Simplicity

AUDENTES FORTUNA IUVAT

The oldest and strongest emotion of mankind is fear, and the oldest and strongest kind of fear is fear of the unkown

Zamanın göreceli ağırlığı, çok anlamlı kadim bir rüya gibi üzerine çöküyor. O zamandan kurtulabilmek için hareket etmeye devam ediyorsun. Dünyanın öteki ucuna gitsen bile, o zamandan kaçamayabilirsin. Fakat öyle bile olsa, dünyanın öteki ucuna gitmek zorundasın. Dünyanın öteki ucuna gitmedikçe yapamayacağın şeyler de var çünkü.

Biz, hepimiz, sürekli değerli bir şeylerimizi kaybediyoruz. Önemli fırsatları, olasılıkları, bir daha yerini asla doldurayamayacağımız duyguları. Hayatta olmanın bir anlamı da bu işte.

Benim aradığım güç, yenmek ya da en azından yenilmemek için lazım olacak bir güç değil. Dışarıdan gelecek etkileri kesmeye yarayacak bir güç de değil. İstediğim, dışarıdan gelen gücü karşılayıp ona dayanmayı sağlayacak bir güç. Haksızlık, şanssızlık, üzüntüler, yanlış anlamalar, anlayışsızlıklar... Böyle şeylere sessizce direnmemi sağlayacak bir güç.

Yaşamak için bir nedeni olan kişi, hemen her nasıla katlanabilir.

Ne kadar hafif hissediyordu insan kendini “hiç yapmam” sandığı bir şeyi yapmayı göze aldığında.

Kendini tanımak, kendini parçalamayı göze almak demektir. Önce "ben"i parçalara ayırırız. Sonra aynı parçalarla yeni, yepyeni bir benlik inşa ederiz. Vazgeçme!

İnsan istediği kadar uzak olsun yurdundan, geçmişin hüzünlerini hep sırtında taşıyordu.

Bu ev benim evim ve ben burada yalnız başıma kalmak, burada en görkemli ve en büyük yalnızlık içinde olmak için sonsuz bir istek duyuyorum.

Var olduğu biçimiyle var olan zamanla yüzleşen yaşam; ve ben bu yüzleşmenin, can sıkıntısı denen şey olduğunu anladım.