturalny suplement ze skoncentrowanych owoców i warzyw - po co mi przecież mogę jeść owoce i warzywa i wraz z dietą dostarczyć sobie skutecznych naturalnych roślinnych antyoksydantów jakimi są flawonoidy, antocyjany czy procyjanidyny? Ale po zastanowieniu moja odpowiedź brzmiała - potrzebuje tego produktu, a przynajmniej spróbuję go. Dlaczego tak? Bo znam siebie wiem, że nie jestem w stanie każdego dnia (szczególnie zimą) dostarczyć organizmowi dostatecznej ilości antyoksydantów, a polifenole (flawonoidy, procyjanidyny) podobnie jak i witamina C nie są magazynowane w naszym organizmie i nie można ich zjeść na zaś. Lubię warzywa i owoce ale niestety nie zjadam ich codziennie w wystarczającej ilości. Ponadto należy pamiętać, że osoby palące papierosy, spożywające alkohol, żyjące w stresie czy niewłaściwie się odżywiające potrzebują więcej antyoksydantów niż osoby prowadzące zdrowy styl życia, ponieważ wszystkie wymienione czynniki przyczyniają się do powstawania w organizmie wolnych rodników. Idąc za ciosem postanowiłam spróbować, kupiłam więc Mega Flavon.

Mega Flavon dziś

Od tamtego czasu zmieniło się prawie wszystko poza tym, ze nadal stosuję Mega Flavon. Przez ten czas mój styl życia radykalnie się zmienił. Jadam śniadanie i pozostałe pełnowartościowe posiłki, wprowadziłam do mojego menu zdrowe przekąski, jem więcej owoców i warzyw ale nadal towarzyszy mi Mega Flavon. Kilka miesięcy temu rzuciłam palenie, a alkoholu nie spożywam wcale. W ciągu ostatnich miesięcy zaczęłam też intensywnie pracować nad sobą - staram się nauczyć radzić sobie ze stresem - jeszcze nie potrafię nad tym w pełni zapanować, czasami mi się nie udaje, ale nie poddaje się, jestem przekonana że systematyczna praca przyniesie oczekiwane rezultaty. Trzeba być cierpliwym. Od tamtej pory, kiedy kupiłam i zaczęłam stosować Mega Flavon czyli od chwili kiedy postanowiłam coś w swoim życiu zmienić zauważyłam też poprawę w moim stanie zdrowia, ale o tym za chwilę. Może zastanawiasz się po co mi dzisiaj ten produkt, albo wątpisz w jego przydatność bo przecież poprawa stanu zdrowia może być konsekwencją zmiany stylu życia? Odpowiem Ci tak. Obecnie spożywam tylko 1 łyżeczkę Mega Flavonu dziennie, traktuję go jako uzupełnienie diety (zimą ze względu na ograniczony dostęp do warzyw i owoców spożywałam tak jak na początku po 2 łyżeczki - jedna rano, jedną wieczorem), strażnika mojego zdrowia oraz urody (o korzyściach urodowych i moich spostrzeżeniach w tej kwestii za chwilę). Mimo, iż ja zmieniłam mój styl życia to niestety nadal narażona jestem na czynniki, które zwiększają wytwarzanie wolnych rodników, a mianowicie bardzo złej jakości powietrze (zimą). Niejednokrotnie zastanawiałam się co jest bardziej szkodliwe: niewychodzenie z domu (nieprzebywanie na świeżym powietrzu), czy spacer i oddychanie czymś co powietrzem trudno nazwać. W tej kwestii nie mam sobie nic do zarzucenia, bowiem do ogrzewania pomieszczeń jak i wody stosuję gaz. Niestety na postępowanie innych nie mam większego wpływu wiec pozostaje mi jedynie chronić się przed wolnymi rodnikami z zanieczyszczonego powietrza. Z tego oto powodu Mega Flavon nadal jest mi niezbędny. Kwestia druga - nie brałam antybiotyku i nie choruję od około 2 lat, a zmiany w stylu życia zaczęłam wprowadzać jakiś rok temu (nie palę kilka miesięcy) więc zakładam że to właśnie zawarte w nim naturalne polifenole i witamina C w korzystny sposób wpłynęły na stan mojej odporności (pobudziły mój układ immunologiczny do działania). Rzucenie palenia też ma wady m.in kilka nadprogramowych kilogramów, które muszę teraz przekuć w zaletę tzn. mają zostać motywacją do zwiększenia aktywności fizycznej (w ostatnich latach dość mocno zaniedbanej).

Mega Flavon opinie - oto moja opinia

Mega Flavon to suplement diety powstały ze starannie dobranych, wyselekcjonowanych i skoncentrowanych owoców i warzyw. Ta unikalna formuła o żelowej konsystencji zamknięta została przez producenta w 220 g szklanym słoiczku. Mega Flavon opinie o tym, jak i o innych produktach pewnie są różne (zwłaszcza w internecie gdzie każdy jest anonimowy). Ja postaram się Wam przedstawić dziś moją opinię wraz z odczuciami i własnymi spostrzeżeniami. W moim przypadku Mega Flavon sprawdził się jako produkt, który pomaga w wzmocnieniu odporności (od 2 lat nie stosowałam antybiotyków co jest sporym sukcesem - nie dokuczają mi już nawracające infekcje dróg oddechowych, a wychodzę na spacery 2 razy dziennie niezależnie od panującej aury). Moim celem kiedy po raz pierwszy kupowałam produkt było właśnie wzmocnienie odporności i to udało się osiągnąć (oczywiście nie wydarzyło się to następnego dnia, a po kilku tygodniach regularnego stosowania, ale przed zakupem zdawała sobie sprawę, że naturalne produkty muszą być stosowane przez dłuższy czas aby zauważyć efekty ich stosowania). To co zauważyłam już po kilku dniach stosowania to ogólne wzmocnienie i przypływ energii, nie ukrywam że brakowało mi tego - często wtedy czułam się zmęczona, a wręcz ospała. Niektórzy powiedzą placebo, a ja zasługę tą przypisuję zawartości w produkcie żeń szenia. To właśnie korzeń żeń szenia dodaje energii i witalności, jest też jednym z nielicznych naturalnych adaptogenów, które wspierają odporność oraz zwiększają wytrzymałość organizmu na stres i silne przeżycia. Po dwóch latach stosowania mogę stwierdzić też, iż produkt korzystnie wpływa na wzrok (jestem krótkowidzem, a niestety moja praca jest nieodłącznie związana z komputerem) - moje oczy nie są tak bardzo zmęczone jak kiedyś (polecam też kierowcom). Odnośnie zdrowia zauważyłam jeszcze jedna kwestię, a mianowicie poprawa elastyczności i szczelności naczyń - nie mam odczucia ciężkich nóg mimo siedzącej pracy. Innych problemów zdrowotnych przed stosowaniem Mega Flavonu nie miałam więc nie wiem czy działa czy nie. Ze względu na zawartość żeń szenia nie poleca się produktu dzieciom poniżej 12 r życia. To co mnie mile zaskoczyło to naprawdę pozytywny wpływ produktu na stan i wygląd skóry. Jak wiadomo antyoksydanty chronią przed przedwczesnym zachodzeniem procesów starzenia, a produkt ten jest bogaty w witaminę C i polifenole, będące jednymi z najskuteczniejszych antyoksydantów. Dzięki oczyszczającym z toksyn właściwościom flawonoidów produkt może być pomocny w zapobieganiu i walce z cellulitem. W moim przypadku regularne stosowanie produktu połączone z odpowiednią pielęgnacją skutkuje elastyczną skórą i brakiem zmarszczek (mimo, iż do niedawna paliłam papierosy). Zauważyłam też pewną poprawę ukrwienia skóry oraz jej kolorytu. I chyba dziś byłoby na tyle...

