Koen Minnema

De deeleconomie in Nederland is in ontwikkeling en zal de komende jaren blijven groeien. Er bestaan al vele verschillende platformen waar mensen terecht kunnen om spullen of diensten te delen en dit worden er steeds meer. Kortom, de deeleconomie is nu al erg succesvol en zal in de toekomst alleen maar groter worden. Maar wat maakt de deeleconomie nu zo populair? Het systeem, waarin delen centraal staat, kent vele voordelen.

Delen is duurzaam Door producten te delen ontstaat een meer duurzame vorm van consumptie. We voorzien op een nieuwe manier in wat we nodig hebben. In plaats van de benodigde spullen zelf te kopen, lenen we deze van iemand anders. Op deze manier wordt bezit vaker en efficiënter gebruikt. Dit is goed voor je portemonnee en ook beter voor het milieu. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het delen van een auto. Zo levert de deeleconomie een bijdrage aan een schoner milieu.

Sociaal concept Een ander groot voordeel van de deeleconomie is dat iedereen eraan mee kan doen. Iedereen heeft iets om te delen. Of het nu gaat om het delen van spullen, voedsel, huizen, onze vaardigheden of onze kennis: iedereen kan op zijn eigen manier een bijdrage leveren. Op sommige deelplatformen kun je zelf een keuze maken tussen verschillende betaalmiddelen. Zo ontstaat een alternatief voor het betalen met geld. Daarnaast heeft de deeleconomie ook effect op het sociale vlak, omdat mensen via de platformen met elkaar in contact komen. Het is een leuke, laagdrempelige manier om nieuwe contacten op te doen en nieuwe vriendschappen te sluiten.

De deeleconomie is geen nieuw fenomeen, maar met de huidige platformen wordt het delen een stuk makkelijker en omvangrijker. Tot nu toe zijn er al veel succesvolle initiatieven opgezet en de deeleconomie zal zich de komende jaren verder ontwikkelen. Dit zal een belangrijke bijdrage leveren aan de ontwikkeling van een duurzame en socialere wereld.

Dematerialisatie en Hyperrealiteit

  Dematerialisatie en Hyperrealiteit. Het delen staat centraal. “sharing is caring”. De afgelopen jaren is het heel normaal geworden om alles wat je doet te delen, van foto’s van een festival waar je bent geweest, tot het ongeboren kind wat nog in je baarmoeder zit.

  Maar wat betekenen deze begrippen nu eigenlijk? Dematerialiseren is de ontwikkeling waarin het belang van tastbare producten afneemt. Vroeger had je status als je veel dingen of spullen in je bezit had, denk hierbij aan auto, telefoon, mooi huis, veel op vakantie naar verre landen. maar in het bezit zijn van deze spullen, is voor veel mensen vanzelfsprekend geworden. We betalen ons allemaal scheel aan een Iphone 6 van 799 euro, terwijl deze precies hetzelfde kan als bijvoorbeeld een Samsung toestel wat 300 euro goedkoper is. Het gaat hier om de ervaring. Starbucks is hier een heel goed voorbeeld van. Het is koffie, maar je betaald er 6.50,- voor. Waarom? Koffie van de Hema is ook prima te behapslikken voor 1.50,- maar omdat Starbucks je naam (meestal fout) op het bekertje kliedert is het natuurlijk leuk om op social media te posten. Belevingseconomie (Experience Economy) wordt dit ook wel genoemd. Een ander goed voorbeeld hiervan is Nike, iedereen heeft wel een paar Nike’s in de kast staan. Een nieuwe trend is dan ook de Nike-verslaving. Hoe meer, en hoe gekker hoe beter. Het is de ervaring, elke keer als je de doos opent. (buiten het feit dat ze gewoon heel lekker zitten.)

