Lore2Brazil

Volgens mij heb ik vandaag een van de vreemdste dingen gedaan op heel men uitwisseling. Ik heb een presentatie gegeven over België in het NEDERLANDS. Ik heb tien minuten gesproken over Belgische geschiedenis en waarom wij drie officiële talen hebben. Niemand heeft er een woord van verstaan. Dus nadien heb ik ook snel uitleg moeten geven in het Portugees.

Dit was voor een project van de taalrichting in UEL. Langs deze weg hopen ze nieuwe talen te leren kennen.

Zaterdag ben ik met een klein groepje van mijn Rotaract Club gaan muurklimmen in het wild.

Het was een super leuke dag en ik ben kei blij dat ik ben meegegaan. Wel jammer dat ik niet helmaal tot boven ben geraakt. Normaal vind ik indoor klimmen zalig en dat kan ik ook redelijk goed, maar voor mij was dit veel te moeilijk.

Het weekend was zeer vermoeiend. Mijn trip naar Uberlandia begon in de bus... 17 uur in de bus om precies te zijn. Ik ben daar naartoe gereisd omdat een goeie vriend van mij daar woont. Carlos was op uitwisseling in België in het jaar 2016-17. Tijdens dit jaar zaten we bij elkaar in de klas, zijn we een paar keer uit gegaan samen en zijn we vrienden geworden. Nu dat ik in zijn land ben, kan ik het niet laten om dan even bij hem langs te gaan. Om eerlijk te zijn was ik voor men vertrek wat zenuwachtig (en dat ben ik normaal nooit voor een trip) want ja, het is ondertussen al wel twee jaar geleden dat we elkaar gezien hebben. Maar we klikte terug vanaf de eerste seconden. Het voelde alsof ik hem vorige week nog gezien heb. Het was leuk om zijn stad te verkennen en zijn Braziliaanse vrienden/familie te leren kennen. Best grappig hoe we gedurende mijn verblijf constant van Engels naar Nederlands naar Portugees veranderde, maar elkaar toch elke keer verstonden.

Ik was nog maar net terug thuis en de volgende activiteit stond al voor de deur. Catarina en ik zijn al een heel jaar aan het zeggen dat we eens een sleepover moeten doen. Dit weekend was het eindelijk zo ver. We hebben ons goes kunnen amuseren met wat films en lekker eten. Naar natuurlijk kan het geen sleepover zijn zonder dat iemand al in slaap valt tijdens de film. Haar ga ik toch wel het hardste missen als ik terug kom....

Zaterdag had Rotary een uitstap gepland voor de uitwisselstudenten, maar mijn agenda stond al een beetje te vol met de sleepover & in de namiddag het capoeira feest.

Zaterdag was het dus groot feest. Net zoals judo of karate krijg je een gekleurde band bij capoeira. Eerst wat vieren en vechten, dan de test voor de 3 graduanten, wat muziek en een lekker diner om af te sluiten. Ik heb een band gewonnen die anders is dan de anderen. De twee anderen kregen een compleet grijze band, ik een half grijze/half paarse band. Mijn Rotary counselor was mijn Madrina, dus zij heeft mij men band aangegeven na de test.

Zondag was het de laatste meeting voor de Braziliaanse uitwisselstudenten voor volgend jaar. Hier moesten wij als inbounds ook allemaal bij zijn. Na de meeting ben ik met een groepje naar 'Avengers: End Game' gaan zien (weeral 😋). Na de film wou de helft nog nie echt naar huis, dus hebben we er een gezellige slaappartij van gemaakt met zen allen. We hebben spelletjes gespeeld, gegeten, gelachen en gepraat tot bijna 3h 's nachts.

De volgende ochtend (maandag dus..) zijn we naar shopping Catuai gegaan om wat kleren te passen. Daar hebben we samen geluncht en tegen 4h zat ik terug thuis.

Op deze vrije dag heb ik eigenlijk best veel gedaan. Ik heb een beetje kunnen uitslapen, want gisteren was het het verjaardagsfeest voor mijn 3de gastvader Rogério. Vanavond heb ik eindelijk fatsoenlijk met chinese stokjes leren eten! Soms wilde ik wel overwisselen maar bestek, maar ik heb doorgezet.

