readme

Helps launching QGIS plugins as standalone applications

Połączenia z bazą danych przy pomocy api QGIS

Aplikacja WWW umożliwia szybkie i proste przeglądanie dokumentacji JAVA. Użytkownicy dysponujący kontem Google mogą dodatkowo zapamiętywać klasy, których używają w pracy.

bez parametrów. Nie wiem, czy ta konfiguracja jest na 100% bezpieczna, ale powinna się przydać nowicjuszom w sprawach bezpieczeństwa takim jak JA ;P.

Apache Shiro to framework rozwijany pod parasolem Funacji Apache, który umożliwia programistom szybką implementację funkcji autoryzacji i uwierzytelniania użytkowników. Shiro, oprócz tego, że udostępnia domyślne mechanizmy zarządzania użytkownikimi, sesją, itp., umożliwia dostosowanie systemu do własnych wymagań przez implementację odpowiednich interfejsów. Przez to integracja z aplikacją przebiega bez problemów, bez względu na to, czy działamy w środowisku sieciowym, czy program działa na stacjach roboczych. W zależności od tego, jak przechowujemy informacje o użytkownikach i ich uprawnieniach do korzystania z aplikacji, stosujemy odpowiednie klasy implementujące interfejs org.apache.shiro.Realm. Jeśli stosujemy do tego standardowe kontenery - np. bazę SQL, ActiveDirectory itp., ponownie możemy skorzystać ze standardowych implementacji, które dostajemy z Shiro. Ich konfiguracja ogranicza się do podania lokalizacji danych o użytkownikach, lub np. sterownika JDBC i odpowiednich poleceń SQL. W przeciwnym wypadku konieczne jest utworzenie konkretyzacji interfejsu Realm, która ogranicza się do implementacji dwóch metod - pobierających danych koniecznych do autoryzacji i uwierzytelniania (role, uprawnienia, itd.). Shiro znajduje się w fazie intensywnego rozwoju, na dniach ma zostać wydana wersja 1.0. Póki co można to uruchomić pobierając kod z repozytorium i kompilując samodzielnie, ale miejmy nadzieję, że to się wkrótce zmieni. Wiele do życzenia pozostawia także dokumentacja, ale równoważą to chętni do pomocy deweloperzy projektu i aktywni użytkownicy na forum i liście dyskusyjnej. W każdym razie, jeśli myślimy poważnie o zabezpieczaniu dostępu do aplikacji, warto przyjrzeć się temu projektowi.

Java ma to do siebie, że operacje, które powinny być możliwie proste do wykonania, w tym języku nadmiernie skomplikowane. Nie jestem do końca przekonany, dlaczego np. zwykłe polecenie otworzenia pliku do odczytu zajmuje kilka lini kodu. Nawet w C robi się to jedną funkcją. Z tego wynika fakt, że JAVA w żadnym wypadku nie nadaje się do pisania prosty narzędzi, które niekiedy używa się raz, a potem o nich zapomina. Na tym polu (i nie tylko) sprawdza się doskonale Python - prosta i bardzo czytelna składnia, a przy tym rozbudowana biblioteka standardowa, czynią z tego języka idealne narzędzie programisty. Co zrobić jednak, gdy mimo bogactwa różnych dodatków dostępnych w sieci, brakuje biblioteki, która rozwiązywałaby jakiś problem. Tworzenie funkcjonalności samodzielnie może być zbyt czasochłonne i niekiedy zbyt trudne, żeby się na nie porywać. Więc co można zrobić? Ano np. sięgnąć po bibliotekę JAVY i wykorzystać ją przy pomocy Pythona. A właściwie Jythona - javowej (?) implementacji tego standardu. Jython jest trochę opóźniony w stosunku do oryginału (wersja 2.5r3), ale można z powodzeniem w tym programować. Skoro tak, to warto zastanowić się nad kolenym polem, na którym można z powodzeniem użyć Jythona - a mianowicie prototypowanie. Jeśli ktoś preferuje taką metodykę wytwarzania oprogramowania i na codzień pisze w JAVIE, to Jython może okazać się zbawieniem. Nie będę się rozwodził nad zaletami Jythona / Pythona w takich zastosowaniach, bo nie ma sensu, jest ich za dużo ;) P.S A na prawdziwy paszkwil na JAVE przyjdzie jeszcze pora. Muszę tylko zebrać siły ;)

import java.io.IOException; import java.io.OutputStream; import javax.swing.JTextArea; public class StdOut extends OutputStream { JTextArea out; public Cos(JTextArea jta) { this.out = jta; out.append("abc abc\n"); // sprawdzamy, czy na pewno działa ;) } @Override public void write(int arg0) throws IOException { /* ponieważ argumentem funkcji jest liczba - reprezentująca kod znaku * musi zostać zamieniona na znak a następnie na ciąg znaków (string) */ out.append(String.valueOf(((char) arg0))); } }

