Leon @ Brazil 2011

Dit zal een van m’n laatste verslagen zijn want mijn tijd hier in Brazilië zit er alweer bijna op! Ik ben na het bezoek bij de dokter nog een paar dagen goed ziek geweest. Ik nam elke dag netjes mijn medicijnen in maar dat hielp eigenlijk vrij weinig. Ik bleef koorts houden, moest nog heel veel hoesten en was erg verkouden. In het weekend kreeg ik ook nog eens last van hele erge diarree! Ik ben toen samen met de moeder van Willy naar een dokter in Avaré geweest. Dit was een betere dokter dan die in het dorp en die dacht aan een infectie in de darmen en misschien zelfs de blinde darm. Ik kreeg weer allerlei medicijnen mee naar huis en moest de volgende dag terug naar Avaré komen om een bloedonderzoek te laten doen en om een röntgenfoto van m’n darmen te laten maken. Met dit alles ben ik weer terug gegaan naar de dokter en die had er eigenlijk niks van te zeggen. Ik had geen infectie en op de foto was ook alles normaal! Later bleek dat Willy ook last had van diarree. Ik eet altijd precies hetzelfde als Willy dus waarschijnlijk hadden we iets gegeten dat niet helemaal goed was. En omdat ik al een lage weerstand had het mij goed te pakken! Ik kreeg nog een aantal medicijnen en de week erop ging het eigenlijk allemaal weer stukken beter! Ik ben weer gaan werken maar ben wel op de zaak gebleven voor de zekerheid. Dit had wel als gevolg dat mijn collega’s zonder mij gingen beginnen aan het bouwen van de 2 nieuwe pivos! Wel jammer maar ik voelde me niet fit genoeg om weer hele dagen te gaan bouwen en sjouwen in de volle zon! De week erop ben ik wel weer mee geweest met het bouwen van de pivo. De jongens hadden alles al in elkaar gezet maar nu moest hij nog omhoog. Hier heb ik bij geholpen. Wel leuk want dan heb ik toch nog een keer een nieuwe pivo mee kunnen maken in plaats van al die oude rommel ;) Al die nieuwe bouten en moeren gaan stukken makkelijker dan die oude :P

Weer een bruiloft! Vrijdag ging het alweer stukken beter en inmiddels stond het weekend weer voor de deur. Vania nodigde me uit om weer naar Avaré te komen. Haar neef ging trouwen en ik mocht met haar mee als ik daar zin in had. Willy was toch niet van plan te gaan stappen die zaterdagavond dus ik dacht waarom ook niet! Hij moest zaterdagmiddag naar een verjaardag dus ik had een vriend van Willy gevraagd om me weg te brengen. Ik had weer een beroep gedaan op het pak van de vader van Willy en ging om 19:00 uur richting Avaré. De bruiloft begon om 20:00 uur. Het was een mooie bruiloft, alleen was het gigantisch koud in de kerk. Na de bruiloft was er geen feest, alleen een receptie in een zaaltje een klein stukje verderop. Hier was het echter net zo koud als in de kerk dus daar zijn we niet lang gebleven! We zijn naar haar huis gegaan, hebben ons daar omgekleed en wat vrienden van haar gebeld. We zijn toen met z’n 5en naar Magdalena gegaan, een soort barretje waar je lekker kunt zitten en wat kunt drinken met live muziek! Maar om 01:30 uur was het tijd om te dansen en zijn we naar Mado gegaan! Dit is een discotheek waar ik al een paar keer met Willy geweest was en één keer daarvan was Mieke ook mee. In deze discotheek hebben ze elke week verschillende muziek en deze keer was ook hier live muziek. Was een top avond, ik heb lekker leren dansen en uiteindelijk was ik om 05:30 uur thuis! Gelukkig was het de volgende dag zondag dus ik hoefde niet te werken en kon lekker uitslapen!

  Verjaardag Afgelopen zaterdag was de vrouw van een vriend van Willy jarig. Die vriend van Willy is een geëmigreerde Nederlander die getrouwd is met een Braziliaanse vrouw. Hij had gevraagd of Willy wilde barbecueën op de verjaardag. Dat was voor Willy geen enkel probleem en ik mocht mee. Het leuke was dat op de verjaardag een heleboel jongens waren die ik met de carnaval, 4 maanden geleden, had leren kennen. Ik sprak toen nauwelijks Portugees en nu had ik die jongens 4 maanden niet gezien en kon ik ineens vele malen beter Portugees! Daar stonden ze erg van te kijken en ik heb me deze avond prima vermaakt! Lekker staan lachen en uiteraard veel bier gedronken! Om 01:00 was de verjaardag zo’n beetje afgelopen en toen gingen er nog een aantal jongens naar een feest in de sporthal. Ik ging met ze mee daarnaartoe. De band was goed maar hier waren niet veel mensen. Ik was uiteindelijk om 02:30 thuis en ben lekker gaan slapen!

