Progresso Depresso

Kolejnym punktem programu, były ćwiczenia z perspektywy. Też na tablecie. Zajęło mi to zdecydowanie za dużo czasu. Prace z maja.

Pod wpływem chwili stwierdziłam, że dobrym pomysłem będzie nauka rysunku. Mam tablet, mam internet, umiem w angielski, wszystko jest na miejscu. Po krótkim reaserch'u darmowych materiałów i przestudiowaniu pomarańczowego forum z małym robotem, zdecydowałam się na rozpoczęcie przygody z drawbox. Zaczęłam działać na tablecie. Oh boy... Kto by pomyślał, że proste linie, kółka i inne kwadraty mogą być takie trudne. Dodaje zdjęcia archiwalne tj. z maja tego roku.

Założyłam tu konto dobre 10 lat temu, chociaż korzystałam może z 10 minut. Nigdy nie byłam dobra w pisaniu blogów, czy udzielaniu się w mediach społecznościowych. Nie wstawiam zdjęć, nie komentuję postów, nie mam "celebrytów" do obserwowania, ogólnie mało mnie interesuje życie innych ludzi. Mój problem polega na tym, że jestem absurdalnie nieśmiała. W internecie nawet bardziej niż w realnym życiu. Zawsze z tyłu głowy mam tą myśl, że w internecie nic nie ginie, każdy tekst, każde zdjęcie można dowolnie zapisać, zmodyfikować i przesłać dalej. W połączeniu z przeświadczeniem, że i tak nie mam nic wartościowego do dodania macie już chyba obraz mojej osoby. Jako, że lata nastoletnie mam już dawno za sobą, uznałam że świetnym pomysłem będzie próba pisania pod tym prawie anonimowym kontem.

Ale do rzeczy:

Nie jestem tu by emanować skrajnym pesymizmem

Założyłam konto by śledzić postępy z nauki rysunku. Plan docelowy to natura i grube koty (nie dziękujcie)

Pisanie nawet krótkich tekstów skłania do myślenia, a ostatnio czuję jak tracę w czasie rzeczywistym umiejętność tworzenia zdań nie tylko złożonych

Ogólne posty z moich często zmieniających się zainteresowań. Najbardziej stałe są książki i gry