karanlığım ve ben

8 yaşındayım, annem gittiğimiz misafirlikte giydiğim eteği bacaklarım görünmesin diye çekiştirir iken ne olduğunu anlamaya çalışıyorum.

10 yaşındayım, en büyük sıkıntım matematikten düşük almam.

14 yaşındayım, babam artık etek giymeme ve dışarıda dondurma yememe izin vermiyor.

16 yaşındayım, amcaların bana bakışı değişiyor ve bana bakmalarından rahatsız oluyorum.

17 yaşındayım, kanımın en deli olduğu zamanlar ama yaz ayında olmamıza rağmen akşam 6' da evde olmak zorundayım. nedeni ise kız olmam.

18 yaşındayım, babam üniversite'yi dışarıda okumama izin vermiyor. ne imiş kız başıma oralarda ne yaparım. abim yurt dışında okuyor ama sesimi edemiyorum.

20 yaşındayım, sunum ödevimi yarına yetiştirmek için kırtasiyeye akşam 9' da vakit geç olduğu için tek başıma gidemeyip, gece saat 11'e kadar baba'mın gelmesini bekliyorum. nedeni ise kız olmam.

22 yaşındayım, yarın olan sınavdan iyi not alabilmek için sabaha kadar kütüphanede çalışıp, üstümü değiştirmek için gittiğim ev yolunda tecavüze uğrayarak öldürülüyorum.