Parachute springen De volgende dag werd ik om 11 uur wakker want om 12 uur ging ik met Willy richting Boituva! Ik heb de afgelopen 6 maanden hard gewerkt en vond het leuk om deze top tijd af te sluiten met een leuk cadeautje voor mezelf :D Ik ging namelijk parachute springen! Ik heb dit altijd al een keer willen doen en nu ging het er van komen! Boituva ligt ongeveer 160 km verderop dus dat was ongeveer 1,5 uur rijden. Eenmaal daar aangekomen ging ik naar de receptie en hebben we alles geregeld. Ik had gekozen voor de VIP sprong. Dat houd in: een cameraman die mee gaat om de hele mik mak vast te leggen op foto en video en de gene waarmee je springt heeft een camera op zijn arm.

Ik heb vol bewondering zitten kijken naar mijn voorgangers en toen was ik aan de beurt. Ik vond het allemaal best wel spannend en was best een beetje nerveus. Ik moest een pak aantrekken, toen kreeg ik m’n tuig om en daarna kreeg ik alle instructies. Ik mocht kiezen of ik ze in het Engels of in het Portugees wilde hebben en mijn voorkeur ging uit naar Portugees. Ik begreep eigenlijk alles maar controleerde het allemaal voor de zekerheid nog een keer met Willy. Het is op zo’n hoogte uiteraard van cruciaal belang dat je goed weet wat je moet doen en geen fouten maakt!     Uiteindelijk was het zover en ik ging de lucht in! We klommen langzaam naar een hoogte van 12.000 ft, zo’n 4000 meter! Daar ging de deur open en jawel, ik was als eerste aan de beurt! Inmiddels klopte mijn hart in m’n keel. Dat uitzicht vanuit een vliegtuig, had ik wel vaker gezien, maar niet zonder dat er een raam of een deur tussen zat en nu hing ik daar aan iemand anders vast met m’n lichaam uit het vliegtuig! Wat daarna gebeurd kun je prima zien op de video maar ik kan echt niet beschrijven hoe het voelt. Je valt met 200 kilometer per uur naar beneden en dat voelt echt heeel apart maar het is wel super dik! Na een vrije val van ongeveer 30 seconden ging (gelukkig) de parachute open en was het tijd om te zweven! Ik mocht zelf ook nog een stukje sturen en toen was het tijd voor de landing. Het was echt super weer, een vol blauwe lucht en geen zuchtje wind. Dit zorgde voor een prima landing. Het is dat het zo duur is, maar ik zou het zo weer doen, wat een kick zeg :D Ik heb nog wat gedronken met Willy, want van al die wind in je gezicht krijg je een erg droge mond! Nog even zitten wachten op het branden van de foto’s en video’s en toen zijn we terug gegaan richting Holambra. Daar stond de moeder van Willy thuis al lekker pannenkoeken te bakken en heb ik mijn ervaring verteld en laten zien! Toen was het tijd om te slapen want maandag begon er weer een nieuwe werkweek!

Klik op de link voor het filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=QrX3285xX2Q

Party People opgelet! 

Ik voel me al een paar dagen niet helemaal top. Heel veel hoesten, hoofdpijn, verkouden en heb vorige week een beetje koorts gehad. Vanmorgen voelde ik me helemaal niet lekker en ben niet gaan werken. Ik ben met de moeder van Willy naar de dokter geweest. De dokter verwees me naar het ziekenhuis, om daar een foto te laten maken van m'n longen. Met die foto ben ik weer terug gegaan naar de dokter en die kon gelijk zien dat ik een beginnende longontsteking had. Het was nog niet zo erg maar het zou niet vanzelf over gaan. Ik moest dus weer terug naar het ziekenhuis, voor een injectie, en wel: in m'n kont! Daarna naar de apotheek om een bergje medicijnen op te halen. Morgen en overmorgen nog terug voor zo'n injectie en dan zou het beter moeten gaan. Voorlopig voel ik nog niks, behalve een enorme spierpijn in m'n kont, haha!  Je zou zeggen in zo'n warm land als Brazilië vat je geen kou maar dat valt tegen! In het begin heb ik nergens last van gehad, maar nu begint het hier winter te worden en dat betekend dat het 's avonds, 's nachts en 's ochtends behoorlijk fris is. In het begin van de ochtend werk ik meestal met een trui aan. Je raakt dan toch snel bezweet en het zachte windje dat er dan staat is dan levensgevaarlijk. Ook staan er in de werkplaats wel eens 2 deuren tegen elkaar open, waardoor tocht ontstaat. Ook gebeurd het vaak dat we na het werk met de ramen van de auto open naar huis rijden terwijl je nog bezweet bent! Zo kun je dus alsnog wat oplopen!

Verder heb ik het nog steeds super naar mijn zin hier. Ik heb van de week weer van alles gelast en wat onderdelen van een oude regeninstallatie vervangen. Willy heeft er pas 2 verkocht en alle onderdelen daarvan komen langzaamaan ook per vrachtwagen binnen. Wij gaan dan naar de locatie waar de nieuwe regeninstallatie komt om daar alles te lossen. Daar sorteren we alles zodat we volgende week rustig kunnen beginnen met het bouwen.

