Baba, sen gittin ya yalnız kalmayı severdim eskiden artık yalnız kalmaya korkar oldum. Her yalnız kaldığım da içimdeki, yüreğimdeki bu hasret bu acı var ya bütün benliğimi öyle bir kaplıyor ki boş boş duvarı izletiyor bana saatlerce. İnsanlar artık iyi olduğumu söylüyor... Baba ben iyi değilim. Seni istiyorum. Varlığına kokuna sesine her şeyine ihtiyacım var. Rabbime her gün seni son bir kez daha görseydim diye yakınıyorum ama biliyorum o sonların sonu gelmez....

Ebrar

Masabaşı iş kolay diyenlere sesleniyorum ne sırt ağrılarınız ne boyun ağrılarınız ne beyniniz bitmiyor... Bu arada masabaşı iş kolay diyen kesimleri de haksız ilan etmiyorum sizlerde haklısınız bu işten kat ve kat çok çok zor işler var. O yüzden halimize de elhamdülillah nolursa olsun.

Bu sefer artık yaşasam bile ne anlamı kaldı ki diyecek hale geldim.

Beklemenin en acı kısmı da bu işte. Gelemeyecek birini beklemek. Umudun yok ama yine de bekliyorsun. Tesadüfün yok yine de bekliyorsun. Neden beklediğini bilmeden bekliyorsun. Sanki bir anda o bir avuç toprağın altından çıkıp dikilecekmiş gibi karşına. Halbuki sen o toprağın altına girmedikçe göremezsin bunu da biliyorsun.

Öyle bir haldeyim ki mutluluğumun içi yalan, umutlarımın içi sahtelik, ruhumun içi acı dolu...