Podobną funkcjonalność do tej, która została opisana w części pierwszej, udostępnia na platformie JAVA sterownik JDBC firmy HXTT. Idea jest prosta - używając typowych obiektów takich jak Statement, ResultSet i poleceń języka SQL obsługuje się pliki DBF (Clipper i inne) wraz z plikami indeksowymi. Takie rozwiązanie, jak każde inne ma swoje plusy i minusy. Klasyczny interfejs dostępu do źródeł danych sprawia, że nie ma konieczności zapoznawania się z nowymi metodami, własnościami itp. Z drugiej strony programista musi mieć dużo zaufania do autorów sterownika, że będzie obsługiwany np. współbieżny dostęp do plików, lub zaimplementować tą funkcjonalność samodzielnie, co w tym przypadku nie jest rozwiązaniem szczególnie eleganckim i prostym. Poniżej przykładowa klasa implementująca interfejs Runnable umożliwiająca współbieżną modyfikację plików dbf public class CT2009 implements Runnable{ private Connection conn; private int pid; public CT2009(Connection conn, int pid) { this.conn = conn; try { // System.out.println(this.conn.getTransactionIsolation()); this.conn.setTransactionIsolation(this.conn.TRANSACTION_SERIALIZABLE); } catch (SQLException e) { // TODO Auto-generated catch block e.printStackTrace(); } this.pid = pid; } @Override public void run() { // TODO Auto-generated method stub Calendar kal = Calendar.getInstance(); try { long ts = 0; Statement stmt = conn.createStatement(ResultSet.TYPE_SCROLL_SENSITIVE, ResultSet.CONCUR_UPDATABLE); ResultSet rs = stmt.executeQuery("Select _lockflag_, ID,PENSJA, OPIS from KASA"); while (rs.next()) { boolean stop = true; while (stop) { try { this.conn.setAutoCommit(false); rs.updateBoolean("_lockflag_", true); // blokada rekordu rs.updateRow(); int np = rs.getInt("PENSJA")+100; rs.updateInt("PENSJA", np); rs.updateBoolean("_lockflag_", false); // zdjęcie blokady rs.updateRow(); conn.commit(); stop = false; } catch (SQLException se) { System.err.println("rollback - wyjatek: "+se.getMessage()); this.conn.rollback(); } } } } catch (Exception e) { e.printStackTrace(); System.err.println("z procesu "+this.pid); } } } Używając wirtualnej kolumny "_lockflag_" można blokować do odczytu rekord, na którym ustawiony jest wskaźnik kursora. Żeby jednak to rozwiązanie miało sens, we właściwościach podawanych w momencie inicjalizacji sterownika należy zadeklarować jak długo ma trwać oczekiwanie na zdjęcie blokady. Robi się to, przez podanie odpowiedniej wartości zmiennej "lockTimeout". Pozostaje pytanie, jak wykorzystywane są pliki indeksowe, jeśli wiadomo, że zazwyczaj mają one inną nazwę, niż plik DBF, z którym są powiązane. Sterownik pobiera ich nazwy ze specjalnie spreparowanego pliku o rozszerzeniu CGP i nazwie pokrywającej się z nazwą zbioru danych. Wewnątrz, w kolejnych liniach wypisane są nazwy plików indeksowych razem z rozszerzeniami. Na koniec mała uwaga: dokumentacja sterownika jest poniżej wszelkiego poziomu, więc należy wykazać się dużą cierpliwością ;>.

