I see your true colors and that's why I love you

“Lada chwila zniknę Może zauważysz Może się zdziwisz co poszło źle Niczego nie wybieram Po prostu nie mam już sił dłużej walczyć”

“Nie czujemy się kochani, dopóki choć jedna osoba na ziemi nie pozna nas dogłębnie. Takimi, jakimi jesteśmy naprawdę a nie takimi jakimi chcielibyśmy być.”

“W seksie szukamy pociechy, gdy cierpimy na niedostatek miłości.”

“Nie lubiłam tych dni, kiedy traciłam całą siłę przebicia. Choć już obecnie byłam całkiem pewna swojej siły, tak co jakiś czas zdarzał się dzień, który zupełnie niespodziewanie wytrącał mi z ręki wszystkie moje pewności, niezbijalne argumenty i udowodnione teorie.”

“Miała rację. Dlaczego ona zawsze miała rację na swój własny, przedziwny sposób?”

“S a m o b ó j s t w o. Słowo, którego boją się ludzie. Lepiej powiedzieć: odebrał sobie życie, targnął na siebie. To delikatniejsze, mniej dosadne, bezpieczne. ,,To była taka spokojna, dobra dziewczyna, ciągle uśmiechnięta, uprzejma dla sąsiadów. Nie wyglądała na chorą". Tak mówiono by o mnie, tak mówią też o innych, którzy z powodu różnych chorób psychicznych lub sytuacji życiowych, popełnili samobójstwo. Zawiązali pętle, przerwali żyły, strzelili pistoletem, skoczyli pod pociąg, połknęli tabletki. Jest ich mnóstwo - wyglądają jak Ty czy ja. Mają rodziny, mają własne życia, samochody i domy, markowe ubrania. Tylko wewnętrznie umierają i nikt tego nie widzi.”

“Tak wygląda twarz depresji. Szczere intencje, nieszczery uśmiech. Warstwa makijażu, oddzielająca emocje od świata zewnętrznego. Umyte włosy, nieczyste myśli. Idealnie wyrysowane brwi, pokruszone serce. Gdybyśmy minęli się na ulicy, mógłbyś pomyśleć: normalna dziewczyna. Pod normalność można podpiąć bardzo wiele, również to, co widać na załączonym obrazku. Łamiący się głos tuszowany pod kilkoma wypitymi kawami, łzy czekające na przekroczenie progu domu, by popłynąć. Gdybyśmy wszyscy chodzili z uczuciami na zewnątrz, okazałoby się, że ciągniemy za sobą worki z tak ciężkimi kamieniami, że zawaliłby się nam grunt pod nogami. Gdybyśmy mniej udawali, a zamiast ,,mam się dobrze", wypowiadali prawdę, jeden kamień ciężaru zostawialibyśmy w tyle. Gdybyśmy widzieli, co kryje drugi człowiek, być może byłoby w nas więcej życzliwości i empatii. Głupotę byłoby widać na odległość. Cierpienie biłoby po oczach już na kilometr. Co chowasz pod zamkniętymi powiekami? O czym myślisz, gdy znajomy z pracy lub studiów pyta, jak się czujesz? Jaka jest twoja ostatnia myśl przed zaśnięciem, jaka pierwsza po przebudzeniu?”

“B o r d e r l i n e. To życie na ciągłym rollercoasterze emocji, każdego dnia. Stanie nad przepaścią i tak wielkie pragnienie lotu w dół z jednoczesnym marzeniem, by na dole stał ktoś, kto mnie uratuje. Ze skrajności w skrajność, od euforii po rozpacz, od agresji po optymizm, od bólu po radość. Intensywny gniew na bliskich, wyzwiska, trzaskanie drzwiami i mówienie, że nienawidzę, by potem wracać i kajać się po raz setny. Chęć posiadania i bycia posiadanym przez drugą osobę - tak całkowicie, po same kości, aż do wchłonięcia i stania się jednością. Z drugiej strony, paniczny lęk przed zostaniem samemu. Gdy obiekt zainteresowania nie odpisuje jeden dzień, pojawia się panika i gniew, że znów zostałam wystawiona do wiatru. Wczoraj cię kochałam, dziś nienawidzę. Jak mogłeś nie znaleźć czasu na jednego SMS-a w ciągu całego dnia? Dlaczego tak mało mi od siebie dajesz, podczas gdy ja spalam się i oddaję wszystko?”

“Uwierz mi, wszystko inne nie jest aż tak złe. Źle jest wtedy, kiedy nie ma się nikogo, o kogo można się troszczyć.”

“Boże, daj mi pokorę, bym pogodziła się z rzeczami, których nie mogę zmienić, daj mi odwagę bym zmieniła rzeczy, które mogę zmienić, i daj mi mądrość, bym potrafiła je rozróżnić. Amen.”

“Odkąd zaczęłam pić, nie byłam w stanie poradzić sobie bez alkoholu. W tym stanie, kiedy wszystko ulatuje z głowy i czujesz jedynie tę euforię, znikały wszystkie twoje problemy. Przestawały mieć już znaczenie.”

“Dlaczego myślisz o zmartwieniach innych ludzi? Czyżbyś chciał przez to uniknąć analizy własnych uczuć?”

“Kłopot polega na tym, że ludzie są tchórzliwi: nie potrafią stawić czoła faktom. Wolą często nie widzieć, co mają przed nosem.”