A jeszcze smak - ja określiłabym słodko- gorzki. Na początku jest słodki, a po chwili czuć delikatną nutkę goryczy - to jest naturalny smak flawonoidów, niestety część producentów żywności pozbywa się ich aby poprawić smak produktów - biorąc pod uwagę pozytywne właściwości flawonoidów to zbrodnia. Należy wiedzieć, iż niektórzy są bardziej wyczuleni na smak flawonoidów - i przez to unikają ich w diecie. Jak dla mnie jest ok.

Spirulina zaliczana jest do grupy “super food”. Ta mikroskopijnej wielkości sinica pojawiła się na Ziemi około 3,5 miliarda lat temu. Obecnie nie jest znana żadna inna roślina czy produkt spożywczy, który byłby bogatszy w składniki odżywcze, a głównie w pełnowartościowe białko (spirulina dostarcza go w ilości 55-70%). Walory spożywcze i liczne pozytywne właściwości zdrowotne doceniały już starożytne cywilizacje np. Majowie czy Aztekowie.

Spirulina

Spirulina swoją nazwę zawdzięcza swojemu spiralnemu kształtowi. Ta szmaragdowozielona alga nie zawiera jądra komórkowego ani stabilnej ściany komórkowej (brak w niej celulozy). Brak celulozy sprawia, że spirulina jest lekkostrawna oraz bardzo łatwo i w wysokiej ilości przyswajana przen nasz organizm (85-95%). Niebiesko- zielony kolor zawdzięcza obecności dwóch barwników: fikocyjaniny (barwnik niebieski) i chlorofilu (barwnik zielony). W spirulinie znajdziemy także karotenoidy (m.in beta karoten) oraz ksantofile (np. zeaksantyna). Wszystkie te związki należą do skutecznych antyoksydantów, które neutralizują nadmiar wolnych rodników i chronią przed powstaniem stresu oksydacyjnego. Spirulina jest także źródłem błonnika, witamin (duże ilości wit. B12), minerałów (np. żelazo, wapń, magnez, cynk) oraz bardzo cennego ale rzadko występującego kwasu gamma- linolenowego (GLA).

Spirulinę można zakupić w różnych formach. Najpopularniejsze z nich to proszek i tabletki. Przeciętna dzienna zalecana porcja spiruliny to 2-3 g. Spirulina w tabletkach (sprasowana spirulina w proszku) jest wygodniejszą formą suplementacji wystarczy popić je wodą, zaś proszek można dodawać do napojów, koktajli owocowych (smoothie), kanapek, jogurtu czy też innych potraw. Dla początkujących powiem tylko tyle, że zaakceptowanie smaku i zapachu spiruliny może nie być łatwe.

Spirulina - przeciwwskazania

Co prawda wysokiej jakości (czysta, uprawiana bez herbicydów i pestycydów) spirulina nie powoduje żadnych skutków ubocznych, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jej stosowania. Kto nie powinien sięgać po spirulinę (przeciwwskazania): osoby cierpiące na alergie na którykolwiek składnik preparatu (do spiruliny w postaci tabletek dodaje się często substancje wypełniające czy wiążące), uczuleni na jod i osoby z nadczynnością tarczycy (przy nadczynności tarczycy można stosować spirulinę słodkowodną zawierającą śladowe ilości jodu, ale wcześniej należy skonsultować się z lekarzem), osoby chore na fenyloketonurię (ze wg na wysoką zawartość aminokwasu fenyloalaniny, który u osób chorych na fenyloketonurię nie jest metabolizowany), osoby z silną alergią na owoce morza także nie powinny sięgać po spirulinę. Spiruliny nie należy też podawać osobom z gorączką (należy się czasowo wstrzymać ze stosowaniem preparatu).

Trądzik to chyba najpopularniejsza dermatoza występująca u młodzieży w okresie dojrzewania. Przechodzi go około 3/4 osób w okresie dojrzewania na szczęście u zdecydowanej większości z nich przybiera on łagodną postać. Ale zdarzają się niestety ciężkie odmiany trądziku które wymagają ogólnego kilkumiesięcznego lub nawet kilkuletniego leczenia i niestety pozostawiają po sobie pamiątkę w postaci szpecących blizn potrądzikowych.

Trądzik - przyczyny

Podstawową przyczyna trądziku jest oczywiście nadmierne wydzielanie sebum połączone zazwyczaj z przerostem gruczołów łojowych. Trądzik pospolity rozwija się bowiem na podłożu cery tłustej i łojotokowej. Przyczyną takiego stanu rzeczy są hormony dokładniej androgeny (gł testosteron ale nie tylko) - ich podwyższony poziom lub duża wrażliwość gruczołów łojowych na działanie androgenów. Przyczyną powstawania wykwitów jest także zmiana składu lipidów wytwarzanych przez gruczoły łojowe i znajdujących się na powierzchni skóry, zwiększony rozwój mikroflory (namnażanie beztlenowej bakterii Propionibacterium acnes) oraz nadmierne rogowacenie ujść mieszków włosowych. Nie bez znaczenia jest także czynnik genetyczny - bowiem ciężkie postacie trądziku bardzo często występują rodzinnie.

