Adını koyamadığım bir trajedi var. Sanki bir antik tiyatrodayız. Bir takım tanrılar var, bir takım şeytanlar var. Hepsi bir olmuş, hepsi aynı anda bizimle uğraşıyor. Bize saldırıyorlar sanki. Sağımıza solumuza şimşekler düşüyor, gökler gürlüyor, seyirciler şaşkın. Biz acı çekiyoruz, onlar da acı çekiyor. Sonra hep beraber, aynı anda acı çekiyoruz. Sonra çektiğimiz bu acılardan zevk alıyoruz, zevk.
Deliriyorum albayım, çıkış yok. Deliriyorum galiba. Ben sonunda bu mutsuzluğa aşık olacağım diye korkuyorum.