Rond 10h heb ik voor een lange tijd met Jeroen kunnen bellen. Samen met ons mama & papa is hij gisteren naar mijn toekomstige kot gaan zien in Genk. Gisteren heb ik met hen gebeld om hun mening te horen, vandaag was het zijn beurt. Ik heb een beetje gehaast moeten afleggen omdat Flavia, mijn gastmoeder, bleef roepen dat ik moest komen. We gingen met het hele gezin bij de oma eten. Hier heb ik twee tantes leren kennen. Het was een super gezellige lunch.

Terug thuis heb ik even gerust (wat zeker nodig is na zo een zware Braziliaanse lunch). Rond 5h in de namiddag zijn we naar een verjaardagsfeest van een nichtje gegaan. Veel familieleden waren op dit feest, dus ik heb veel nieuwe mensen leren kennen.

Vorige week woensdag hebben we brood gemaakt tijdens de kookles. Ik heb men handen lekker vuil kunnen maken door het deeg te kneden.

Gisteren avond ben ik met mijn counselor en twee vrienden gaan eten in het restaurant van de Twelve Tribes gemeenschap The Yellow Deli.

Toen we daar aankwamen was het eerst zeer vreemd... Het ligt volledig buiten de stad en de mensen die ons aan de inkom kwamen begroeten hadden rare kleren aan. Het leek alsof ze jaren geleden leefde in plaats van in 2019. Ze brachten ons naar een open plaats waar stoelen in een cirkel stonden. Hier zaten vooral mensen van hun gemeenschap, maar ook enkele "normale" mensen.

Eerst was er een soort van kleine misviering. Er werd over God gepraat, met armen naar de lucht gereken. Daarna werd de cirkel van stoelen omgewisseld voor enkele tafels om aan te eten. Samen met enkele leden drinken en aten we. We kregen de kans om te praten met hen over hun geloof, de gemeenschap en hun zicht op dingen.

Mensen die in deze gemeenschap wonen leven een zeer simpel leven, naar de regels van God. Iedereen heeft zijn eigen taak binnen de groep en ze zorgen voor elkaar. Het was zeer interessant om te horen dat ze de bijbel letterlijk nemen. Na wat praten werd het wel duidelijk dat deze mensen zeer anders denken. Ze geloven niet in wetenschap, zoals Darwin's evolutie theorie, en gebruiken bijna geen technologie (wel wat dingen om mee te werken, maar geen gsm, computer of tv).

Soms was het zeer moeilijk om deze mensen te snappen. Omdat wat ze zeiden soms helemaal niet logisch was. Maar ja.. Laat die mensen geloven wat ze willen geloven 😅.

Okay... Na het reizen, verhuizen en lekker luieren is het tijd om terug naar school te gaan.

Het plan was eerst om terug naar UEL te gaan. Maar er waren enkele probleempjes. Ik vond die school zoizo al niet zo tof, had veel vrije uren tussen de lessen die ik alleen op een bankje spendeerde en het was er moeilijk vrienden te maken. Toen de lessen herbegonnen in februari had ik nog steeds geen lessenrooster of informatie ontvangen. Mijn eerste schooldag zat ik dus gewoon nog thuis, want zowel ik als men gastouders hadden geen idee wat te doen.

Op wat mijn tweede schooldag zou zijn, zijn mijn gastmoeder & ik me gaan inschrijven op een andere school. De campus van UniFil is vele dichter bij huis & heeft voor elke dag een vast rooster van 8h30 tot 11h50 met een pauze van 20 min. Ik kreeg de keuze tussen twee studierichtingen: grafische design of gastronomie. Eerlijk gezegd ken ik niet veel van koken, dus 4 maandjes kooklessen kan geen kwaad dacht ik. Een andere uitwisselstudent doet ook deze cursus, zij spreekt bijna geen Portugees. Daarom heb ik ook deels deze keuze gemaakt, om haar te helpen.

In de theoretische lessen versta ik alles wat de leerkracht zegt. Ik maak zelfs Portugese notities. Praktische lessen zijn nog niet begonnen. Gisteren zijn we samen ons keuken uniform & schoolgerief gaan kopen.

Vandaag ben ik naar mijn eerste Capoeira les gegaan. Ik ben van plan dit te blijven doen totdat ik terug naar huis kom.

Capoeira is een combinatie tussen vechten & dansen. De compleet witte outfit is iconisch voor deze sport.