Trądzik - lokalizacja

Najczęstszą lokalizacją trądziku są zazwyczaj miejsca będące skupiskiem dużej liczby gruczołów łojowych są to więc m.in twarz (szczególnie strefa T), plecy i klatka piersiowa (przednia i tylna rynna). Trądzik może też występować na barkach, ramionach czy pośladkach, a w bardzo rzadkich przypadkach jak np. trądzik odwrócony zmiany lokalizują się głównie na nogach, w okolicy narządów płciowych, pachwin i pach.

Trądzik - objawy

Podstawowe objawy trądziku to oczywiście łojotok (nadmierne wydzielanie sebum), zaskórniki otwarte i zamknięte, grudki i krostki oraz prosaki. Przy cięższym przebiegu trądziku mogą pojawić się też cysty (torbiele ropne), guzki i guzy oraz nacieki zapalne, które po opróżnieniu zawartości przekształcają się w owrzodzenia lub nawet głębokie przetoki. Wszelkie zmiany ropne goją się z pozostawieniem blizny (mogą być to blizny zanikowe lub przerosłe - keloidy) oraz przebarwień pozapalnych.

Trądzik - leczenie

Olej kokosowy jak sama nazwa wskazuje jest pozyskiwany z orzecha palmy kokosowej, a dokładniej powstaje na skutek tłoczenia jego miąższu. W wyniku tłoczenia kopry na zimno otrzymujemy droższy ale też cenniejszy olej nierafinowany, zaś tłoczenie na gorąco lub przy pomocy rozpuszczalników dostarcza oleju rafinowanego, który dodatkowo jest odkwaszany i wybielany, a także pozbawiany smaku i zapachu kokosu.

Olej kokosowy ma cenne właściwości pielęgnacyjne oraz liczne właściwości prozdrowotne. Z tegoż względu znajduje szerokie zastosowanie w kosmetyce, wspomaganiu zdrowia oraz w kuchni.

Olej kokosowy - co zawiera?

Olej kokosowy składa się w około 90% z nasyconych kwasów tłuszczowych. W przypadku oleju kokosowego niezwykle istotna jest długość łańcuchów tychże kwasów - są to bowiem kwasy tłuszczowe średniołańcuchowe (MCT) oraz krótkołańcuchowe, które charakteryzują się specyficznym metabolizmem w organizmie (krótko po spożyciu przetransportowane zostają do wątroby, gdzie są metabolizowane do ciał ketonowych). Najważniejszym i występującym w największej ilości w oleju kokosowym jest kwas laurynowy (ok 50%) o silnych właściwościach antybakteryjnych i wzmacniających odporność. Pozostałe kwasy nasycone to kwas mirystynowy, palmitynowy, karprylowy, kaprynowy i stearynowy. Poza kwasami nasyconymi w oleju kokosowym znajdziemy też nienasycone kwasy tłuszczowe (ok 10%), w tym kwas oleinowy (jednonienasycony) oraz kwasy linolowy i linolenowy (wielonienasycone). Ale to nie wszystko, bo olej kokosowy jest też źródłem błonnika oraz witamin i minerałów. Znajdziemy tam witaminy tj. B2, B6, kwas foliowy, C, E, K i minerały m.in wapń, magnez, potas, fosfor, żelazo, sód czy cynk (istotny w procesach odpornościowych).

Olej kokosowy na redukcję masy ciała

Jak już wspomniałam powyżej olej kokosowy składa się z średniołańcuchowych kwasów nasyconych (MCT), które mają specyficzny metabolizm. Kwasy te nie są odkładane w organizmie w postaci tłuszczu. W krótkim czasie są metabolizowane do ciał ketonowych, które stanowią źródło energii dla mięśni i mózgu (neuronów). Kwasy MCT przyspieszają wręcz metabolizm organizmu pobudzając go w ten sposób do spalania kalorii. Ważną cechą oleju kokosowego jest także to, iż jest niezwykle sycący. Poleca się więc spożywać go w trakcie lub przed posiłkiem. Olej kokosowy na długo zaspokaja głód, zapobiega przejadaniu oraz podjadaniu między posiłkami. Biorąc pod uwagę powyższe właściwości regularne spożywanie oleju kokosowego zapobiega nadwadze i otyłości, a stosowanie tego typu kuracji przez dłuższy czas może przyczynić się do redukcji nadprogramowych kilogramów. Oczywiście ważna jest ilość - nie należy przesadzać. W celu redukcji masy ciała poleca się spożywanie 2 - 4 łyżeczek oleju kokosowego na dobę (nie więcej niż 30 ml (spożywamy łyżeczką przed lub w trakcie posiłku) - zaczynamy oczywiście od niewielkich ilości np. łyżeczki dziennie aby przyzwyczaić organizm do tego oleju. Warto stosować olej kokosowy także w kuchni - świetnie nadaje się on bowiem do pieczenia, smażenia nawet w bardzo wysokich temperaturach oraz jako dodatek do deserów. Z powodzeniem można nim też zastąpić masło lub inny tłuszcz stosowany do smarowania pieczywa czy tostów.

Temat małych piersi i karmienia jest dość często poruszany na wielu forach. Wiele kobiet mających małe piersi a planujących dziecko lub będących już w ciąży zastanawia się, martwi, a czasami wręcz zadręcza tym czy po urodzeniu dziecka będą w stanie karmić je piersią. Dzieje się tak ponieważ utarło się, że od wielkości biustu zależy czy kobieta jest w stanie wykarmić swoje potomstwo, a jak już od dłuższego czasu wiadomo nie ma to przełożenia na ilość wytwarzanego pokarmu. Ale żeby odpowiedzieć na to pytanie warto zacząć od budowy piersi.

Budowa piersi

Jak wiadomo piersi znajdują się na klatce piersiowej. W ich centralnej części znajduje się brodawka sutkowa, która otoczona jest ciemniejszą otoczką. Piersi zbudowane są z 3 rodzajów tkanek: tkanki gruczołowej, tkanki tłuszczowej i tkanki łącznej. Najważniejsza jest część gruczołowa ponieważ to ona wydziela mleko potrzebne do karmienia piersią. Wewnątrz pierś jest zbudowana z gruczołów mlecznych - mają one postać pęcherzyków łączących się w większe zraziki sutkowe (płaty), które łączą się z brodawką za pomocą przewodów mlecznych. Przewody zbiegające się w okolicy brodawki ulegają rozszerzeniu i tworzą tzw. zatokę mleczną. Tkanka łączna i tkanka tłuszczowa wypełniają przestrzeń pomiędzy zrazikami i przewodami mlecznymi, chronią wiec one część gruczołową przed uszkodzeniami. Ponadto tkanka tłuszczowa w dużej mierze odpowiada za wielkość i kształt piersi.

Czy małe piersi uniemożliwiają karmienie?

