Mallis Stamatios Photography

Είναι φορές που έχω μια ακατάσχετη επιθυμία να τα στηρίξω πάνω σου τα χέρια μου Νιώθω να μεγαλώνουν προς εσένα Τα χέρια μου είναι ό, τι περισσεύει από τη θέλησή μου προς εσένα Ανθίζουν κάποτε Είναι τα χέρια μου η αιτία να συλλογίζομαι τον κάματο και τον καιρό η έγνοια μου να σε προσμένω Ακούω τον άνεμο γερμένο στο κορμί σου Τόσα βασανισμένα δάχτυλα προσμένουν αποδέκτη Έτσι σε σκέφτομαι ακουμπισμένο στην απόφαση Τόσα δυστυχισμένα όνειρα φυτρώνουν μέσα μου σε πλήρη μοναξιά. . . (Απόσπασμα από «Τα χέρια», της Ελένης Χωρεάνθης) . . ================== Mallis Stamatios Photography ================== https://linktr.ee/mallisphoto ================== [email protected] ==================

Τίποτα δεν χτίζεται πάνω στην πέτρα, όλα πάνω στην άμμο χτίζονται, όμως το χρέος μας είναι να χτίζουμε σα να 'τανε η άμμος πέτρα. . . («Ποιήματα (Περικοπές από ένα απόκρυφο ευαγγέλιο)», του Jorge Luis Borges) . . ================== Mallis Stamatios Photography ================== https://linktr.ee/mallisphoto ================== [email protected] ==================

Θα σε βρω. Όπου πατάς Πέφτουν πράσινα φύλλα. . . («Άννα», του Άρη Αλεξάνδρου) . . ================== Mallis Stamatios Photography ================== https://linktr.ee/mallisphoto ================== [email protected] ==================

Εδώ είναι φως αδερφικό — απλά τα χέρια και τα μάτια. Εδώ δεν είναι νάμαι εγώ πάνω από σένα ή εσύ πάνω από μένα. Εδώ είναι νάναι ο καθένας μας πάνω απ' τον εαυτό του. . . («Καπνισμένο τσουκάλι», του Γιάννη Ρίτσου) . . ================== Mallis Stamatios Photography ================== https://linktr.ee/mallisphoto ================== [email protected] ==================

Όταν γυρίσω θα γυρίσω με τα ρούχα και τ' όνομα ενός άλλου. Kανείς δε θα με γνωρίσει. Kι αν δε θα με γνωρίσεις και πεις "Δεν είσαι εσύ", θα σου δώσω σημάδια, να πιστέψεις. Tη λεμονιά στον κήπο σου. Tο ακρινό παράθυρο που μπάζει το φεγγάρι. Kι ακόμα, σημάδια του κορμιού και της αγάπης. Kι όταν ανεβούμε τρέμοντας στο παλιό δωμάτιο, ανάμεσα σ' ένα αγκάλιασμα κι ένα άλλο, ανάμεσα σ' ένα κάλεσμα κι ένα άλλο, θα σου διηγούμαι το "ταξίδι" όλη νύχτα κι όλες τις νύχτες που θα 'ρθουν. Aνάμεσα σ' ένα αγκάλιασμα κι ένα άλλο, ανάμεσα σ' ένα κάλεσμα κι ένα άλλο, όλη την ανθρώπινη περιπέτεια, την περιπέτεια που ποτέ δεν τελειώνει. . . (Ο μονόλογος στο τελευταίο πλάνο της τανίας "Το βλέμμα του Οδυσσέα") . . ================== Mallis Stamatios Photography ================== https://linktr.ee/mallisphoto ================== [email protected] ==================

Μην το κάνεις αυτό, φίλε. Μην κάνεις την ερώτηση "πώς θα ήταν αν". Απαγορεύεται. Είναι το μονοπάτι της τρέλας. . . («Μέση Αγγλία», του Τζόναθαν Κόου) . . ================== Mallis Stamatios Photography ================== https://linktr.ee/mallisphoto ================== [email protected] ==================

