makaronada

20 ΧΡΟΝΩΝ ΝΕΚΡΟΣ ΑΠΟ ΣΦΑΙΡΕΣ ΜΠΑΤΣΩΝ

χθες ενας ανθρωπος πηγε ταχα μου να περισωσει ο.τι μπορει να χει απομεινει απ τη σχεση μας με ενα ταψακι γαλακτομπουρεκο. εμενα τα γαλακτομπουρεκα ειναι τα αγαπημενα μου, αλλά στο τελος το χεζεις κ αυτο

τυπωσα μια φωτογραφια πορτοκαλι με δεντρα και ανθρωπους και ειναι βραδυ και ειναι πορτοκαλι επειδη εχει φωτιες, ετσι προκυπτει το θερμο χρωμα. την μεγενθυνα σε διασταση 60χ90 και την τυπωσα σε 12 α4 τα οποια στη συνεχεια ξακρισα με κοπιδι. στη συνεχεια τα ενωσα απο πισω με χαρτοταινια. το αποτελεσμα ειναι καλο. μου χει προκυψει ενα κενο, ειμαι λιγο στεναχωρημενη αλλά ξερω οτι θα περασει, κανω κι ενα ρικονινγκ και ουτε αυτο ειναι ευχαριστο αλλά προσπαθω να μην εστιαζω εκει αλλά σε πρακτικα ζητηματα που αμα τα αφησω στην ακρη θα χασω τη γη κατω απ τα ποδια μου. θελω να δω μια ωραια ταινια,χθες εβαλα το καζινο αλλά με πηρε ο υπνος για καμποσες ωρες, μαλλον κουραζω ασυναισθητα τον εγκεφαλο μου ή τον κουρασα τον προηγουμενο καιρο, γιατι κατα τ αλλα ουτε πολλες μετακινησεις εχω κανει τελευταια ουτε κατι κοπιαστικο εχω περα απ τη δουλεια που μου φαινεται οκ τελευταια. ακουω πολλη μουσικη και χαζευω εργα, φωτογραφικα και ζωγραφικα. βρηκα ενα ντοκιμαντερ μεσα απ το τσατ γπτ, αναρωτιομουν τοσο καιρο για τον τιτλο του και ηταν απλο τελικα. 'flotel europa'. δεν υπαρχει πουθενα ονλαην. το χα δει στο φεστιβαλ ντοκιμαντερ θεσνικης το 16 νομιζω. αναρωτιεμαι τι κανεις και γιατι δεν μιλαμε και απ την αλλη ουτε να μιλαμε θα θελα αυτη τη στιγμη. αλλά την προηγουμενη βδομαδα χαρηκα που πετυχηθηκαμε και τα λεγαμε για καμποση ωρα, ουτε ξερω πώς περασε ο χρονος, να ταν 2 οι ωρες? και κανενας δεν τολμησε να μας διακοψει και μου φανηκε σωστο και αυτο. μου βγαζει νοημα γενικα η κατασταση αυτη. κατα τ αλλα η ζωη ειναι πολυ δυσκολη κι αυτο με απασχολει παραπανω τελευταια. ουτε πολλα λεφτα ουτε πολυς χρονος και κυριως καμια ελπιδα. ωρες ωρες κλαιω για ολα μαζι και καποιες αλλες ειμαι γιολο. παντως η κατασταση δεν ειναι καλη και λυπαμαι πολυ

πού ξεκινα και πού σταματα το συρμα των τρολει εχει δει καμια? τις προαλλες πλησιαζοντας νομιζα πως ειχε κατι στην ασοεε και χαρηκα τελικα ηταν ο κοσμος στη σταση που περιμενε καποιο λεωφορειο να ρθει πισω απ τη σταση αποκαλυφθηκαν η απουσια+η αδρανεια αλλά ειχε λιγες αργοτερα λαηβ οποτε οκ αλλαξε η πολη ή αλλαξαμε εμεις πρωτα μαλλον μαζι , σιγουρα δεν φταιμε τοσο οσο θελουμε να πιστευουμε, δεν εχουμε ουτε ολη την ευθυνη ουτε τον ελεγχο αυτο το συρμα λοιπον πιστευω πως ξεκινα καπου νοτιοανατολικα της πολης και τελειωνει καπου βορεια χαμηλα. δυτικα δεν εχω δει ποτε τρόλει αλλά εχει πολλες νταλικες εκει και ενα κρυο που ταιριαζει

οταν βγηκα απ το σκατομερος και ημουν μια ταλαιπωρη που δεν αντεχε ουτε αγκαλιες ουτε φιλια και λογακια που επεδιωξαν ολοι ολες, εσυ μετα απο ωρα μου εγνεψες απο μακρια οταν σε κοιταξα, μου κανες ντα κι εκανες πως δαγκωνεις τη γροθια σου κι εκει θυμηθηκα γιατι σ αγαπω τοσο

περασαμε απ το πεδιο σα να μην ξερουμε οτι η υγρασια τρυπαει τα κοκκαλα, συζητουσαμε ολα αυτα για το πώς (δεν) αλλαζει η συγκρουση με τον πατερα μου και τελικα κατεληξα να συγκρουομαι με εσενα και ενω ειπες πως παλι κατεληξες να μου τη λες και σου απαντησα πως το παρατηρεις αρα συμβαινει και το ξερεις, μου απαντησες πως οχι οχι σα τον πατερα μου δηλαδη

κατι ψαχουλευαμε να βρουμε χθες πανω απο μια μακαροναδα με μοσχαρι χθες το πρωι αλλά δεν εχει σημασια τελικα.

ειναι επικινδυνο να λεμε πως τιποτα δεν εχει νοημα να βολευομαστε σε αφαιρεσεις που σ ολα προσφερουν αλλοθι ειναι επικινδυνο να φοβασαι μηπως δε βγεις παρασκευη βραδυ ειναι επικινδυνο να φοβασαι μηπως βγεις ειναι επικινδυνο να μη φοβασαι και αλλο τοσο επικινδυνο να κανεις πραγματα επικινδυνα φιλακια σ αγαπω ειναι επικινδυνο κι αυτο που κανεις οταν σου λεω κατι που ηθελες να πεις πρωτος