  Afgelopen weekend was er Rodeo in Paranapanema. Ik was daar donderdag en vrijdag met Willy heen geweest en zaterdag had hij geen zin om nog een keer te gaan. Ik wel en ik had gevraagd of ik de auto van de vader van Willy mocht lenen, en dat mocht. Ik ben toen samen met 2 collega's van mijn leeftijd naar Paranapanema gereden. Daar zag ik op het VIP Deck Iohana, die ik tijdens het feest van Willy zijn broer in de sporthal, had leren kennen. Zij is journalist en maakt de krant van Paranapanema en Holambra en daarom had zij een aantal toegangsbewijzen voor het VIP gedeelte. Ze gebaarde naar me dat ik ook naar boven moest komen en dat deed ik. Even later stond ik dus lekker te chillen op de Camarote! Het leuke was dat er daar ook een aantal vrienden en klanten van Willy stonden. Die vroegen zich natuurlijk af hoe ik daar terecht kwam! =D Dat heb je weer goed voor elkaar Holandais!

Een achterneef en ook vriend van Willy, is afgelopen zaterdag in het huwelijksbootje gestapt. Hij is tevens ook klant van het bedrijf waar ik werk. Ik heb best veel klusjes voor hem gedaan en maakte regelmatig een praatje met hem. Op een dag werd ik uitgenodigd voor zijn bruiloft. Ik vond natuurlijk dat erg leuk en was erg benieuwd hoe dat zou zijn. In Nederland heb ik nog nooit een bruiloft meegemaakt, dus m'n eerste bruiloft zou een Braziliaanse worden!  De familie van Willy ging ook allemaal en het is in Brazilië traditie dat je chique gekleed gaat naar een bruiloft! Bij het inpakken van mijn koffer had ik echter nooit gedacht dat ik naar een bruiloft zou gaan dus ik had natuurlijk mijn pak niet meegenomen! De vader van Gerry woont in Nederland en is deze week 90 jaar geworden. Hij gaf een groot feest en Gerry was daarom naar Nederland afgereisd. Dat gaf mij mooi de gelegenheid om de kleding van Gerry te gebruiken. Gelukkig paste ik alles en was ik klaar voor de bruiloft! Zaterdagochtend heb ik gewerkt tot 12 uur. toen heb ik 's middags m'n haar laten knippen en daarna heb ik even lekker een paar uurtjes geslapen. Uiteindelijk ben ik me om 17:00 uur om gaan kleden bij Tini thuis en zat ik om 18:00 uur met Willy in de kerk. De kerk was onwijs mooi versierd met allemaal witte bloemen en inderdaad, iedereen was chique gekleed. De bruiloft was uiteraard in het Portugees maar dat maakte niet zoveel uit want ik kon het goed begrijpen. Het was alleen bloedheet in die kerk dus het zweet liep over mijn rug! Niet zo gek met een blouse en een colbertje aan! Uiteindelijk was het officiële gedeelte achter de rug en ging het bruidspaar naar buiten. Daar stapten ze in een auto die compleet versierd was met maïs, suikkerriet en katoen (de producten die de bruidegom teelt). Achter de auto hing een enorme tros met lege bierblikjes en vervolgens werd het bruidspaar al toeterend rondgereden door het dorp. Dit was een actie van hun vrienden! De rest van de menigte ging naar de sporthal tegenover de kerk. Deze was compleet omgetoverd en was onwijs mooi aangekleed. Op alle tafels stond allerlei eten en drinken opgediend dus iedereen kon gelijk aanschuiven. Al snel begon de band te spelen. Gelukkig was deze band vele malen beter dan de band op het feest waar ik moest draaien. De jassen gingen dan ook snel uit, de stropdassen af en de knoopjes los want er moest gedanst worden! Op het feest waren weer veel vrienden en klanten van Willy die ik ook allemaal kon. Het was erg gezellig en er werd uiteraard ook veel gedronken! Om half 2 hield de band er mee op en nam de DJ het over. Deze deed het niet verkeerd maar om 2 uur had ik het wel gehad en ben ik met Willy naar huis gegaan! Slapen!!

