All the disappointment in a human

Λενε πως αλλοι την νυχτα περνούν αγκαλια την θλίψη τους, τα προβλήματα τους, τις σκέψεις και οι τυχεροί τον έρωτα τους.

Ανήκω σε όλες τις κατηγορίες εκτός από αυτή που θα ήθελα περισσότερο από όλες.

Θα σε ηθελα εδω.

Αγκαλιά να με έχεις.

Να εχω ξαπλώσει πανω στο στήθος σου και να ακούω την καρδιά σου.

Να χαϊδευεις τα μαλλιά μου και να νιώθω επιτέλους αυτη την ασφάλεια, που αναζητώ τοσο καιρο.

Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο μου έχεις λείψει.

Καθε νυχτα τοσο βασανιστική μακριά σου.

Θυμίζει σαν αιωνιότητα μακρια σου.

Ποσο θα ήθελα να βρίσκεσαι εδω.

Να μου θυμίζεις ολους τους λόγους που σε ερωτεύτηκα σαν να μην υπάρχει αύριο.

- Σου λείπω καθόλου όταν πας στο μπαρ;

Ένα σπίτι μπουρδέλο,

δύο μισοτελειωμένα ούζα

και μια αγκαλιά που κόπηκε βίαια στην μέση.

Κλάματα, πόνος, φιλιά,

και δυο υποσχέσεις για να συνεχίσουμε να ανασαίνουμε.

Πες μου αλήθεια,

υπάρχει χειρότερο μέρος από τα ΚΤΕΛ του Κηφισου

οταν σε παίρνουν μακριά μου ;

.

Δεν μπορώ να γκρινιάξω.

22 χρόνια μιζέριας,

πνίγηκαν για πάντα σε δύο αγκαλιές

και κάθε στιγμή που κρατούσα το χέρι σου,

ήμουν ευτυχισμένος που γεννήθηκα

.

Απλά φοβάμαι.

Φοβάμαι να πέσω μόνος μου για ύπνο.