Maligalig ako!

#halohalo

run away with me 🎶

Kumustahin ang sarili.

MATAGAL na akong nagpapahinga sa hindi ko matapos-tapos na thesis. Pero nitong mga nagdaang linggo medyo ineexpose ko ulit sarili ko sa gradschool life. Nope. Hindi ako naka-enroll ngayong pero gumagawa ako ng moments para ma curious ulit ang utak ko. At yeah, medyo productive naman. Nagsimula muna ulit ako sa mga paksa na malalapit sa akin. pero siguro next week subukan ko nang harapin ang sobrang natulog ko nang thesis. Baka sakali.

かんぱい

RESEARCH

Kape pa.

Salamat at nagising ako ng maaga today. Salamat din kati nakapag Goto ulit tulad ng kinagawian after ng misa ng 4am. Salamat din kasi nakapag walking/jogging ng umaga. Sa kape at complimentary na pastry ng Nono's. Sa timing na makabili na matagal na pinaplanong bilhin. Hindi na aka masyadong tumambay sa làbas dahil sobrang pagoda ko na. Pagkadating ng kanto namin, nagulat na lang ako na nakikipag hilahan ang aking ate sa isa kong pamangkin na kasalukuyang nag tatantrums. Medyo nag-alala lang ako ng konti kasi maraming dumadaan na mga sasakyan. Gayunpaman naging maya's namana ng lahat. Nakatulog naman agad ako. Mahaba at nakakapagod man ang araw, masasabi ang "Yea, ayos nga rịn naman eh" Ang araw na ito ay punong puno ng mga maliliit na kwento na humabi sa isang masayang araw. Thankful. Maraming bago na nagyari.

Next page. ;

SA PUSONG NALILITO, NATATAKOT, NAGTATANONG ni Gerald L. Latayan PARA SA IYO na ang puso ay nalilito natatakot nagtatanong. Ihimlay ang pagal mong puso na binabagabag nang nalilitong mong isip sa nagtatanong mong puso sa kaloobang nababahag. Payapain ang nalilitong sarili sa kung anong totoo at hindi. Batid mo ang kasagutan ngunit pilit mong pinagtatakpan. Ayaw mong masaksihan pusong nasasaktan. Ngunit ang totoo’y walang madaling paraan kailangang may masugatan. Masakit isipin pagdududa sa aking piling. bumalik ang mga katanungang sa gabing iyon: “sigurado ka?” ngunit sa araw lang pa lang iyon. -28- Ngunit wag mabahala ako’y pilit makauunawa. Upang itong iyong hinagpis mapawi... mawala... Hindi ako nagpaparaya. Lalo’t higit ‘di-nagpapaawa. Kung ano’ng para sa iyo’y makapagpapalaya tatagapin kong kusa. Pero huwag mong isipin ang tulang ito’y pagsuko. Dahil ang tulang ito’y pag-sinta! Sa iyong pusong nalilito... natatakot... nagtatanong... nasasaktan.