Nes

beni kendi evimde duvarları tutarak ağlattın. sen nasıl başka evlerin duvarlarını boyadın?

kendimi bulabilmek için kaybolup duruyorum ortalıktan ama olmuyor, bir yerlerdeyim biliyorum kötü bir durumda kan revan hâlde. yetişemiyorum.

ateşe benzerdin, küle dönmüşsün.

Mantıksız bulsam da; var her zaman, intihara eğilimim..

Bazıları pastayı başkalarıyla yer size şeker hastalıklarını anlatırlar

bazen çok konuşmak istiyorum, sonra diyorum ne gereği var. benim için başlamadan bitiyor bütün konuşmalar.

kimsenin hayatında öncelik olmadığımı fark ettim

Kırılınca susan biriyim

Sen dik yokuşsun, ben çok sigara içiyorum.

Ama hep böyledir işte; yaşam boyu tanıştığımız değil, geride bıraktığımız insanlardır bizi biz yapan.

ben artık emeklerime yazık olacak hiçbir yerde olmak istemiyorum.

değiştiremeyeceğimi anladığım şeyleri kabul ettim. ve savaşım bitti.