Biorąc pod uwagę budowę piersi sam fakt, iż kobieta ma małe piersi nie uniemożliwia jej karmienia piersią. Jeśli małe piersi są zbudowane prawidłowo i występują w nich gruczoły mleczne to nie powinno być przeszkód do karmienia piersią. Warto zapamiętać iż za ilość wytwarzanego pokarmu odpowiada ilość tkanki gruczołowej w piersiach, a nawet w małych piersiach ilość tej tkanki jest zazwyczaj prawidłowa (obserwujemy natomiast niewielką ilość tkanki tłuszczowej). Tkanka tłuszczowa decyduje o wielkości biustu a nie o ilości wytwarzanego pokarmu. W przypadku małych piersi karmienie może być trudniejsze tzn. trzeba przyjąć trochę inna technikę ale można się nauczyć (utrudniać karmienie mogą m.in płaskie lub wklęsłe brodawki ale z tym też można sobie poradzić). Jest też pewien plus karmienia przez kobiety z małymi piersiami, a mianowicie mała pierś nie zasłania podczas karmienia noska dziecka wiec nie utrudnia mu oddychania.

Substancja ta ma bardzo szerokie zastosowanie. Mocznik powstaje w organizmie jako produkt uboczny przemiany białek, który wydalamy z głównie z moczem i potem. Ale mocznik znajduje się także w skórze, gdzie jest on bardzo ważnym i głównym składnikiem naturalnego czynnika nawilżającego (NMF), czyli odpowiada za właściwe nawilżenie skóry. Ale bez obaw w produkcji kosmetyków wykorzystuje się nietoksyczny, niealergizujący, bezwonny mocznik (syntetyczny), który powstaje w laboratoriach chemicznych z amoniaku i dwutlenku węgla.

Mocznik jak wygląda?

Mocznik to biały, krystaliczny i bezzapachowy proszek lub granulki, który świetnie rozpuszcza się w wodzie, alkoholu i glikolu propylenowym, zaś w tłuszczach jest nierozpuszczalny. Jego cząsteczka rozpada się w temperaturze powyżej 140C. Diamid kwasu węglowego (karbamid) zwany popularnie mocznikiem zaliczany jest do humektantów czyli substancji charakteryzujących się dużą zdolnością absorbowania wody (przyciąga wodę i nie pozwala jej wyparować przez co ma silne właściwości nawilżające). Ze względu na fakt iż mocznik jest łatwo rozpuszczalny i szybko ulega hydrolizie najczęściej stosowany jest w towarzystwie stabilizatora jakim jest np. kwas mlekowy lub jego sole.

Mocznik - właściwości wynikające ze stężenia

Właściwości mocznika w dużej mierze są uzależnione od jego zawartości czyli zastosowanego w kosmetykach czy lekach stężenia. W stężeniach do 10% mocznika kosmetyki mają właściwości silnie nawilżające, zmiękczające i regenerujące naskórek - w tych stężeniach mocznik występuje w kremach nawilżających i regenerujących do twarzy i ciała oraz w kremach do stóp. Przy 10% stężeniu mocznik wykazuje działanie przeciwbakteryjne i właśnie w takim stężeniu stosuje się go w tonikach do cery tłustej i trądzikowej. W stężeniach od 10 do 30% mocznik rozluźnia a wręcz rozrywa wiązania wodorowe keratyny, co powoduje zmiękczenie skóry oraz zwiększenie przepuszczalności, co ułatwia wnikanie substancji aktywnych zastosowanych w kosmetykach (bądź lekach) wgłąb skóry. Działanie złuszczające skórę, czyli zawartość 30 - 40% mocznika wykorzystuje się w kuracjach złuszczających, peelingach, a także w preparatach do cery suchej i nadmiernie zrogowaciałej. Mocznik w stężeniach od 40% do 50% ma bardzo silne właściwości złuszczające (keratolityczne), dlatego jest składnikiem leków przepisywanych na receptę przez dermatologów. Tego typu leki stosuje się głownie w leczeniu łuszczycy, AZS, czy też rybiej łuski.

W jakich kosmetykach stosuje się mocznik?

Depilacja bikini nie jest wcale sprawą nową, bo już antyczne mieszkanki okolic Morza Śródziemnego np. Rzymianki, Greczynki stosowały depilację całego ciała, w tym także okolic intymnych. Robiły to nie tyle ze względów higienicznych, co głównie ze względów religijnych. Jednak po upadku kultury starożytnego Rzymu i Grecji depilacja bikini została zapomniana na długie wieki.

Dopiero w 1987 roku w Stanach Zjednoczonych, a dokładniej w Nowym Jorku powróciła depilacja bikini. Stało się to za prawą siedmiu sióstr pochodzących z Brazylii, które założyły salon o nazwie Sisters International Salon, a główną usługą w nim wykonywaną był brazilian waxing (depilacja brazylijska - metoda depilacji bikini woskiem).

Depilacja bikini - rodzaje:

Depilacja brazylijska

Depilacja brazylijska polega na depilacji owłosienia ze wszelkich miejsc intymnych, pozostawiając tylko wąski pasek włosów na wzgórku łonowym (szerokość paska ustalana z klientką lub inny kształt - fryzurka intymna). Podczas tego rodzaju depilacji usuwa się także włosy z warg sromowych (głębokość depilacji jest ustalana z klientką przed zabiegiem), a także z tyłu między pośladkami.

Depilacja hollywodzka

Depilacja hollywodzka (zwana czasem pełną depilacją brazylijską) jest jakby najbardziej radykalnym rodzajem depilacji bikini. Podczas depilacji hollywoodzkiej usuwane są wszystkie włosy z okolicy intymnej czyli ze wzgórka łonowego, warg sromowych, okolicy międzypośladkowej. Ten rodzaj depilacji powoduje poczucie zwiększonego komfortu i estetyki.

Depilacja francuska

Depilacja francuska jest najpłytszym z rodzajów depilacji bikini. Włoski usuwane są tylko z linii bikini i pachwin, a pozostałe owłosienie układa się w trójkąt lub prostokąt. W tym rodzaju depilacji nie usuwa się owłosienia z warg sromowych ani okolicy między pośladkami. Jest tak naprawdę metodą delikatnej korekcji owłosienia, tak aby włosy nie wystawały spoza bielizny. Pozwala to zachować estetyczny wygląd np. przed wyjściem na basen, na plaże czy w sytuacjach intymnych.

Wady i zalety głębokiej depilacji bikini

Zalety depilacji brazylijskiej i hollywoodzkiej: między innymi efekt estetyczny, a także łatwiejsze utrzymanie higieny szczególnie w upalne dni (włosy i pot w gorące dni powodują rozkład i namnażanie się bakterii i grzybów).

