Σπασικλάκι

α/√α = √α για κάθε α>0 (πχ 2/√2 = √2)

|α|=|β| <=> α=β ή α=-β

Σε πράξεις με πολλά δεκαδικά: πχ 0,001•0,02 να δουλεύετε με δυνάμεις του 10!

πχ 10^(-3)•2•10^(-2) = 2•10^(-5)

Σε διαιρέσεις μεγάλων αριθμών, προκειμένου να αποφευχθεί λάθος, αναλύστε αριθμητή και παρονομαστή σε πρώτους παράγοντες ή απλούστερους αριθμούς: πχ 128/72 = (2•64)/(9•8) = (2•8•8)/(9•8) = 16/9

Στη φυσική, αν δεν θυμάστε τις εξισώσεις ταχυτήτων ταλάντωσης, αρκεί να παραγωγίσετε την εξίσωση της απομάκρυνσης ως προς το χρόνο:

x=Aημ(ωt+φ)

υ=x'=A[ημ(ωt+φ)]'=Ασυν(ωt+φ)•(ωt+φ)'= ωΑσυν(ωt+φ)

Εγώ

Εσύ

🍷/🍺

Αγκαλιές

Έναστρος ουρανός στα κάστρα της Θεσσαλονίκης

Πρωτομαγιά, κινητοποίηση με όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας: "απώλεια ατομικότητας, ισοπέδωση του ατόμου, στρατιωτική πειθαρχία..."

Δεν θα ξεχάσω πώς ξεκινούσε το μάθημα της πολιτικής παιδείας, όταν φτάναμε στο κεφάλαιο με την οικονομία...

<<Οι ανάγκες του ανθρώπου είναι απεριόριστες και τα αγαθά και μέσα ικανοποίησής τους περιορισμένα.>>

Τότε, όντως 16, σκέφτηκα: makes sense. Αλλιώς, θα ζούσαμε όλοι ζωή χαρισάμενη.

Τώρα, όντας ελαφρώς μεγαλύτερος, σκέφρομαι: Κάποιοι ΟΝΤΩΣ ζουν ζωή χαρισάμενη. Το 1% των ανθρώπων κατέχει το 99% του πλούτου, γεγονός που σημαίνει πως το 99% των ανθρώπων διαθέτει μόνο το 1% του πλούτου, μέρος του οποίου χαραμίζεται στα πλαίσια της καταναλωτικής κοινωνίας, στους φόρους και σε άσκοπες δαπάνες. Άρα, 6*10^9 άνθρωποι, με πλούτο <1% ζουν για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους.

Φυσικά, μόλις 10^7 άνθρωποι κατέχουν 99 φορές περισσότερο πλούτο και ζουν εις βάρος του 1%.

Σε αυτό το πλαίσιο, ΠΡΟΦΑΝΩΣ δεν φτάνουν τα μέσα για την ικανοποίηση των αναγκών, αφού τα 100πλάσια χρήματα απλώς γεμίζουν τσέπες, βίλες και πιατέλες ατόμων που ουδεμία ανάγκη τα έχουν.

Προτεραιότητα το κεφάλαιο. Η τσέπη. Να τρώμε εμείς καλά κι οι υπόλοιποι καθόλου. Να ανεβοκατεβάζουμε κυβερνήσεις για να πλουτίζουμε ενώ ο λαός πτωχεύει. Να προπαγανδίζουμε το λαό ώστε να εξυπηρετεί τους σκοπούς μας.

Φτάσαμε 2019 μ.Χ. και ακόμη δεν έχουμε εξαλείψει το πρόβλημα της άδικης κατανομής του πλούτου.

Α ρε Πλάτωνα, καλά απαγόρευες στην Πολιτεία σου "να είναι κανείς πολύ πτωχός ή πολύ πλούσιος"