Gökyüzüne notlar

Soğuk gerçeklerden korur gibi görünür…

Ama aslında nefesimizi kesen, adım atmamızı engelleyen bir yüke dönüşür.

Peki neden bırakmayız?

Çünkü tanıdıktır.

Çünkü bilinmezlikten daha az korkutucu gelir.

Çünkü “ya başaramazsam?” diye sorarken, “ya hiç denemezsem?” sorusundan kaçarız.

Oysa farkına varmalıyız:

Korku, korumak için değil; hapsetmek için vardır.

Bırakmak; zayıflık değil, cesarettir.

Tutunmak; güvende hissettirir ama asla özgür hissettirmez.

Hayat bize, her şeyin illa mükemmel olmak zorunda olmadığını fısıldıyor aslında.

Belki de öğrenmemiz gereken şey, akışa güvenmek.

Her şey olması gerektiği anda oluyor.

Ve biz, o anda kimsek, tam da olmamız gereken yerdeyiz.

Bugün kendine küçük bir mola ver. Derin bir nefes al. Belki kahveni yudumlarken şunu hatırla:

Hayat, senden hızlanmanı değil, biraz yavaşlamanı istiyor. Çünkü en güzel şeyler, fark ettiğimiz anda oluyor. 🌿