Mikrodermabrazja polega na mechanicznym ścieraniu kolejnych warstw naskórka. Jest to ścieranie kontrolowane (odbywa się pod stałą wizualną kontrolą) - mikrowarstwa po mikrowarstwie, aż do osiągnięcia pożądanej głębokości. W porównaniu z klasyczną dermabrazją czy peelingami chemicznymi mikrodermabrazja obarczona jest minimalnymi powikłaniami. Prawidłowo wykonany zabieg nie niesie ze sobą ryzyka przebarwień, blizn, a efekty są widoczne bezpośrednio po zabiegu.

Mikrodermabrazja - rodzaje

W zależności od urządzenia oraz wyboru materiału ścierającego wyróżnia się następujące rodzaje mikrodermabrazji:

- mikrodermabrazja diamentowa - polega na ścieraniu naskórka przy użyciu diamentowej głowicy. Jest to metoda bezpyłowa, nie wywołująca alergii. Mikrodermabrazja diamentowa jest wskazana głównie dla skór delikatnych, cienkich, wrażliwych i alergicznych. Ze względu na fakt, iż wykorzystywane końcówki są wielokrotnego użytku muszą być one bardzo dokładnie dezynfekowane i sterylizowane po każdym zabiegu.

- mikrodermabrazja korundowa - złuszczanie w tej metodzie odbywa się przy użyciu mikronizowanych kryształków korundu (tlenku glinu). Kryształki korundu są wyrzucane pod dużym ciśnieniem z urządzenia i uderzają o skórę (oczyszczanie odbywa się metodą “piaskowania”). Zaletą tej metody jest pełna sterylność - jednorazowe końcówki i proszek korundowy jednorazowego użytku. Mikrodermabrazja korundowa daje silniejszy efekt ścierania. Tlenek glinu może wywoływać uczulenia (ostrożnie ze stosowaniem tej metody u alergików). Świetnie sprawdza się więc przy rozszerzonych porach, bliznach potrądzikowych, a także przebarwieniach. Polecana dla skór grubych, tłustych, ziemistych. W przypadku skór, delikatnych i wrażliwych lepiej wybrać mikrodermabrazję diamentową (korundowa może być zbyt agresywna i spowodować mocne podrażnienie skóry). Zarówno mikrodermabrazji jak i korundowej nie powinno się wykonywać przy skórach z licznymi teleangiektazjami i naczyniowej. Dla tego rodzaju skór najlepsza będzie trzecia metoda czyli oksydermabrazja.

- mikrodermabrazja (inaczej nazywana oksydermabrazją) - metoda łącząca działanie tlenu i soli fizjologicznej (nie ma bezpośredniego kontaktu urządzenia ze skórą). Jest najmłodszą metodą mikrodermabrazji dedykowaną osobom ze skórą naczyniową, z teleangiektazjami i bardzo wrażliwą. Ale bardzo dobrze sprawdzi się także jako zabieg przed wielkim wyjściem (nie podrażnia skóry), a także zabieg dla skór tłustych, łojotokowych, trądzikowych i z zaskórnikami (tlen ma działanie bakteriobójcze). Poza oczyszczaniem oksydermabrazja bardzo dobrze dotlenia i odżywia skórę, co przyspiesza jej odnowę i regenerację, dlatego polecana jest w przypadku cer dojrzałych, słabo odżywionych i dotlenionych oraz ziemistych.

Tak naprawdę to stan naszej skóry i jej aktualne potrzeby zdecydują o tym, która z metod będzie dla nas najbardziej odpowiednia.

Wskazania do mikrodermabrazji:

- dokładne oczyszczenie i odświeżenie skóry;

- trądzik (zaskórnikowy i grudkowy);

- blizny potrądzikowe;

- przebarwienia i odbarwienia;

- blizny pourazowe (zanikowe i przerosłe);

- zmarszczki, także w okolicy ust i oczu (mikrodermabrazji nie wykonujemy na powiekach i czerwieni warg!)

- rozstępy i cellulit;

- zaskórniki i prosaki;

- plamy starcze;

- fotostarzenie i uszkodzenia posłoneczne;

- szara, niedotleniona i zmęczona skóra;

- szorstki zrogowaciały naskórek;

- rogowacenie okołomieszkowe;

Mikrodermabrazja - częstotliwość wykonywania zabiegu

Trądzik różowaty jest schorzeniem wieku dojrzałego (zazwyczaj dotyka osoby między 30 a 50 rokiem życia). Występuje głownie u kobiet, ale może pojawić się także u mężczyzn.

Trądzik różowaty - przyczyny

Prawdziwa przyczyna trądziku różowatego pozostaje nadal nieznana. Mówi się o zakażeniu roztoczem Demodex folliculorum lub o mechanizmie immunologicznym. Jak na razie przyjmuje się, że trądzik różowaty jest pierwotną chorobą naczyniową układu żylnego twarzy.

Trądzik różowaty - objawy

Objawy choroby są uzależnione od okresu (stadia choroby). W pierwszym okresie choroby trądzik różowaty objawia się ograniczonym rumieńcem występującym na twarzy, a dokładniej: nosie, fałdach nosowo - policzkowych, okolicach górnej wargi oraz podbródku. Z czasem rumień utrwala się (jest to powierzchowne, trwałe rozszerzenie naczyń) i obserwujemy pojedyncze lub rozgałęzione teleangiektazje (drobne, rozszerzone naczynia krwionośne). W drugiej fazie na rumieniu pojawiają się skupione lub rozsiane grudki, a także mogą pojawić się też jaso- i ciemnoczerwone krostki. W fazie trzeciej przerosłej (występuje rzadko,a jeśli już to dotyczy głównie mężczyzn) obserwuje się znaczny przerost gruczołów łojowych, naczyń krwionośnych i tkanki łącznej głównie na nosie i w jego okolicy. Jej objawem charakterystycznym jest guzowatość nosa (skóra świeci się, ujścia gruczołów łojowych są mocno rozszerzone i wypełnione łojem). Sinoczerwony kolor nosa jest często mylnie łączony z nadużywaniem alkoholu.

Leczenie trądziku różowatego

W fazie rumieniowej trądziku różowatego można stosować zabiegi tj. galwanizacja, jonoforeza z witaminą C, światłolecznictwo (lampa Minina z niebieską żarówką lub lampa Sollux z niebieskim filtrem), w razie potrzeby można wykonać też elektrolizę, elektrokoagulację, krioterapię podtlenkiem azotu czy też zabieg laserem argonowym.