De broer van Willy organiseert al jaren samen met zijn vrienden ieder jaar een groot feest in de sporthal van Holambra. Toegang kost zo'n € 20,- en de bar is open, dat betekend dus zoveel drinken als je maar wilt/kunt. Elke editie heeft als thema: "fantasie" Het is dus de bedoeling dat iedereen verkleed komt.  Dit jaar was het alweer de 10e editie van dit feest en dat moest gevierd worden. Er waren ruim 700 kaarten te koop, er was een grote band ingehuurd en er was een Special Gast! Toen ik nog bij de ouders van Willy thuis woonde, kwamen de broers van Willy met hun vrouw en kinderen regelmatig over de vloer om een bakkie te doen. Ik had meestal m'n laptop op schoot en liet dan wel eens wat foto's of filmpjes zien van wat ik in Nederland allemaal deed. Toen de broer van Willy zag wat ik als DJ deed, werd hij enthousiast. Ik moest een beetje muziek laten horen en nog meer foto's en filmpjes laten zien. Hij was zo enthousiast dat hij wou dat ik op het feest ging draaien! Voor de band, in de pauze van de band en na de band! Ik werd dus die Special Gast! Er was alleen een klein probleem, ik heb niks mee genomen naar Brazil waar ik mee kan draaien. Ik moest dus opnieuw cd's maken en ergens een koptelefoon, een paar cd spelers en een mixer vandaan zien te halen! Gelukkig had de broer van Willy een bedrijf gevonden die dat verhuurde dus dat was allemaal netjes verzorgd. Ik heb totaal 15 cdtjes in elkaar geflanst met dikke muziek en ik kreeg 2 Pioneer CDJ's-400, een Pioneer DJM-400 en een HDJ-2000 voorgeschoteld. Daarmee moest ik het wel redden. Zaterdag 9 april was het dus zover. Ik moest om 22:00 uur beginnen en de mensen druppelde langzaam binnen. Helaas was het slecht weer dus de kaartverkoop ging niet best. Zo'n 400 kaarten, maar desondanks dat, stond de zaal toch lekker vol. Om 23:00 uur was het tijd voor de band. Die begon rustig aan en bouwde het steeds verder op. De stemming zat er lekker in en ik mocht het om 01:30 uur weer overnemen. Ik werd aangekondigd als "Holandais DJ" en ik kon beginnen. Het leuke was, dat er veel bekenden en ook klanten, waarvoor ik wel eens wat gedaan had, op het feest waren. Ik kreeg dus een groot applaus en het dak ging eraf!  Ik heb gedraaid tot 02:30 uur en daarna nam de band het weer over. Ik ging de zaal weer in en kreeg enkel maar goede reacties van het publiek. Ze vonden dat ik aardig kon draaien en vroegen of ik nog een keer ging! Als het goed is ging ik na de band weer verder. Helaas bakte de band er na mij niks meer van en was de goede stemming die er was, eigenlijk al snel weer verdwenen. De band speelde echter door tot 05:00 uur en ik had uiteraard geen zin meer om daarna nog te draaien. Iedereen was dronken en de ene ruzie na de andere ontstond. Ik ben dan ook lekker naar huis gegaan en mijn bed in gedoken! Toch vond ik het erg leuk dat ik mocht draaien op het feest! Maandag kreeg ik van de mensen die op het feest waren geweest de ene goede reactie na de andere! Dat is natuurlijk altijd leuk om te horen!

Ze zeggen wel eens: “Als je het naar je zin hebt, dan vliegt de tijd”, nou dat is nog waar ook! Aan de ene kant heb ik het gevoel dat ik hier net ben, en aan de andere kant het gevoel dat ik hier al jaren woon! Het is in principe de bedoeling dat ik van januari tot en met juni in Brazilië zal verblijven. Je kunt als 'toerist' alleen 6 maanden naar Brazilië als je je verblijf in 2-en splitst. Ik heb een ticket gekocht, welke ik kan verlengen, van 12 januari tot en met 8 april, dat zijn 87 dagen. Met een ticket van langer dan 90 dagen kom je namelijk het land niet in zonder werkvergunning, en een werkvergunning is erg lastig om te krijgen. Na die eerste 90 dagen, kun je als 'toerist' je verblijf nog éénmalig met 90 dagen verlengen en dus maximaal 180 dagen blijven. Daarna moet je het land uit. Je kunt in principe een dag later dan Brazilië weer in, en dan begint het spelletje met die 2 periodes van 90 dagen en het verlengen van je visum weer opnieuw! Vandaag ben ik samen met Gerry, de vader van Willy, naar de federale politie in Soracaba geweest, zo’n 160 km verderop, om mijn visum te verlengen. Om dit te verlengen moet ik eerst een lang formulier invullen en vervolgens mijn retourticket laten zien met de datum dat ik terug ga, om te bewijzen dat ik binnen die 90 nieuwe dagen ook daadwerkelijk vertrek. Ik zal dus eerst mijn ticket moeten verlengen voordat ik een nieuw visum krijg. Maarja, om mijn ticket te verlengen moest ik eerst weten of ik nog wel 90 dagen kon blijven! Willy had geprobeerd van te voren te bellen of dat mogelijk was maar de politie nam echt de telefoon niet op en beantwoorde ook de emails niet. Nu moet ik dus mijn ticket verlengen tot en met eind juni en dan nog een keer terug naar de politie, maar dan alles is wel netjes geregeld! Ik zit hier dus vanaf nu nog 3 maanden! Gelukkig is er nog werk zat en mag ik nog even blijven! Willy heeft van de week 2 verwerkingsinstallaties aan een klant verkocht en die moeten eind mei klaar zijn dus daar kan ik precies nog mee helpen! Ook begint de komende 2,5 maand het oogsten van het katoen weer. Er moet dan heel veel onderhoud gebeuren aan de machines die dit werk doen.

