kaşını gözünü oturuşunu kalkışını özledim, sözlerini değil, o sözleri söylerken takındığı tavrı, sanki saçma sikik bir şey demiyormuş gibi, o sesindeki sisi özledim, böyle ağır ağır sarmasını tütünü, bir türkü söylemeden önce, iki ayrı ve uzak uçlardayken biz, dönüp de bana bakışını, sanki kimseler yokmuş gibi yani, sanki biz varmış gibi bir tek, kimseye çarpmadan bana bakmasını, benim gözümün içine içine bakmasını, sonra ne bileyim, o ceketine öyle giymesini özledim, onu görmeyi, ona görünmeyi, bir şey anlatırken durup, dünya meselesi mi gülüm niye bu kadar dikkatli dinliyorsun demesini, içince biraz söylemek istediği her şeye cesaret buluşunu, kimse ona bir şey yapamaz gibi yürüyüşünü, bir köpeği severken, bir kediyi okşarken, o kediyi bana benzetirken dudağının kenarındaki alaylı gülümsemeyi özledim. sinirlendiğinde sessizleşmesini. kırıldığında sessizleşmesini. bir bakışla iş çözmesini. dağıtmasını kalabalığı. beni yanına çekmesini. babasından bahsederken yüzündeki utancı özledim. onu özlemedim ve yemin ederim bu hikaye o hikaye değil. onun kaşını kaldırışını özledim, onun elini kolunu nasıl koyuşunu, nasıl öyle bakışını, mimiklerini, sanki bir şeymiş gibi kendini nimetten sayarmış gibi hallerini özledim. onu izlemeyi, onu görmeyi özledim. şöyle bir beş dakika bir sigara içsek sonra yüzüne bakmasım gelmez biliyorum. yanında durasım gelmez. ama onun o kadehi tutuşunu özledim. o anı. o görüntüyü. beni görünce girdiği hali tavrı yani. o kadar. seni özlesem sana gelirim. ama seni özlemedim. senin o sen oluşunu özledim sadece. yani nasıl desem, keşke göründüğün gibi bir adam olsaydın da bir çıt çıkınca ödün kopmasaydı.
dailybridgerton
2087
discoholicmusic
titsay