Doustnie (głównie w fazie grudkowej i grudkowo krostkowej) trądzik różowaty leczy się podając doustnie: tetracykliny lub retinoidy (przy trądziku krostkowym), lu stosując miejscowo metronidazol (np. Rosex, Rozagel).

Trądzik różowaty - pielęgnacja

Do pielęgnacji skóry używamy środków do cery wrażliwej i naczyniowej: delikatne śmietanki i mleczka do demakijażu, woda micelarna dla skóry wrażliwej i naczyniowej, woda termalna, kremy typu W/O. Należy też chronić skórę z trądzikiem różowatym przed słońcem najlepiej poprzez stosowanie filtrów przeciwsłonecznych o wysokim wskaźniku ochrony. Staramy się wykluczyć czynniki podrażniające m.in alkohol, gorąca kawa, herbata, gorące zupy, ostre przyprawy).

Odporność to zdolność do rozpoznania, unieczynniania i niszczenia obcych dla organizmu elementów (patogenów). Jest to mechanizm złożony, na który składa się wiele mechanizmów, które muszą ze sobą jak najlepiej współpracować.

Jak działa układ odpornościowy?

Układ odpornościowy składa się z wielu narządów, w których wytwarzane są i dojrzewają komórki odpornościowe. Te organy to tzw. narządy limfatyczne: grasica, śledziona, szpik, węzły chłonne i migdałki. Limfocyty B i T powstają w szpiku,  a później stacjonują głownie w węzłach chłonnych (mają z nich bliżej do różnych rejonów ciała). Makrofagi zaś są komórkami, które fagocytują (pochłaniają) ciała obce, którym udało się przedostać do krwiobiegu. Należy też pamiętać, że układ immunologiczny jest ściśle związany z układem nerwowym (głównie autonomicznym) i układem hormonalnym.

Co osłabia odporność?

Oczywiście głównym czynnikiem, który osłabia odporność może być nasz niewłaściwy styl życia czyli: złe odżywianie, spożywanie alkoholu, palenie papierosów, stres, napięcie emocjonalne, deficyt snu, częste podróże i zmiany klimatu. Jak widać to my sami niszczymy i osłabiamy naszą odporność. Oczywiście odporność może obniżyć się także na skutek antybiotykoterapii (powinna być ona prowadzona pod ścisłą kontrolą lekarza). Możliwe są także inne zaburzenia odporności tj. niedobór odporności wrodzony lub nabyty, alergie, zaburzenia autoimmunologiczne czy też nowotwór, który zaatakował układ odpornościowy.

Jak wzmocnić odporność?

Odpowiedź nasuwa się sama. Najważniejsza jest zmiana stylu życia i skupienie się na systematycznym budowaniu naszego zdrowia. Bardzo wiele potrafi zdziałać odpowiednia dieta (bogata w witaminy, minerały: selen, cynk, antyoksydanty, kwasy omega 3). Oczywiście należy też pamiętać o właściwym nawadnianiu organizmu (około 6 szklanek wody dziennie), warto sięgać też po świeże soki warzywne i owocowe oraz herbatki ziołowe. Jesienią i zimą gdy na dworze temperatura mocno spada warto częściej sięgać po posiłki na ciepło (zapobiegają utracie ciepła i energii). Należy zapewnić organizmowi spokojny sen (w całkowitej ciemności około 8 godzin na dobę) w dobrze wywietrzonym pokoju lub przy uchylonym oknie. Należy pamiętać także o odpowiednim ubieraniu się (najlepiej na cebulkę, aby zapobiec nadmiernemu wychłodzeniu lub przegrzaniu) szczególnie jesienią i zimą (pamiętajmy o czapce, bo przez głowę ucieka około 30% ciepła). Oczywiście przez cały rok powinna towarzyszyć nam aktywność fizyczna np. bieganie, pływanie, marsz, jazda na rowerze czy po prostu codzienny spacer. Aktywność fizyczna pomaga w przemieszczaniu się komórek odpornościowych po organizmie, a także zwiększa aktywność limfocytów Natural Killers. Dla wzmocnienia odporności warto zrezygnować z używek - szczególnie z alkoholu (niszczy komórki odpornościowe i osłabia odporność na około 24 godziny) i papierosów (uszkadzają nabłonki błon śluzowych, które mają chronić przed wnikaniem drobnoustrojów). Warto dużo się śmiać się i uśmiechać. Podczas śmiania się wytwarzane są w mózgu endorfiny, które korzystnie wpływają na odporność. A i jeszcze hartowanie organizmu - poprawia przystosowanie się do spadku temperatur zimą. Jak to zrobić? Najlepiej od lata rozpocząć stosowanie zmiennych natrysków (np. 30 sekund woda zimna i 30 sekund woda ciepła- minimum 3 takie zmiany, zawsze kończymy zimną wodą).

Domowe sposoby na odporność

Jak wyglądają rozstępy pewnie wie 9 na 10 kobiet. Czemu tak sądzę? Ponieważ rozstępy dotyczą około 50% dziewcząt w okresie dojrzewania i  90% kobiet po urodzeniu dziecka.

Rozstępy - czym są?

Rozstępy to wrzecionowate pasma ścieńczałej, pomarszczonej skóry, przebiegające równolegle. Powstają prostopadle do kierunku rozciągania skóry. Najczęściej występują symetrycznie po obu stronach ciała. Głównymi przyczynami powstawania rozstępów jest podwyższony poziom kortyzolu we krwi (kortyzol to hormon wytwarzany przez korę nadnerczy), który obserwuje się w stresie, przy gwałtownych wahaniach wagi, w ciąży, czy w okresie dojrzewania. Zwiększone wytwarzanie kortyzolu towarzyszy zespołowi Cushinga czy nadczynności kory nadnerczy, a także może być spowodowane stosowaniem przez dłuższy czas (miejscowo lub ogólnie) leków sterydowych. Kortyzol upośledza działanie fibroblastów (komórki wytwarzające kolagen i elastynę w skórze właściwej). Upośledzone fibroblasty wytwarzają uszkodzone włókna - kruchy kolagen (typu III) oraz cienkie, pokręcone włókna elastyny - skóra przez to staje się mniej elastyczna i mniej odporna na rozciąganie (zamiast rozciągać się to pęka i dochodzi do zerwania włókien kolagenowych). Do innych przyczyn powstawania rozstępów zalicza się: podwyższony poziom estrogenów, rozciąganie mechaniczne skóry, osobnicze właściwości skóry czy czynniki genetyczne.

Lokalizacja rozstępów - od czego zależy?