  Tegenwoordig kunnen we de realiteit en verhalen niet meer van elkaar onderscheiden. Tenminste als we de Franse filosoof Jean Baudrillard moeten geloven. Volgens hem zijn we in deze postmoderne samenleving het contact met de realiteit verloren waarbij de oorzaak de consumptiesamenleving is, ons ego en de media. Dit komt mede door alle verschillende soorten frames die in de media worden opgeworpen (denk aan Photoshop/videobewerking etc.) Op deze manier krijgen we een heel vertekend beeld van de werkelijkheid. Size zero is de standaard geworden. En als mensen dat gaan proberen na te doen, is de enige nogal ongezonde optie: Niet eten.

  Onderstaand link leidt naar een bericht over een meisje wat deed alsof ze op vakantie was, ze liet iedereen doormiddel van social media en Photoshop weten waar ze was en wat ze had gedaan. Terwijl ze thuis gewoon op haar kamertje zat.

  http://www.lindanieuws.nl/nieuws/zilla-25-loog-en-bedroog-via-facebook/

Helaas is dit niet het boek Generatie Einstein 5.0, Zoals Jeroen Boschma en Inez Groen zelf al zeggen: “De kennis die we beschreven in de originele Generatie Einstein uit 2006 is aangevuld, herschreven of simpelweg eruit gehaald toen bleek dat het achteraf nonsens was, want ook wij hebben er deze afgelopen jaren veel bij geleerd (en dus ook moeten afleren)”  Ook deze zin in nu weer van toepassing. Ik ben de eerste 30 pagina’s van de originele Generatie Einstein doorgekomen, maar met alleen voorbeelden als MSN en SMS… dan haak ik al snel af. Ook in deze herziende editie staat bijvoorbeeld de social media nog in de kinderschoenen. PING? Wat was dat ook alweer? Oja, die trend die 2 jaar duurden onder jongeren, die een vervangend iets hadden gevonden voor het toen nog “relatief dure” sms’je. En Twitter wat nog maar de vraag zou zijn of dat ooit bij jongeren aan zou komen. Ook worden Hyves en MSN nog beschreven die op dit moment ook al een tijdje niet meer bestaan. Op het moment dat dit soort boeken uitkomen, zijn ze eigenlijk al achterhaald. De digitale wereld is zoveel slimmer, en vooral sneller.. daar valt niet tegenop te schrijven. Verder denk ik ook niet dat het nog mogelijk is ooit zo’n soort boek uit te brengen zonder dat het de stempel “achterhaald” zou krijgen, aangezien de jongeren van tegenwoordig alles op het internet al vinden voordat het ooit in een boek gepubliceerd kan worden.

  Het boek is wel een stuk makkelijker geschreven dan het origineel, de zinnen zijn korter, en er is een duidelijkere opbouw, van inleiding kern en slot. Elke keer als er iets beweerd wordt, wordt niet netjes met een voetnoot aangeduid die je dan weer kan terugvinden in de uitgebreide literatuurlijst.

  Wat er wel goed wordt beschreven in het boek, en de komende jaren nog wel even zal gelden, is de communiceren op de oude manier niet meer werkt. Doelgroepdenken en onderzoek worden aangehaald als methodes die niet meer werken onder de jongeren. Deze zijn mediablind geworden. Wel worden er dingen aangehaald als: de jongeren zitten in de 5e laag van de Maslow piramide (zelfontplooiing), en de boodschap moet centraal staan, en niet het middel. Als organisatie moet je oprecht zijn! Altijd handig om te weten als organisatie die zich hier nog niet.. (schaam je).. in verdiept heeft.

  In het boek staan wel een aantal Oneliners, waarvan ik denk: Daar kan ik wel wat mee, zoals bijvoorbeeld: “Echte fans zijn hun gewicht in goud waard, zozeer dat als je voldoende fans hebt, je weinig officiële communicatie hoeft te bedrijven.” Of: “Doelgroep is dood lang leven het individu!” met deze uitspraken kan ik wel wat, en is ook nu nog van toepassing.