Dün sabaha karşı kendimle konuştum ben hep kendime çıkan bir yokuştum yokuşun başında bir düşman vardı onu vurmaya gittim kendimle vuruştum.

Acı geçiyor,acı elbette geçiyor da acı çekmiş olmak geçmiyor.

Koşmak; egzozların,molozların,yağmaların kıyısından,onca insafsızlıkların,onca haksızlıkların,manzarasızlıkların,parasızlıkların,Allahsızlıkların kıyısından,kimseye ve hiçbir şeye değmeden,kavga etmeden ve bir daha küfretmeden,ciğerlerimi yok edercesine koşmak istiyorum.

soytarılık etmeden güldürebilmek seni ekmek çalmadan doyurabilmek ve haksızlık etmeden doğan güneşe bütün aydınlıkları içine süzebilmek gibi mülteci isteklerim oldu ara sıra, biliyorsun.

Sezai'nin Mona'sı