Void

Pochłaniająca od środka

Nicość

Przenika przez każdą komórkę twojego organizmu

Nie odpuści nigdy

Tak bardzo kochałeś

Rzekomo

Ja kochałam bardziej

Wiadomo

Lecz ty

Ty mój drogi

Zapuściłeś sie w gąszczu

Nieprawdy

Nieprawdy i obłudy

Której wyzbyć sie nie umiesz

I nie nauczysz

Beze mnie

Byłam życiem i powietrzem

Rzekomo

Byłeś życiem i powietrzem

Wiadomo

Dlaczego więc jeszcze oddychasz?

Boli cholernie

Boli jak drzewo które stoi tu od lat

A ktoś je nagle ścina

Ścina jak nadzieję

Która pozostaje w mej głowie

Na wieki

Kiedy tylko zasypiasz,

moja głowa

oczyszcza sie

Potrzebuje cie tu teraz

masz w sobie coś tak niesamowitego

każde twoje słowo przyprawia mnie o ciarki

nie przestawaj

wiem że to złe, ciebie nie powinno tu byc

Siedzisz mi w głowie

jesteś jak pierdolony kołek,

nie odzywasz się tydzień, dwa

a ja za każdym razem myśle

‘koniec z tym, nie bedzie mnie tak traktował’

ale gdy w końcu napiszesz

napiszesz to swoje kocham cię aniołku

nie potrafie być na ciebie zła skarbie

gdybyś zniknął było by łatwiej