Willy is 2 jaar geleden van zijn vrouw gescheiden waarmee hij een dochter van 10 heeft. Op dat moment was er niet genoeg geld om een 2e huis te kopen dus zijn ex vrouw is samen met hun dochter in het huis van Willy blijven wonen en Willy heeft een tijd in een kamertje in de schuur van het bedrijf van zijn vader gewoond. Daar had hij niet meer dan een bed, een kastje en een koelkast. Het huis kon wel een opknapbeurtje gebruiken dus nadat er een anders huis gevonden was voor de ex vrouw van Willy, is de schilder, net toen ik hier was, begonnen met het schilderen van de binnen en buiten boel. De verbouwing is later een klein beetje uit de hand gelopen want er is zelfs een heel stuk aangebouwd, onder het motto als we toch bezig zijn! :D

Willy is tijdens de verbouwing van het huis in dat kamertje blijven wonen en ik heb bij zijn ouders in huis gewoond tot de verbouwing klaar was. Bij de ouders van Willy thuis had ik totaal niks te klagen. ’s Ochtends stond het ontbijt met een kopje thee klaar, ‘s middags een heerlijke warme maaltijd en ’s avonds het avondeten! Ook werd iedere dag door de werkster m’n kamer schoongemaakt, m’n bed opgemaakt en werden m’n kleren gewassen! Als ik iets nodig had, hoefde ik het maar te zeggen! Ik had het dus bijna beter dan thuis ;)

Nu is het huis bijna klaar, er moeten nog wat kleine dingetjes gebeuren en Willy moet nog een aantal dingen kopen maar het is weer bewoonbaar. Ik woon dus vanaf nu bij Willy in huis. Is wel een stuk gezelliger dan eerst want toen ik nog bij zijn ouders woonde zag ik hem niet zo heel veel.

Het leek Mieke erg leuk om in de tijd dat ze hier was, nog een binnenlandse vlucht te maken naar een ander gebied van Brazilië. Mieke had samen met Willy uitgezocht wat de mogelijkheden waren en uiteindelijk kwamen ze bij de Amazone. Ze hadden een drijvend hotel in het Amazone gebied gevonden met allerlei activiteiten in de jungle dus dat was super. Het leek mij dus ook wel leuk om mee te gaan en uiteindelijk zijn we dus met z’n 3en, 5 dagen naar de Amazone geweest! We zijn ’s ochtends vroeg met de auto naar het vliegveld van Sao Paulo vertrokken, hebben de auto daar laten staan en zijn in het vliegtuig gestapt. 3 uur vliegen naar Manaus en vanaf het vliegveld ongeveer een kwartiertje met de taxi naar een steiger. Vanaf die steiger was het ongeveer 3 kwartier varen naar het hotel. Het drijvende hotel bevond zich op een schitterende laguna midden in de Amazone. We hebben 5 dagen onder begeleiding van een gids allerlei verschillende activiteiten gedaan zoals piranha’s vissen, krokodillen spotten, amazonetour en allerlei andere leuke dingen. Het waren 5 volle dagen en we hebben van alles gezien en gedaan.

De foto’s van de reis staan op m’n Hyves: http://leonvreugdenhil.hyves.nl/album/61660941/Amazone/mBkQvFh8/

Het was voor Mieke inmiddels ook alweer 7 jaar geleden dat ze voor het laatst in Brazilië was geweest dus die was wel benieuwd waar haar lieve broertje zich bevond en hoe het met de familie Stoltenborg ging. Mieke is dan ook van 5 februari tot en met 25 februari hier geweest. Was erg leuk om haar weer te zien en haar te kunnen laten zien wat voor werk ik allemaal doe en gedaan heb.

Ik werk gedurdende m’n gehele verblijf in het bedrijf van de vader van Willy, dat hij samen met zijn 3 zoons runt. Willy doet de verkoop en de organisatie van de beregeningsinstallaties, en die andere 2 zoons doen de verkoop in de winkel. De winkel bevat een heel groot magazijn met alle mogelijke onderdelen voor auto’s en landbouwmachines. Verder zijn er 3 werkplaatsen. 1 waar auto’s worden gerepareerd, 1 waar machines worden gerepareerd en 1 waar van alles gelast en gerepareerd word en spullen van de regeninstallaties opgeslagen liggen. Ik werk samen met Preto, Miguel en Gordo in die laatste werkplaats en ook op het land in de beregeningsinstallaties. Er werken in totaal 15 mensen op kantoor, in de winkel, het magazijn en in de werkplaatsen.

Die man die de auto’s repareert doet dat samen met een jongen van 17 jaar die een avondopleiding doet. Die jongen heeft nog geen rijbewijs en af en toe moet er een auto van een klant opgehaald of weggebracht worden. Ik heb uiteraard wel een rijbewijs dus meestal help ik hem daarbij. Zo rij je nog eens in wat mooie auto’s. Pas nog in een Mitsubitsu Pajero V6  automaat gereden :D Altijd leuk! Verder is het werk onwijs afwisselend, geen dag is hetzelfde. Als ik ’s ochtends naar het werk ga, weet ik meestal niet wat ik die dag moet doen. Zo doe ik echt van alles. Af en toe een dag op het land bij een Pivot (beregeningsinstallatie) werken, een nieuwe of andere uitlaat onder een vrachtwagen monteren, een grote kast voor in de winkel lassen, een nieuw spatboord voor een vrachtwagen maken, een koelsysteem in de laadruimte van een vrachtwagen bouwen, een klein beugeltje maken, een gaatje boren, een water of hydrauliek pomp reviseren, lagers wisselen, echt van alles. De klanten komen echt voor de gekste dingen. Pas zelfs nog een fiets opgeknapt. Dat maakt het super leuk. Ook is het zo dat ik echt overal bij mag helpen en van alles mag doen. Meestal denk ik ook gewoon mee over hoe we iets het beste kunnen aanpakken of veranderen. Zo word je goed bij het werk betrokken en dat vind ik toch wel belangrijk!