Κι αν χάνονται πολλά, πολλά αντέχουν. Κι αν δεν είμαστε πια η δύναμη που τον παλιό καιρό κινούσε γη και ουρανό, είμαστε αυτοί που είμαστε• καρδιές ηρωικές που καίει το ίδιο πάθος, από το χρόνο και τη μοίρα αποδυναμωμένες, με ατσάλινη όμως θέληση να μάχονται, ν’ αναζητούν να βρίσκουν και να μη λυγίζουν. . . («Οδυσσέας», του Άλφρεντ Τέννυσον) . . ================== Mallis Stamatios Photography ================== https://linktr.ee/mallisphoto ================== [email protected] ==================

Γερνάω. Το καταλαβαίνω από τις παιδικές συνήθειες που μια μια ξαναγυρίζουν. Όταν ήμουν παιδί, ξάπλωνα έτσι, ανάσκελα στη θάλασσα, και ονειρευόμουν τι και τι θα 'κανα στη ζωή μου, σήμερα είμαι πάλι ξαπλωμένος ανάσκελα στη θάλασσα και ονειρεύομαι τι και τι έκανα στη ζωή μου. Τα ίδια ακριβώς πράγματα δηλαδή. . . ("Γκάς ο γκάνγκστερ", του Αντώνη Σουρούνη) . . ================== Mallis Stamatios Photography ================== https://linktr.ee/mallisphoto ================== [email protected] ==================

Σιγά σιγά έπεσαν τα μαλλιά του. Όχι πως ήταν όμορφα μαλλιά μονάχα που πολλές φορές η μάνα του είχε αποθέσει πάνω τους τη ροζιασμένη της παλάμη. . . (...του Μιχάλη Γκανά) . . ================== Mallis Stamatios Photography ================== https://linktr.ee/mallisphoto ================== [email protected] ==================

"Τα μάτια", είπε ο Γκέρσομ Βαλντ "ποτέ δεν θα ανοίξουν. Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι διανύουν το διάστημα της ζωής τους, από τη γέννηση ως το θάνατο, με τα μάτια κλειστά. Ακόμα κι εσύ κι εγώ, αγαπητέ μου Σμούελ. Με τα μάτια κλειστά. Αν ανοίξουμε τα μάτια μας, έστω για μια στιγμή, μια μεγάλη και τρομερή κραυγή θα βγει από μέσα μας και θα ουρλιάζουμε χωρίς σταματημό. Κι αν δεν ουρλιάζουμε μέρα και νύχτα, είναι σημάδι ότι τα μάτια μας είναι κλειστά. Τώρα διάβασε, σε παρακαλώ, λίγο το βιβλίο σου, και ας μείνουμε σιωπηλοί. Αρκετά μιλήσαμε γι' απόψε". . . («Ιούδας», του Άμος Οζ) . . ================== Mallis Stamatios Photography ================== https://linktr.ee/mallisphoto ================== [email protected] ==================

Όλες αυτές οι εμορφιές μού λένε μ’ ένα στόμα πως λείπ’ η εμορφάδα σου, αγάπη μου, ακόμα για να μου δώσουνε σωστή του Μάη την εικόνα• . . (...του Κωστή Παλαμά) . . ================== Mallis Stamatios Photography ================== https://linktr.ee/mallisphoto ================== [email protected] ==================

Στο σπίτι μας μόνο βιβλία είχαμε μπόλικα, αλογάριαστα, από τοίχο σε τοίχο, στο διάδρομο, στην κουζίνα, στην είσοδο, στα περβάζια των παραθύρων και πού δεν είχαμε. Χιλιάδες βιβλία σε κάθε γωνιά του σπιτιού. Υπήρχε μια αίσθηση ότι οι άνθρωποι έρχονται και παρέρχονται, γεννιούνται και πεθαίνουν, τα βιβλία όμως είναι αθάνατα. Όταν ήμουν μικρός, έλπιζα να μεγαλώσω και να γίνω βιβλίο. Όχι συγγραφέας, αλλά βιβλίο: ανθρώπους μπορείς να σκοτώσεις σαν μυρμήγκια. Και συγγραφείς δεν είναι δύσκολο να σκοτώσεις. Τα βιβλία όμως, ακόμα και αν τα καταστρέφουν συστηματικά, πάντα υπάρχει πιθανότητα να σωθεί κάποιο αντίτυπο και να συνεχίσει να ζει πάνω στο ράφι, μια αιώνια σιωπηλή ζωή σε κάποιο ξεχασμένο ράφι σε κάποια μακρινή βιβλιοθήκη, στο Ρέικιαβικ, στο Βαγιαντολίδ ή στο Βανκούβερ. . . («Ιστορία αγάπης και σκότους», του Άμος Οζ) . . ================== Mallis Stamatios Photography ================== https://linktr.ee/mallisphoto ================== [email protected] ==================

