İstikbal goklerdedir

Sona Jobarteh - Mamamuso

Artık sesler bile kesildi, Şarkı mı, dua mı bu biten? Ah geceler güne dönmeden Son limana ulaştı gemi.

Okşuyor anne çocuğunu Ve mangalda külleniyor kor, Neden bilmem artık açmıyor Ruhta huzur tomurcuğunu.

Ateşini kaybetti alın, Şimdi bütün rüyalar yarı Bulsam bulsam artık dünyamı Kızıl kavsinde arıların.

de gülüm

de gülüm! De ki: ela bir günde geleceğim istanbul darmadağın olacak, saçlarım            darmadağın. Hepsi, darmadağın! üzülme gülüm! Toparlanacağız, birlikte, ayağa da kalkacağız, yürüyeceğiz de gülüm hem de çelikten toprağını dele dele hayatın! de gülüm! De ki: bitmiştir umut, bitmiştir sevgi, bitmiştir güven! güven bana gülüm! sana bitmemişliği öğretecek, tattıracaktır hasretten — hakikaten — ten değiştiren yüzüm! göreceksin gülüm! bekle! hırslarımız, acılarımız gitgide ihanetlere hainlere, ezilmelere alışacak.. göreceksin — sevinçten ağlayacaksın gülüm — ki işte o vakit bana — doğrudur! — şair olmak, seni sevmek pek çok yakışacak! bak! şiirler var, mektuplar var, çocuklar var, sokaklar var, kediler! inan bana gülüm, ölüm yok bir tek! ölüm yok bize! ölüm inananlar için sessizce kara kaplı kitaplardan çıkartılacak.. göreceksin gülüm! Bekle! Göreceksin! artık hiçbir insan, hiçbir kavga ve hiçbirimiz bu dünyada, yapayalnız, umarsız kalmayacak!