Kiedy stajemy przed problemem migracji z aplikacji, w której wykorzystywane są pliki DBF do programu opartego o relacyjną bazę, w pierwszej kolejności konieczne staje się zapewnienie spójności danych zapisanych w różnych formatach. Szczególnie, jeśli po migracji, ze "starych" źródeł danych korzystają inne programy. Dodajmy, że po pierwsze zależy nam na pełnej obsłudze plików indeksowych (odpowiednik indeksów zakładanych na relacjach w bazie SQL) dołączanych do plików DBF, a po drugie na możliwości współbieżnej modyfikacji danych. Szczególnie pierwszy z warunków na pierwszy rzut oka wydaje się trudny do spełnienia. W przypadku C# standardowy sterownik OleDb udostępniany na platformie .Net umożliwia co prawda odczyt i zapis plików DBF, natomiast o obsłudze indeksów można pomarzyć. W tym przypadku rozwiązaniem jest wykorzystanie udostępnianego przez firmę Sybase serwera Advantage Database Server (ADS) i bibliotek klienckich. Jeśli zależy nam na bardzo wydajnym współbieżnym dostępie do bazy danych wielu użytkowników i mamy sporo pieniędzy, ADS jest świetnym rozwiązaniem. Tutaj skupię się na opcji Advantage Local Server także udostępnianym przez Sybase, z tym że bezpłatnie, co może być istotne dla niektórych użytkowników. Należy przy tym wziąć pod uwagę ograniczone możliwości ALS i mniej optymalne metody dostępu do danych. W pierwszej kolejności musimy rozstrzygnąć, jaką metodę dostępu do danych wybieramy - w obiektowym modelu ADO.NET, czy raczej z wykorzystaniem niskopoziomowych procedur. Wybór pierwszej lub drugiej opcji jest możliwy po instalacji biblioteki .Net Data Provider . Ponieważ obsługa DBF przez interfejs ADO.NET nie odbiega od standardu, skupię się na opcji z wykorzystaniem procedur niskopoziomowych. Elementem biblioteki .Net Data Provider jest moduł nazwany AdvantageClientEngine - API zawierające funkcje do obsługi plików DBF. using System; using System.Collections.Generic; using System.Linq; using System.Text; using AdvantageClientEngine; namespace ConcurTest { class Polaczenie { private IntPtr kursor; private IntPtr conn, hsql; /* konstruktor. xpath - ścieżka do pliku ADD, xpass - hasło dostępowe */ public Polaczenie(string xpath, string xpass) / { kursor = get_kursor(xpath, xpass); } public void concur_updt() { int liczba,id; ushort eof; uint res; do { /* próba nawiązania zablokowania rekordu. Powtarzana tak długo jak rekord jest zablokowany przez inny proces */ while ((res = ACE.AdsLockRecord(kursor, (uint)0)) == ACE.AE_LOCK_FAILED) ; ACE.AdsGetLong(kursor, "PENSJA", out liczba); ACE.AdsSetLong(kursor, "PENSJA", liczba + 100); ACE.AdsUnlockRecord(kursor, (uint)0); /* skok do następnego wiersza tabeli */ ACE.AdsSkip(kursor, 1); /* funkcja zwraca 1 jeśli następny wiersz będzie ostatnim w tabeli */ ACE.AdsAtEOF(kursor, out eof); } while (eof != 1); } public void discon() { ACE.AdsCloseSQLStatement(hsql); ACE.AdsDisconnect(conn); // Console.WriteLine("zakonczono ..."); } private IntPtr get_kursor(string xpath, string xpass) { IntPtr xkursor; uint res; /* nawiązanie połączenia z plikiem xpath, z wykorzystaniem ALS. wskaźnik do połączenia jest przekazywany do parametru conn */ res = ACE.AdsConnect60(xpath, ACE.ADS_LOCAL_SERVER, "adssys", xpass, ACE.ADS_DEFAULT, out conn); if (res != ACE.AE_SUCCESS) { ACE.AdsShowError("nie udalo sie ;("); } /* utworzenie warunku hsql dla połączenia conn */ res = ACE.AdsCreateSQLStatement(conn, out hsql); { ACE.AdsShowError("nie udalo sie ;("); } /* utworzenie zapytania sql z wykorzystaniem utworzonego warunku */ res = ACE.AdsPrepareSQL(hsql, "select * from PLACE"); { ACE.AdsShowError("nie udalo sie ;("); } /* utworzenie kursora przez wykonanie zdefiniowanego zapytania */ res = ACE.AdsExecuteSQL(hsql, out xkursor); { ACE.AdsShowError("nie udalo sie ;("); } return xkursor; } } } Powyższy kod prezentuje przykładową klasę, za pośrednictwem której można współbieżnie odczytywać plik ADD. Ich podstawowe znaczenie można określić jako wiązanie plików DBF i NTX, które zazwyczaj mają inne nazwy niż źródło danych. Hasło można zdefiniować w momencie tworzenia pliku ADD - programowo lub używając aplikacji Advantage Data Architect. Jak można wywnioskować z powyższego kodu obsługa plików DBF z wykorzystaniem API wymaga sporo pracy i zapewne jest mniej eleganckie od ADO.NET. Można jednak spodziewać się, że wyeliminowanie warstwy obiektowej z tego elementu aplikacji może przyczynić się do przyspieszenia dostępu do danych. W części drugiej zostanie opisana metoda dostępu do danych z wykorzystaniem sterownika JDBC