Queen Of The Clouds

Tenin tenime bu kadar sinmişken

Ömrüm azala azala akarken önümde

Gittiğin gerçek bu kadar herkese benzerken

Senin korkularını

Benim inceliğimi doldurup yüreğime

Bıraktığın boşluğu yonta yonta

Ayak izlerimi silmek için sana gelen yolları tersinden yürüyeceğim önce

Şiir okumayacağım bir süre

Hediyelik eşya satan dükkanların önünden geçmeyeceğim

Senin için biriktirdiğim yağmur suyunu, bir gül ağacının dibine dökeceğim

Yeni bir yanlışlık yapmamak için telefonlara çıkmayacağım

Ardı kuş resimli aynalar arayacağım mahalle pazarlarında

Gençliğimi anımsamak için

Emekli kahvehanelerinde yaşlılarla konuşarak, sonumu görmeye çalışacağım

Fotoğraflarını güneşe koyacağım, bir an önce solsun diye

İçinde ay ışığı, iğde kokusu ve begonvil bulunan tüm resimleri duvarlardan indireceğim

Mican türküsünü asacağım yerlerine

Falcı kadınlara inanmayacağım artık

Trafik polislerine adres sormayacağım

Geleceğe ışık düşüren bir gülüşle gülmeyeceğim kimseye

Fesleğenden başka bir çiçek koymayacağım penceremin önüne

Büyük kentlerin varoşlarında çırpınan üç milyon yurtsuza evimi açacağım

Nerde bir kayıp, bir faili meçhul varsa bıraktığı acının yanına resmini asacağım