De meeste klanten zijn vaste klanten. Meestal zijn het de eigenaren of bedrijfsleiders van een agrarisch bedrijf. Die hebben vaak alle tijd en komen onderdelen halen, doen een bakkie en maken een praatje. Hier in Holambra kent echt iedereen iedereen dus iedereen had natuurlijk meteen door dat ik nieuw was. Het is hier met buitenlanders totaal anders dan in Nederland, hier ben je namelijk een gast! Hier is gelijk iedereen benieuwd waar je vandaan komt en hoe je hier terecht komt. Ze maken dan ook regelmatig een praatje met me. Gelukkig gaat het Portugees spreken en verstaan me goed af en kan ik me aardig redden!

Soms sturen die jongens achter de balie in de winkel een klant naar me toe en dan moet ik hem proberen te helpen. Met handen en voeten en een beetje Portugees kom je een heel eind!

Af en toe is het werk op het land wel verschrikkelijk zwaar. Er zijn dagen bij dat het rond de 40 graden is, zonder wind en ik niks anders moet doen dan graven, buizen sjouwen en aan elkaar monteren en kabels uitlopen. Aan het eind van de dag ben je dan ook helemaal gesloopt maar toch is het het allemaal waard. Er word constant gelachen en het is altijd gezellig. Over het algemeen werk ik elke maandag tot en met vrijdag van 07:00 uur tot 18:00 uur maar soms ook wel langer. En zaterdag van 07:00 tot 12:00 uur en meestal zijn we dan 's middags vrij. Soms is het druk, of soms moet er iets afgemaakt worden en dan word er op zaterdagmiddag doorgewerkt. Dat zijn met zulke hoge temperaturen, dus best lange weken! Ik heb tot nu toe ook 1 keer op zondag moeten werken. Er was een 8 inch pvcleiding van de pomp naar de pivot geklapt onder de grond. Hier hebben we 3 stukken van 6 meter moeten vervangen. Was een zware klus maar het is gelukt! Daarna even heerlijk gedouched onder een gigantische douche en daarna nog zitten vissen. Een vis van 2,5 kilo gevangen!

Wat het eten betreft hier in Brazilië kom ik ook totaal niks te kort. ’s Morgens eet ik meestal 1 of 2 broodjes. Als ik overdag gewoon in de werkplaats werk, dan eet ik onder de middag thuis bij de ouders van Willy een warme maaltijd. Als ik ergens op het land aan het werk ben, halen we meestal van te voren brood en beleg of we geven door aan het bedrijf dat we op het bedrijf willen eten. Het vrouwtje dat eten maakt voor de knechten van dat bedrijf, maakt dan ook een Marmita voor ons. Een marmita is een bakje met witte rijst, bruine bonen, een stukje worst, een stukje vlees en soms een stukje vis. Als je dat op heb zit je goed vol en kun je er weer volop tegenaan! Af en toe, als dat zo uit komt, eet ik ook wel eens bij een wegrestaurant met een lopend buffet. Je kunt dan kiezen wat je wil en ze komen dan voortdurend langs met vlees vanaf de barbecue!

’s Avonds ga ik meestal met Willy ergens in een restaurant eten. Het is overal even lekker en je kunt hier van alles krijgen. En het mooiste van alles is, is dat het bijna niets kost! Je kunt er eigenlijk geen boodschappen voor doen, koken en afwassen! Verder is elke Braziliaan gek van barbecueën. Het maakt niet uit wat er te vieren is, of het nou een verjaardag is, of dat het de pannen op een nieuw huis zijn, overal voor word de bbq aangestoken! Heerlijk! Ik moet dus goed oppassen dat ik de kleren die ik meegenomen heb, wel allemaal blijf passen!

Ik heb voor het eerst van m’n leven het Braziliaanse carnaval mogen ervaren. Ik kan je vertellen, ik vond het Nederlandse carnaval al niks, maar nu heb ik er echt een hekel aan! Hier was het echt geweldig. Op vrijdagavond was hier een grote show met zangeressen en danseressen en het hele dorp stond op stelten. Ik heb veel mensen leren kennen en er waren veel bekenden. Hoe ik het voor elkaar gekregen heb snap ik zelf nog steeds niet, maar ik was uiteindelijk om half 7 ’s ochtends thuis. Ik was helaas niet vrij zaterdag en ik moest om 7 uur weer beginnen. Waarschijnlijk is het beter om dan helemaal niet te slapen in plaats van 10 minuten te gaan liggen. Ik heb even wat gegeten en m’n werkkleren aangetrokken en ben naar de zaak gegaan. Ik had gelukkig niet heel veel gedronken want ik wist dat ik moest werken dus had er niet zoveel last van maar was alleen een beetje moe :D Ik hoefde gelukkig geen zwaar werk te doen dus dat scheelde. Ik moest tot 12 uur werken en was ’s middags vrij. Toen heb ik lekker een paar uurtjes geslapen om het vervolgens ’s avonds nog een keer te proberen. Helaas was er vanavond niet zo’n goede band en was het ook niet zo heel druk. Er stond een koude wind over het plein en ik was dus om half 2 thuis en ben lekker gaan slapen.

