Lioslaith

Beni sessizliğe kalbimi yalnızlığa itip gittin.

Took a little break but the shop is back open! :)

“Her insan kendine yakışanı yapar, çünkü kalite asla tesadüf değildir.”

Senden uzak kaldığımda çok özlüyorum, unutuyorum. Ama birlikte olmaya başladığımızda bana neden birlikte olmadığımızı yeniden hatırlatıyorsun.

Göğsümde uyusan, nefes sesini dinlesem falan. 

Birini çok iyi tanımak ve anlamak değişik bir çıkmaz. Neyi neden yaptığını o kadar iyi biliyorsun ki ona kızamıyorsun bile, ama yaptıkları da seni üzüyor mesela. Zor.

Bir kabullenişim var benim; Susup konuşmadığım, özleyip gitmediğim, sevip asla bırakmadığım, kimselere anlatmadığım, başını hatırladığım, sonunu getiremediğim, bırakmayacakcasına tutunduğum, sen tarafından kırılan bir kabullenişim var benim..

Kalp atışın hızlandı. Çünkü onun tek nefeste söylediği cümlelerde sen defalarca nefes alıp verdin. Git dedi. Kaldın. Giden o oldu..

Oysa sana anlatacak o kadar çok şeyim vardı ki, sadece susmakla yetindim. Bitmiş gibi değil de bitirilmiş gibi hissetmekti benimkisi.

insanı sessiz kalmaya zorlayan acı onu bağırmaya zorlayan acısından çok daha ağırdır.