O lokalizacji rozstępów decyduje m.in. płeć oraz moment powstawania rozstępów (tzn. czy są to rozstępy powstające u nastolatek, czy np. po gwałtownym tyciu lub w ciąży). W zależności od momentu i przyczyny powstania rozstępy różni także wygląd.

Rozstępy u nastolatek, które powstają w okresie dojrzewania głownie na skutek gwałtownego skoku wzrostu oraz wzrostu wagi zlokalizowane są głównie: na łydkach, pod kolanami, na udach i pośladkach. Rozstępy powstające w okresie dojrzewania tworzą gęstą, drobną siateczkę, są zbliznowaciałe, sznurkowate. Są bardzo trudne do usunięcia, ponieważ kobiety przychodzą je usuwać najczęściej po kilku latach od ich powstania.

Rozstępy po ciąży są grubsze i dłuższe niż te u nastolatek. Powstają głównie na biodrach (boczkach), brzuchu, piersiach i udach. Kobiety w tym wieku są już świadome swego ciała, dlatego warto jak najszybciej podjąć z nimi walkę i usuwać je już w fazie zapalnej.

Darsonwalizacja jest zabiegiem wykorzystującym działanie prądów wysokiej częstotliwości w granicach 300-500 kHz. Prądy tego typu zostały wprowadzone do lecznictwa pod koniec XIX wieku przez francuskiego fizjologa d’Arsonvala.

Darsonwalizacja - działanie

Zabieg darsonwalizacji ma działanie dezynfekujące i bakteriobójcze (dzięki wytwarzaniu ozonu) ,dlatego też darsonwalizacja jest tak powszechnie stosowana po zabiegu mechanicznego oczyszczania skóry oraz pomaga w leczeniu trądziku.Darsonwalizacja powoduje też delikatne wytwarzanie ciepła w tkankach, miejscowe przekrwienie oraz pobudzenie przemiany materii - jest to zjawisko niezwykle pomocne przy wypadaniu włosów oraz w zabiegach zapobiegających wiotczeniu skóry (aparatem do darsonwalizacji można wykonać masaż elektryczny). Oczywiście prądy wielkiej częstotliwości wpływają też na zakończenia nerwów (działanie to jest widoczne w zachowaniu naczyń skóry), a także hamują czynność wydzielniczą gruczołów łojowych.

Wskazania do darsonwalizacji:

- dezynfekcja po mechanicznym oczyszczaniu skóry;

- trądzik;

- łojotok;

- terapia przeciwstarzeniowa (elektryczny masaż twarzy);

- łojotok skóry głowy;

- wypadanie włosów;

- odmrożenia;

Peeling polega na złuszczeniu lub rozpuszczeniu naskórka (jego części - kilku warstw lub całego, aż do warstwy siateczkowatej skóry właściwej). Peeling można wykonać w przypadku każdego rodzaju cery - oczywiście jego rodzaj musi być dobrany ściśle do rodzaju i stanu cery.

Po co wykonujemy peeling?

Głównym powodem dla którego wykonujemy peeling jest oczyszczenie i odświeżenie skóry. W trakcie peelingu (nawet tego kosmetycznego) usuwane są martwe komórki warstwy rogowej naskórka, nadmiar łoju i zanieczyszczenia. Dzięki temu po zabiegu odsłonięte zostają młodsze komórki skóry, cera jest świeża, rozjaśniona i wygląda atrakcyjnie. Peeling ponadto pobudza skórę do odnowy (regeneracji), spłyca drobne zmarszczki, uelastycznia skórę, dlatego też jest zabiegiem, który pomaga w walce z objawami starzenia. Odpowiednio dobrany peeling może być pomocny w leczeniu trądziku, a także ułatwia pozbycie się defektów tj. przebarwienia czy blizny potrądzikowe. Ale peeling jest także istotnym elementem zabiegów pielęgnacyjnych. Wykonanie peelingu przygotowuje skórę do zwiększonego wchłaniania substancji aktywnych zawartych w kosmetykach, dzięki czemu uzyskujemy szybsze i lepsze efekty działania wielu kosmetyków i zabiegów kosmetycznych. Podczas peelingu na skutek usunięcia martwych komórek warstwy rogowej naskórka i łoju dochodzi do otwarcia porów skóry i mieszków włosowych, które w głównej mierze decydują o przenikaniu substancji aktywnych wgłąb skóry.

Peeling - rodzaje

Oczywiście do wyboru mamy wiele różnych peelingów. Począwszy od peelingów kosmetycznych (należą do peelingów powierzchniowych), przez peelingi średniogłębokie, aż po głębokie.

Peelingi kosmetyczne to: peeling enzymatyczny, peeling typu scrub (drobnoziarnisty i gruboziarnisty), peeling typu gommage, maseczka typu peel off, brushing.

Inne peelingi powierzchniowe (działają w obrębie naskórka) to: mikrodermabrazja, peeling kawitacyjny, blue peel, peeling migdałowy,  peelingi kwasami AHA o niższych stężeniach i wyższym pH produktu;

Do peelingów średniogłębokich (złuszczają cały naskórek, aż do warstwy brodawkowatej skóry właściwej)  zaliczamy: TCA 25-40%, kwasy AHA i BHA o wyższych stężeniach;

W zależności od stanu zdrowia czy też osobniczych upodobać każdy może wybrać najwłaściwszy dla niego rodzaj kaszy. Pierwszym etapem powinno być wykluczenie przeciwwskazań tzn. określenie, których rodzajów kasz po prostu jeść nie możemy ze względu na np. zawartość glutenu, wysoką kaloryczność, wysoki IG, choroby przewodu pokarmowego czy inne dolegliwości. Poniżej opiszę pokrótce poszczególne typy kasz z uwzględnieniem kto powinien po nie sięgać, a dla kogo są przeciwwskazane.

Kasza jęczmienna

Kasza ta jest wskazana dla osób z hipercholesterolemią (obniża poziom cholesterolu - sterole, beta glukan, antyoksydanty), mających kłopoty z cerą (poprawia wygląd i ukrwienie skóry). Ze względu na wysoką zawartość błonnika (głównie pęczak oraz gruba kasza wiejska i mazurska) zapobiega zaparciom, wzdęciom i bólom brzucha. Przeciwwskazaniem do jej spożywania jest celiakia oraz wiek do 10 miesiąca życia. Po kasze grube nie powinny sięgać osoby mające problemy z żołądkiem, dwunastnicą (nieżyty, stany zapalne, wrzody), refluksem, a także z wysoką gorączką , rozległymi oparzeniami, osoby wycieńczone oraz chorzy na nowotwory (kasza podrażnia jelita i ogranicza wchłanianie białka z jelit).

