(ik op mn meest mezelf, zwemles van skip, kanoën, mijn 23e verjaardag, dit landschap!!, deze mensen!!)

Ik ben deze week afgestudeerd aan de Rietveld Academie. Einde van een tijdperk, en alles voelt goed.

Wakker worden in een huis van een ander alleen weggaan naar buiten eerder dan je gewend bent met blote benen in de zon op de metro wachten

Objecten waarin wij beiden veranderd zijn: telefoonboeken (allebei één) zuurtjes zonder cellofaan onbeschreven post-its het punt waar twee zeeën samenkomen avant-garde gebouwen

Voor als je je afvroeg of ik nog leef: dat doe ik

Hier mag je blijven hier komt niemand in

Aan een stuur hangt een hartjesballon: ergens houdt een mens van iets of iemand of ergens wordt van een mens gehouden of iets of iemand houdt van iets of iemand ’s Ochtends drijft er kleur naar binnen Iedereen draagt kleur vanbinnen maar ik hou van de zon Hoe de kraai zich wast in de plas op het dak zo schuilen we huilend op fietsen we huilen schuilend op fietsen schuilen om te huilen op fietsen we huilen om te schuilen op fietsen we fietsen om te huilen om te schuilen op fietsen wacht: er staan hier bomen zonder takken wacht, jij kijkt in het licht je hele blikveld is blauw: heb je dat al gezien? Ergens in je buik ligt een kleur te slapen Hou je rug recht maak een holte tussen vlees en hout Let niet op stemmen Zie voor even geen gezichten Wurm je boek uit je tas Wees niemand, niemand tot last Iets of iemand tegenover vraagt om twix twee-verpakking dan om stroopwafels (twee-verpakking) geef mij niks, geeft niks, we schuiven tegelijk naar het raam, vraagt zijn we er bijna? je bent hier verkeerd wacht je verliest iets