Κι η μητέρα φορούσε πάντα φαρδιά φορέματα, για να σκεπάζει ίσως κι εκείνον που δε γίναμε. . . («Βιολέτες για μια εποχή», του Τάσου Λειβαδίτη) . . ================== Mallis Stamatios Photography ================== https://linktr.ee/mallisphoto ================== [email protected] ==================

Γιατί ο Σεζάν ζωγράφιζε το όρος Σαιντ - Βικτουάρ κάθε στιγμή; Γιατί το φως κάθε στιγμής είναι ένα δώρο. . . («Το μέλλον διαρκεί πολύ», του Λουί Αλτουσέρ) . . ================== Mallis Stamatios Photography ================== https://linktr.ee/mallisphoto ================== [email protected] ==================

Άλλαξε πολύ, λέει η Μαρίνα, και γέρνει τώρα ξανά στην αγκαλιά της Λένας. Και θ' αλλάξει κι άλλο ακόμα, το ξέρω. Φοβερό δεν είναι ν' αγαπάς κάποιον που ξέρεις ότι θ' αλλάξει; Τι κάνουμε τώρα, μου λέτε; Μαθαίνεται η αγάπη ή όχι; Κι αν μαθαίνεις ν' αγαπάς κάποιον γι' αυτό που είναι, πώς μαθαίνεις να τον αγαπάς γι' αυτό που θα γίνει; Φοβερό πράγμα δεν είναι, που είναι τέτοιος πόλεμος ατέλειωτος η αγάπη; . . («Πες της», του Χρήστου Οικονόμου) . . ================== Mallis Stamatios Photography ================== https://linktr.ee/mallisphoto ================== [email protected] ==================

Τι είναι το πένθος; Ρωτάς κι εσύ, παλιέ συνάδελφε κι αδελφέ μου. Θα στο πω με άλλα λόγια. Όταν βγαίνεις να φας έξω, διότι δεν μπορείς να τρως μόνος στο σπίτι. Όταν ακούς βήματα μέσα στο σπίτι κι είναι τα βήματα των γειτόνων στο πάνω πάτωμα. Όταν χτυπά το τηλέφωνό της και λες: "λάθος κάνετε". Όταν ακούς Ραχμάνινοφ και το σόλο από το άλτο σαξόφωνο σε τρυπά στην καρδιά. Όταν δεν έχεις κανέναν να σ’ ενοχλήσει στο σπίτι είτε με το πιάνο είτε με την γραφομηχανή σου. Όταν ο ήλιος βγαίνει ύστερα από μέρες βροχής και συννεφιάς και συ λες: "τι στην ευχή θέλει αυτός ο ήλιος στο δωμάτιό μου!" . . («Ο θησαυρός του χρόνου», του Μένης Κουμανταρέας) . . ================== Mallis Stamatios Photography ================== https://linktr.ee/mallisphoto ================== [email protected] ==================

Μήπως κάτα κάποιο τρόπο είμαστε όλοι μας μυθοπλαστικοί χαρακτήρες που τους έχει δημιουργήσει η ζωή και που τους γράφουμε εμείς οι ίδιοι; . . («Πώς δουλεύει η λογοτεχνία», του Τζέημς Γουντ) . . ================== Mallis Stamatios Photography ================== https://linktr.ee/mallisphoto ================== [email protected] ==================