De groep die mijn gastouders voor mij gevonden hebben lijkt me een hechte familie. De jongste is volgens mij 6 jaar ofzo en de oudste zijn in de 60.

Dit weekend kwam mijn Franse vriend Ymelin langs in Londrina. Ik heb hem leren kennen op de Pantanal trip. We hadden dit weekend al zeer vroeg uitgekozen.. Toen leek het een idee dat hij nu langs kwam. Jammer genoeg leek dit weekend toch niet zo goed...

Onze Rotary besloot om zaterdag met alle inbounds naar het Ody Waterpark te gaan. Het was een leuke dag. Het park was niet al te groot, maar het had enkele leuke glijbanen. Zelfs een die super stijl naar beneden gaat. Ook het grootste golfbad van Zuid-America is in dit park. Drie keer per dag kan je hier genieten van GIGANTISCHE golven. 🌊🌊 's Avonds hebben we met zen alle pizza gegeten.

Jammer genoeg kon Ymelin niet mee, dus heb ik hem thuis moeten laten vandaag. Zonde dat hij daarvoor helemaal naar Londrina moest komen.

De volgende dag heb ik het volgens mij wel goed gemaakt. Felix was er ook bij de hele dag, hij is in het zelfde district als ik.

We hebben beiden besloten Ymelin een beetje te gebruiken als excuus om naar plaatsen te gaan die voor ons ook nog onbekend waren. Zoals de botanische tuin van Londrina. Hier hebben we rondgewandeld & onze namen in het bekende bamboo park gekrast. Dit deel van de tuin bestaat uit bamboo waar iedereen zijn naam in krast. Ik weet niet hoe goed dat voor de planten is, maar het ziet er leuk uit & het bons ons voor altijd. (Ymelin's naam is wat moeilijk te zeggen, dus zijn bijnaam is Josh) 🎋🌿🌲🌷🌹

We hebben bij mij thuis lunch gegeten en Presidenten gespeeld. ♠♥♣♦

Daarna zijn we naar de waterval geweest waar ik in oktober met klasgenoten ook al is naartoe ben geweest. Deze keer wast vele drukker daar. Ik kan me herinneren dat ons groepje van 5/6man de enige mensen waren die daar rondliepen. Nu was het er vol met mensen. Vooral veel mensen die naar deze prachtige plek kwamen op te roken/smoren/drinken. Echt een zonde eigenlijk.

Toch hebben wij van ons namiddagje daar genoten. We zijn naar de rivier gewandeld en hebben op sommige plaatsen ook een plons genomen. Dit is zeker een van men favoriete plaatsen in heel Londrina.

Onderweg terug naar huis hebben we andermans vuilnis dat rond de waterval & rivier lag meegenomen. Ik kon het echt niet gewoon laten liggen daar. Op het einde van onze trip zat onze zak bomvol.

Voor hwt avondeten hebben we nog even gezwommen bij Felix thuis. Daarna hebben we eten besteld. Het was de derde nacht op rij dat ik pizza heb... Woops 😋🍕

Het was super gezellig. Alleen jammer dat ik maar een dag met Ymelin heb kunnen spenderen. Zal ook is naar Curitiba moeten gaan dan maar zeker. 😉

Vanuit Salvador ben ik niet direct naar huis gegaan. Eerst ben ik naar de Rio de Janeiro trip gegaan voordat ik terug naar Londrina ging. Deze trip duurde van 19 tot 23 januari.

We hebben de hele toeristische checklist gedaan: Sugar loaf mountain, Jezus de verlosser stanbeeld, het Copabana strand, de Selaron trappen, het museum van morgen, Maracanã stadium en de fameuze straat waar de carnaval stoet doorkomt elk jaar.

Northeast dream trip

Eerst en vooral, gelukkig nieuwjaar aan iedereen!!

Van 4 tot 19 januari ben ik op een roadtrip geweest in het noorden van Brazilië. Met de hele groep zijn we met het vliegtuig vertrokken vanuit Sao Paulo. Het was drie en een half uur vliegen. Nadien kon onze trip beginnen.

Onze eerste halte was Jericoacoara (of Jeri, in het kort). Dit was mijn favoriete stop van heel de trip. Het dorpje is prachtig, de activiteiten waren zalig en het hotel was super. In Jeri hebben we een capoeira les gekregen, ochtendjoga gedaan op het strand, een buggyride gedaan en een prachtige wandeling gemaakt.

