Marena5488

Dit is een citaat van Martin Luther King. Wat mij betreft mag ‘echt mededogen’ ook vervangen worden door ‘een inclusieve samenleving’.

Moeite heb ik met de versoepeling van het ontslagrecht. Zoals het woord al suggereert neemt hier één kant van de twee-eenheid WG+WN het recht in handen tot ontslag (actief plannen en uitvoeren) en de WN krijgt ontslag (passief aanvaarden).

De WG zal in het algemeen niet ontslaan als hij nadelen hiervan zal ondervinden - nee, hij beoogt hiermee tot een verbetering te komen. Dat is al de crux: de WN kan in geen geval direct een voordeel vinden in ontslag - erger nog: hij heeft geen verweer als het volgens de regels gebeurt. HIj moet ontslag aanvaarden.

Het onrechtvaardige van een versoepeling van het ontslagrecht zoals het nu bedoelt is ligt in het psychologische moment. Dat weegt zwaar in een communicatietraject dat ontslag zeker is. Zeer zwaar zelfs. De onevenredig verdeelde last die op een mens wordt gelegd door onttrekken van zelfbestemming en uitgeleverd zijn (WN)  tegenover het redelijk zelf georkestreerde overgaan van de WG naar ontslag van een WN. Een nodige steun voor de dreun (want dat blijft ontslag altijd!) zal de zekerheid van een basisinkomen bieden. Ontslagen met een basisinkomen is menselijker en stress verminderend....met alle positieve gevolgen van dien.