Met carnaval was ik maandagmiddag en dinsdag vrij. Maandagmiddag lekker rustig aan gedaan en ’s avonds met Willy naar Paranapanema gegaan want daar was het ook weer feest. Dinsdagochtend uiteindelijk toch nog gewerkt. Er was een storing en die moest opgelost worden alleen was al Willy z’n personeel vrij dus ik had mezelf opgeofferd om mee te gaan. Ik was dus om 7 uur alweer op pad maar om 12 uur waren we weer thuis en toen zijn we bij een vriend van Willy in de achtertuin gaan vissen. Die heeft daar een hele grote vijver aan laten leggen die vol zit met grote vissen. Ik gooi wel vaker een lijntje uit, maar meestal vis ik dan naar hele andere vis… We hadden de bbq meegenomen voor als we wat zouden vangen. Het duurde niet lang of ik trok 2 grote vissen uit het water. Één daarvan maakte Willy meteen klaar om de bbq op te gaan en de andere ging mee naar huis voor in de vriezer. We hebben lekker zitten vissen tot het donker begon te worden en toen zijn we weer richting huis gegaan. Echt leuk dat vissen, ik wist niet dat ik het nog kon!

Het is raar, maar in Nederland begint het steeds meer zomer te worden en hier begint het winter te worden. Hier in de zomer was het meestal overdag zo rond de 30/35 graden maar het kon ook 20 of 40 graden zijn. In de zomer regende en onweerde het hier ook regelmatig maar dan vaak hele korte buien waarin heeeeeeel veel regen valt. De hoofdweg in dorp en de wegen naar de andere dorpen zijn geasvalteerd. Alle andere wegen zijn gewoon zandwegen. Als het dan geregend heeft is het 1 grote glibberpartij en is het lastig om met de auto te rijden. Als het geregend heeft is het dus bijna onmogelijk om op het land te werken. Nu we richting de winter gaan veranderd er overdag qua temperatuur niet zoveel alleen kan het nu gebeuren dat het een aantal weken achter elkaar niet regent. Alles word dan dus heel droog. De nachten worden wel steeds kouder. Het kan straks gebeuren dat het ’s morgens net boven het vriespunt is, en ’s middags weer 35 graden is! Ik ben benieuwd...

Helaas is stappen hier in Holambra niet echt mogelijk. Er is geen discotheek en de enige kroeg die er is, zit vol met alcohollisten. Ik ben wel een paar keer met Willy naar een discotheek in Avare geweest. Dat is ongeveer 60 km rijden dus daar moet je dan echt zin in hebben. Meestel ben ik aan het eind van de week helemaal kapot en heb ik niet eens zin om te stappen! Vaak ga ik dan lekker uit eten in een iets chiquer restaurant waar ze een heel apart biertje serveren, daarna een filmpje kijken en dan lekker naar bed! Een heel ander weekend dan in Nederland dus! Wel ben ik vorige week op een zondag naar een Rodeo geweest. Dat word hier in de maanden maart en april in heel veel dorpen georganiseerd. Je kunt het vergelijken met de braderieën en kermis in het Westland alleen dan veeeeeele malen groter. Het barst van de kraampjes met souvenirs, je hebt allerlei attracties en een groot podium met daarvoor de bak waar de rodeo gereden word. Eerst heb je en paar uur Rodeo rijden door professionele rodeo rijders, en daarna een optreden van een grote band of artiest. Was erg leuk om dat een keer gezien te hebben. Voorheen had ik dat alleen op tv gezien. Nu kun je in het echt zien dat die stieren er toch wel behoorlijk vandoor gaan met zo’n vent op hun nek! 

Vanmorgen ging om 06:00 uur de wekker en had ik gelukkig geen last meer van m’n maag. Ik had alleen nog niet zo’n honger dus ik had maar 2 broodjes op. Ik moest vandaag terug naar de regeninstallatie waar ik mijn eerste werkdag ook geweest was. Alle kromme onderdelen waren gedemonteerd en vandaag moesten de nieuwe onderdelen weer gemonteerd worden. We gingen opweg naar de regeninstallatie en het was vroeg al erg warm. Het monteren ging best snel maar toch duurde het lang! De zon begon steeds feller te worden en kwam steeds meer hoog in de lucht te staan. Het had afgelopen nacht een beetje geregend en het regenwater verdampte door de hitte, wat het erg benauwd maakte. De regeninstallatie staat op een akker waar maïs verbouwd word en dat was inmiddels 2,5 meter hoog. Dat betekend dat je dus ook volledig uit de wind staat. Ik had me vanmorgen gelukkig wel goed ingesmeerd maar ik had het heel warm en we hadden eigenlijk maar weinig water mee genomen. Die jongens hadden er nauwelijks last van maar ik begon me steeds minder te voelen. Om 12:00 uur moest ik echt even in de schaduw gaan zitten want ik had erge hoofdpijn en m’n handen trilden enorm. Met zulke omstandigheden moet je natuurlijk nog uitkijken dat je geen zonnesteek oploopt! Ik heb nog nooit zo erg gezweet. Het zweet kwam zelfs in m’n ogen en ik kon het niet wegwrijven met m’n shirt want die was ook zijknat. Opslot had ik hele rode ogen van het zoute zweet! Gelukkig was het om 14:00 uur eindelijk klaar maar het was inmiddels alweer een tijd geleden dat ik wat gegeten had. We gingen snel richting huis. Daar stond het eten nog op me te wachten dus ik kon zo aanschuiven. Eenmaal gegeten en gedronken ben ik onder de douche gesprongen en even het zwembad ingedoken! Dat is even lekker afkoelen! Ik heb uiteindelijk schone kleren aangetrokken en ben weer aan het werk gegaan. Wat een ochtend was dat zeg! Gelukkig vanmiddag alleen nog maar een paar kleine dingetjes gerepareerd. Het was snel 18:00 uur dus ben met Willy ergens gaan eten. Die had natuurlijk alles alweer gehoord en zat me een beetje te plagen haha. Na het eten ben ik naar huis gegaan, nog een keer gedouched en heerlijk gaan slapen!