Ook in Fortaleza hebben we een buggyride gedaan door de zandduinen. Daarnaast zijn we gaan zandboarden en hebben we paard gereden op het strand. Samen met een gids hebben we een citytour gedaan.

We sliepen in Pipa en hebben heel kort Natal bezocht met een tweede citytour. In het hotel van Pipa hebben we vooral genoten van wat rusttijd aan het strand of in het zwembad. Pipa was een mooi en pittoresk dorpje waar we leuke souvenirs konden kopen.

Mijn voorlaatste stop was Recife. Hier vieren ze carnaval heel het jaar door. Daarvan hebben we gebruik gemaakt om zelf ook een feestje te vieren. Verkleed zijn we de straten in getrokken met een fanfare en al. Tijdens de wandeling door de stad hebben we een Frevo dansles gehad. En aan het strand heb ik het geld dat ik van moeke en vokke gekregen heb voor mijn verjaardag gebruikt om te kunnen gaan duiken. (Dankjewel xx)

Afgelopen weekend was toppie!

Ik ben kerstinkopen gaan doen met mijn Braziliaanse vriendin Catarina. Hier hebben we op de schoot van de Kerstman gezeten en wat gegeten. Nadien zijn we bij mij thuis film gaan zien.

Vrijdag avond ben ik met uitwisselstudenten iets gaan eten. Velen hebben Açaí gegeten, maar ik vind dat niet zo lekker.

Zaterdag namiddag ben ik naar een Cervejada gegaan van de universiteit. Dat is een open bar waar alle studenten naartoe gaan. Het was echt een goed feestje. Ik was samen gegaan met enkele vriendinnen van school, maar toevallig waren daar ook twee andere uitwisselstudenten.

Zondag namiddag was het tijd voor het kerstfeestje van ons district. Alle inbounds kwamen samen met wat enkele Rotary mensen. We hebben secret Santa gespeeld. Adrián 🇲🇽 heeft mij een lamp van Harry Potter gegeven en Heizel 🇲🇽 was ook zeer blij met het cadeautje dat ze van mij gekregen heeft. Van de Rotary hebben we een Tshirt & trui gekregen.

Na een lange autorit zijn we gestopt in Sao Paulo. Hier zijn we naar 'O fantasma da Opera' gaan zien. Het is een fantastische voorstelling en ik heb er redelijk veel van verstaan. Na de voorstelling hebben we pizza gegeten. Het was een vermoeiende dag, tijd om te gaan slapen.

De volgende dag zijn we naar Santuário nacional de Maria Aparecida gegaan. Dit is een gigantische en moderne kerk voor een van de belangrijkste relieken voor de gelovige Brazilianen. Het verhaal luid dat dit beeld van Maria uit het water rees en dat vissers het dan hebben meegenomen en geëerd. Ook mijn grootmoeder hier heet Cida, afkomstig van dit heilige object.

We hebben wat rondgekeken in de kerk. We hebben kaarsjes aangestoken & een misviering bijgewoond. Dit was wel vreemd, want een mis hier is zeer anders dan in België. Ik heb gemerkt dat geloof hier nog vele belangrijker is dan in West Europa vandaag de dag. Mensen zaten op hun knieën mee te bidden met de pastoor, sommigen moesten zelfs huilen. Ook in de giftshop ging iedereen tekeer. Iedereen kocht zo veel mogelijk kaarsen, paternosters, etc etc.

Na een dagje naar de kerk te gaan hebben we 3 dagen gespendeerd aan het vakantiehuis van de familie. We hebben veel in het water gezeten, want ja.. Het huis is aan een meer. Ik heb ook twee keer een tochtje mogen maken op de boot. Eerste keer kon ik met een band achter de boot hangen, wat zeer leuk is!! Tweede keer gewoon een rustig boottochtje, niet omdat de band niet meer mocht of zo. Maar meer omdat ik mijn been een beetje bezeerd had de eerste keer en we geen verdere schade wilde aanbrengen. 😅😅 Maarja, wie niets probeert blijft altijd ongedeerd. En daar heb je ook niets aan. (Mijn tante overdreef een beetje met de verzorging, dus het ziet er vele erger uit dan dat het was. Men been is helemaal okay nu.)