Geleceğe Mektuplar

I can only imagine what a truly magnificent melanistic buck would look like! 

 Yunan Mitolojisini filmlerinde sıklıkla işleyen Angelopoulos'un unutulmaz filmlerinden. Heraklit “Varoluş yerinde saymaz” diyordu. Film, 32 yıl sonra ülkesine dönen partizan bir babanın ‘arayış’ ,‘varoluş’ ve 'kayboluş’ hikayesi..

  Baba, mitolojinin en eski sürgün taşıtlarından olan gemiden indiğinde, “benim” anlamında Yunanca “egoime!” diyor ya, Heraklit ekliyor: “buradalar, ama yoklar!’' Kythera, mitolojide ’'ütopya” olarak geçer. Aklıma ilk gelen, yuvasını arayan sürgün karakter: Odysseus.  Bizler de Kythera'sını arayan Odysseus'lar; Sisyphos'un sırtında kayasıyla yol aldığı tepede yolculuğu bitecek olan.

Şair diyor ya: ‘’sürgün hızı yüreğime tak eder!’’ Kalbimin sürekli uzaklara ait olmasının acısı işte şuramda. 

Kendimi basit kelimelerle anlatmadım, anlatmayacağım da! Sigaramı kibritle yakacağım, ceketimin cebine sığabilecek bir deftere not ettiğimi fark edeceksin aklımdakileri. Gözlerimi her kıstığımda dahiyane bir şekilde tarttığımı bileceksin kelimeleri.. Şarabın güzelliğini sonsuzluk ile mübalağa edeceğim, en anlamlı manzaranın en anlamlı şiirini mırıldanacağım sen ‘’ne sayıklıyorsun?’’ derken. Attığım her adımda geçmiş bir hikayeyi rivayet edeceğim sen şaşkınlıkla dinlerken. Kaybolmuş kent diyorlar ya, işte o kenti ben tanıyorum diye bağıracağım sana ama sesim sana yetişmeyecek. Ne ‘’gel!’’ diyeceğim ne de ‘’gitme!’’ ve sen de ne ‘’gel!’’ diyeceksin ne de ‘’gitme!’’.. adım gibi eminim. Uzağın ve yakının, X ve Y’nin belgisizliğinde kaybetmek istemeyeceğiz var olan bin bir çiçekli bahçemizi. Mesele burada diyorsun, değil mi: uzak ve yakın, yakın ve uzak.. Ama eklemeyi ihmal etmeyeceksin: hayat! Senin kelimelerinle sana cevap vereceğimi bileceksin. Gizemli karakterime dokunabildiğin ölçüde ulaşacaksın: o bulut kümesini üflediğin ölçüde: tıpkı yaptığın gibi.

Film, böyle  -ne sesli ne de sessiz- bir bilmecenin gösterimi. 

anlatırım kim kargışlar: