Gamze

Sokaklarım neden çıkmaz ve ıssız

Kimsesizliğe boyun eğmişim

Kimlikte yazar adım:

Yalnız.

Susardı mabetlerim

Yalnızlık kalırdı payıma

Severdim

Ama kanmazdım

İnanmazdım artık

Maskelilerin oyunlarına

Yeterince soğudum hayattan, insanlardan

Çürümüş insanlıktan

Çürüten insanlardan

Beklemek duyulmasını

Gölgesinde durabildiklerim yitince

Gölgemde duranlar gidince

Bitince sevgiler, nefretler

Gölgeler de gitti

İzim yok artık bu dünyada

Sizin varken gölgeleriniz

Bir, iki, üç...

Varken bedenlerinizin izleri

Karanlığın bile terketttiği kişi, ben...

Şeytanın ve iblislerinin dahi kaçıştığı boktan ruh...

Fısıldamıyorlar artık

Yalnızlığın ben olduğunu yüzüme vururcasına

Onlar bile korkuyor

Yalnızlıktan, benden

Çünkü ben

Yalnızlığı içmiş boktan ruh...

Hissedilememiş, hissedilemeyen

Eksiktir çocukluğunun

Mutluluk köşeleri

Derinlere batmış, taştan kalp

kimsesizler mezarlığı gibi

ölülerin sana eşlik ettiği

yalnız ruhlar mahzeni

şimdi burası

yangın yeri gibi

yananların sana eşlik ettiği

kıvılcımlar cenneti

Gamze

Kalabalığın içinde yalnız olmak ne hissettirir size?

İnsanlar bahsederken acılarından, anlatmak ister ya bazen insan, acıyı üflercesine. Fakat söylenmez ya sözler ; kalpteki yaralara gömülürler, teker teker.

Yalnızlık paylaşılsaydı eğer, paylaşan yalnız olmazdı ki.

Peki söyleyin şimdi, burada arzu duyulan yalnızlık değil miydi?

Kalbimden koparılıp atılmış gibi şimdi hislerim.

Öylesine uzak, öylesine saklanmış...

Koparılan bir çiçeğim şimdi.

Ölmüş ve yıpranmış...

Beklediğim yolda oturuyorum şimdi.

Saniyeleri bile sayan, ümitli.

Öyle bir yerdeyim ki şimdi,

Anlatamıyorum.

Nazım edilir sevdiceğe.

Papatyalar olsun

Bir sarılışa, bir öpücüğe...

Olacağına inandıkların olmadı.

Geçer dediklerin geçmedi.

Gelir dediklerin gelmedi.

Hayatında hiçbir şey iyiye gitmedi.

Sen bunlara rağmen

'napıyorsun?' sorusuna

'iyiyim' diyorsun.

Kimseyi kandırma;

Okyanusun yandığını

Balıklar hisseder.

Peki ya kalp kırıklarım?

Dökülecekler mi bir gün?

Duymuyor musun?

Enkazımdan bağırıyorum.

Boğuluyorum ben burada.

Neden yoksun?

Çünküsü var mı olmamanın?

Bence var...

Çünkü sen beni hiç istemedin.

Cümlelerim yorgun benim. Söylemediklerimi içime atarcasına...

Bedenim yorgun benim. Eskimeye yüz tutmuş bir çarşaf gibi, solmuşçasına...

Ruhum yorgun benim. Fakat dostlarım bu anlatılacak gibi değil.

Nefes

Beni görmezdin

Ben herkestim

Sen nefestin

Bir hevestin

Papatyayı seviyor sevmiyorla

Seni de benle ziyan edemem

Senden hiç gidemem de

Sensiz nasıl giderim , bilmem

Ortaktır gökyüzü

Bende gök senin yüzün

Bulutundaki salıncakta

Salla beni gökyüzüm

İntihar ipimi senden

Hüznümü senden

Geçmişim kendimden

Bomboş sokakların dostluğu gibisin sen