Ziyan.

Ah Hore. Çöl çiçeğim. Zehirli rüzgar… Neyi akıttıysan kan diye, boğazımı yakan gayz şarabı. İnce nakışlı, dağ kırlangıcı. Ah, ateş saçan. 

“İnsan kendini ancak tam anlamıyla içine sindirdiği bir şeye teslim eder.”

"Birileri en bıçak olmayacak şeyi kınından çıkarıp... Öldürmeyecek bir yara açar."

‘’Türkiye'de devletin ve milletin birbirleriyle en iyi uyuştukları konu tedbirsizlik ve onun doğurduğu çaresizliktir. Hepimizin ortaklaşa benimsediği ve terketmeye hiç niyetlenmediği ilke ‘‘yağmur yağdı, böyle oldu’‘ ilkesidir. Kainat yaratıldığından beri yağmur yağar fakat Türkler her seferinde sanki ilk kez yağmur yağıyormuş gibi hareket ederler.’’

‘’Ben açıkçası seni yanımda hep siyah bir huy gibi taşıdım.’’

‘’Ne kadar da az düşünüyorsunuz?’’

"Zannetme ki, sana kabuğunu kır! diye cevap vereceğim. O zaman dağılırsın! Sakın kabuğunu kırma! Genişlet... Ve kendine mal et, kanınla işle ve canlandır. Kabuğun kendi derin olsun."

“Ben ki çağ dışı bir uyumsuzluk delisi, Kendi ipimi belki kendim çekerim.”

‘’Eğer bir millet iktidarda bulunan kişilerin şerefsizliğini, alçaklığını, hırsızlığını, yalnızca kendi siyasi görüşünden olduğu için görmezden geliyorsa, o millet erdemini yitirmiştir. Erdemini yitiren millet bir gün vatanını da yitirir.’’

"Çocukluğumu kaybettiğim için değil, çocukluğuma dahil olan her şey kaybolduğu için kederleniyorum."

“Ben bu derde mezardan başka çare göremiyorum.”

"... Hz. Hamza'nın belinde iki kılıç duruyor, attığı her adım bir kalbi durduruyor. Ey Hamza! Gördüğün hiçbir şeyden korkmazsın bu doğru ama heybetini gizli tut, yürüyüşün ölümü korkutuyor..." 

‘’Ey Arş-ı Alâ’nın sahibi! Bedenimin zayıf, derimin ince ve kemiklerimin hassas oluşuna acı.’’