je bent goed genoeg

wanneer je je dertigste verjaardag viert een vriendinnen het dansje van we're all in this together voor je opvoeren

en dan ACHTERAF, nadat ik het gevoel had dat ik geen kant op kon, doen ze zwart op wit alsof ze redelijk zijn. terwijl de emotionele reacties en vreemde dingen allemaal face to face of telefonisch gezegd zijn.

de joy van je associaties slash gedachtesprongen volledig vrij laten gaan tijdens een gesprek met je autistische bestie

de drang weerstaan om tegen mijn werkgever te zeggen I TOLD YOU SO

ik hou van jullie, tieners op fatbikes, ik zou voor jullie de straat op gaan

mijn vriend: .........onze buurvrouw lijkt sprekend op mel

hij noemde me beheerst terwijl hij zei dat een contract "een momentopname, een intentie" is. hij vroeg zich achteraf af of hij boos was overgekomen en toen ik even stil was en een glimlach onderdrukte, vroeg ik of hij wilde dat ik dat bevestigde. hij vond het moeilijk inschatten hoe ik me eronder voelde. het zit zo: hoe minder ik in een bepaalde situatie ik wil zitten, hoe minder ik aan de oppervlakte geef. er heerst hier een cultuur waar jij een groot aandeel in hebt, en je bent er blind voor.

ik had ook echt drie kwartier fnv aan de tel lol, op een gegeven moment groeide die een ruggengraat en ging die niet meer mee in mijn overdenkingen en wat als-scenario's