Ik kom niet zo druk toe aan het typen van verslagen. Elke dag rond 19:00 uur terug van het werk en daarna eten en douchen. Meestal heb ik dan weinig zin om nog een verslag te typen en ga dan vaak lekker slapen! Bij deze toch een verslag van vorige week! Ik werd maandagmorgen wakker in een warme kamer. Dat was toch vreemd, want ik had zondagavond toch echt de airco aangezet. Bleek dat hij stuk was. Ook stond mijn maag op zijn kop! Ik voelde me niet helemaal top maar ben toch naar het werk gegaan. De airco ook gelijk uit de muur getrokken om na te kijken op de zaak. Vanmorgen moest ik samen met Preto naar een boer om 2 condensatoren te vervangen. Deze condensatoren zaten in een grote elektriciteitskast. Op deze kasten komt een spanning binnen van 400 Volt en deze word teruggevoerd naar 220 Volt. Deze kasten worden daarom lekker warm en zijn natuurlijk droog. Deze kasten zijn dan ook een ideaal plekje voor slangen, giftige slangen! We moesten dan ook heel voorzichtig zijn. Echter had het de vorige nacht zoveel geregend dat de laatste 100 meter van het landweggetje naar de pomp toe, onder water stond. We moesten dus te voet verder. Preto pakte serieus een groot mes uit de grote gereedschapskist die achterin de pickup staat en liep naar een boom toe. Hij hakte daar een tak vanaf en haalde daar ook de kleine takjes vanaf. Dat was dus de stok voor als we een slang tegenkwamen! Ik begon inmiddels een beetje zenuwachtig te worden en Preto ging uiteraard voorop. Met een paar natte voeten kwamen we uiteindelijk aan bij de elektriciteitskast in het pomphuis. Preto maakte heel voorzichtig de deur van de ene kast open en keek goed maar daarin zat niks. Vervolgens maakte hij de volgende deur open en toen zagen we gelijk al een slang wegschieten. Er zat 1 slang in de kast. Hij was niet zo groot, ongeveer 60 cm lang en 2 cm dik maar het schijnt dat als hij je bijt, je ongeveer 2 uur de tijd hebt om een tegengif te halen, en het anders niet na kunt vertellen! Preto vertelde me dat hij de vorige keer dat hij hier was, 7 slangen in dezelfde kast aantrof! Preto haalde heel voorzichtig de slang uit het hok met de tak en sloeg hem een eindje verderop dood. Misschien zielig maar we konden het risico natuurlijk niet nemen dat hij stiekem terug kwam. Voor hetzelfde geld heeft hij eieren in de kast liggen! Ik moest dan ook constant in de kast en om ons heen kijken voor andere slangen terwijl Preto de condensatoren verving. Uiteindelijk was alles weer in orde en keerde we weer veilig terug naar de zaak. Ik heb nog geprobeerd om dit slangen-avontuur vast te leggen maar helaas waren de batterijen leeg. De oplader van mijn fototoestel is kapot, en dat terwijl hij splinternieuw is! Gelukkig komt m’n zus 5 februari voor 3 weken naar Brazilië dus die heeft een nieuwe geregeld bij de winkel waar hij vandaan komt. Helaas, maar als ik Willy moet geloven dan kom ik de komende tijd nog genoeg slangen tegen! Eenmaal terug op de zaak heb ik de airco van m’n kamer uit elkaar gehaald en zag ik eigenlijk gelijk al het probleem. De thermostaat zat los en daarom kon hij niet voelen hoe warm of koud dat het was. Daarom sloeg de compressor voor de koeling niet aan. De thermostaat weer vastgezet en hij deed het weer! De airco naar huis gebracht en weer in de muur gestopt. Dat word vannacht weer heerlijk slapen! Het was inmiddels 12:00 uur, dus tijd om te eten. Echter had ik nog meer last van m’n maag en hoefde ik niet zoveel te eten. Ik ben ff op bed gaan liggen en in slaap gevallen. Ik schrok om half 3 wakker en ging kijken of er nog iemand thuis was. Tini was nog thuis maar zei dat ik vanmiddag thuis mocht blijven. Ik moest nog een beetje wennen aan het klimaat en het eten! Ik ben weer terug naar bed gegaan en de rest van de dag rustig aan gedaan!