Kasza gryczana

Kasza gryczana jest jedną z najzdrowszych kasz, nie zakwasza organizmu. Polecana jest w zaburzeniach czynności jelit (jest bardzo delikatna), nadciśnieniu (obniża ciśnienie) i dolegliwościach układu krążenia. Zawiera D- chiro- inozytol który uczestniczy w przedłużaniu działania insuliny (cukrzyca). Kasza nie zawiera glutenu. Zawiera dużo kwasu foliowego. Przeciwwskazaniem do jej spożywania jest niewydolność nerek, wrzody żołądka i dwunastnicy, nie podajemy jej też dzieciom do 10 miesiąca życia.

Kasza jaglana

To kasza dobra dla alergików, nie uczula, nie zawiera też glutenu, jest lekkostrawna. Po kaszę jaglaną powinny sięgać osoby cierpiące na niedokrwistość, kobiety w ciąży, osoby z łamliwością włosów i paznokci i na diecie bezglutenowej. Ze względu na zawartość m.in. krzemu i cynku powinny sięgać po nią osoby z obniżoną odpornością (wzrasta odporność), chcące oczyścić organizm z toksyn oraz opóźnić procesy starzenia się organizmu. Jest także wskazana dla dzieci, osób pracujących fizycznie i seniorów, ponieważ poprawia funkcjonowanie układu nerwowego, a głownie mózgu i poprawia procesy zapamiętywania (zawiera lecytynę, która działa także przeciwzakrzepowo i obniża poziom cholesterolu). Spożywanie tej kaszy powinny ograniczyć osoby cierpiące na niedoczynność tarczycy (nie częściej niż raz w tygodniu).

Kasza kukurydziana

Kasza kukurydziana zawiera dużo dobrego tłuszczu i witaminy E. Nie zawiera glutenu i nie powoduje alergii. Jest lekkostrawna, dlatego też polecana jest dla osób, które nie mogą przemęczać układu pokarmowego (kleiki). Można podawać ja niemowlętom już od 5 miesiąca życia. Ze względu na zawartość luteiny polecana jest dla osób cierpiących na zaćmę i zwyrodnienie plamki żółtej. Powinny po nią sięgać także osoby z miażdżyca, hiperlipidemią i hipercholesterolemią, a także z chorobą niedokrwienną serca. Nie powinny spożywać jej osoby chore na cukrzycę i osoby odchudzające się (najbardziej kaloryczna ze wszystkich kasz).

Kasza manna

Kasza manna jest lekko strawna, zawiera mało błonnika, niewiele witamin i minerałów (ale dużo jodu). Kasza zawiera gluten. Wskazana jest w chorobach pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, schorzeniach trzustki i wątroby, a także nerek i dróg moczowych. Powinny po nią sięgać także osoby cierpiące na zapalenia przewodu pokarmowego, biegunkę, chorzy na wrzody, w trakcie chorób przebiegających z gorączką oraz po operacjach. Oczywiście kaszy manny nie powinni spożywać chorzy na celiakię, osoby z hemoroidami i  cierpiące na zaparcia (kasza manna ma lekko zapierające właściwości) oraz osoby odchudzające się.

Kasza kuskus

Kuskus zawiera gluten. Kasza kuskus jest lekkostrawna, dlatego też wskazana jest dla dzieci, kobiet w ciąży i osób starszych. Zawiera mało błonnika i minerałów. Przeciwwskazaniem do jej stosowania jest celiakia i wiek do 9 miesiąca życia.

Kasza owsiana

Nazwa jego nawiązuje do kształtu kłączy. Żeń szeń jest doceniany w chińskiej medycynie od ponad 4 tysięcy lat. Dziko rosnący Panax ginseng możemy spotkać w Chinach, w Japonii, na płn Półwyspu Koreańskiego oraz na wschodzie Rosji. Żeń szeń znany jest także pod nazwami tj. wszechlek lub ginseng.

Żeń szeń co zawiera?

W korzeniu żeń szenia znajduje się około 200 substancji czynnych, a wśród nich witaminy (A, C, B1, B2), minerały (wapń, potas, fosfor, cynk, żelazo, miedź, sód, magnez, molibden, siarka) oraz ginsenozydy (glikozydy o charakterze saponin trójterpenowych). To właśnie ginsenozydom żeń szeń zawdzięcza szerokie spektrum działania oraz liczne właściwości zdrowotne.

Żeń szeń - działanie na organizm

Główne działanie żeń szenia polega na zwiększaniu zdolności hemoglobiny do przyłączania tlenu, co powoduje lepsze dotlenienie wszystkich narządów naszego organizmu. Właśnie to działanie powoduje wzrost energii, zwiększenie witalności pobudzenie. Ale może też działać inaczej. Ponieważ żeń szeń wykazuje działanie tonizujące na organizm, to dostosowuje działanie do aktualnych potrzeb organizmu (dlatego może też działać uspokajająco, przeciwlękowo). Żeń szeń wzmacnia system nerwowy i zwiększa odporność na stres. Ze względu na silne właściwości antyoksydacyjne ginsenozydów żeń szeń chroni narządy przed szkodliwym działaniem wolnych rodników, stresem oksydacyjnym i chorobami cywilizacyjnymi (działanie przeciwnowotworowe), a także hamuje procesy starzenia się organizmu.

Stosowanie żeń szenia pobudza apetyt, wzmacnia odporność (szczególnie na infekcje bakteryjne i wirusowe), skraca też okres rekonwalescencji. Żeń szeń chroni wątrobę przed skutkami ubocznymi jakie powoduje spożywanie leków, alkoholu oraz toksyny. Wykazuje on też pozytywny wpływ na układ krążenia m.in. obniża poziom cholesterolu, reguluje ciśnienie krwi, działa przeciwzakrzepowo, a także obniża poziom glukozy we krwi (polecany dla diabetyków). Ponadto stosowanie żeń szenia łagodzi objawy menopauzy i andropauzy i pozwala utrzymać aktywność aż do późnych lat.

Dla urody: żeń szeń odmładza skórę oraz zapobiega wypadaniu włosów i łysieniu.

Kto nie powinien sięgać po żeń szeń?

Żeń szenia nie powinny stosować dzieci, kobiety w ciąży i karmiące piersią, chorzy na hemofilię oraz osoby z nowotworami hormonozależnymi. Ostrożność powinny zachować osoby cierpiące na nadciśnienie i poważne choroby serca (w żadnym wypadku nie mogą one przekraczać zalecanych dawek, bo wysokie dawki mogą podwyższać ciśnienie i powodować zaburzenie rytmu serca).