Kalbinde birileri varsa o ben miyim?

Arkadaşlarım var sanıyordum, kötü gün arkadaşları bile değil, en azından mutlu günümde yanımda olacak arkadaşlar. Yokmuş, ben arkadaş sanıyormuşum.

Tüm dönem boyunca ve tüm diğer senelerde hayatım daha çok yoluna girecek ve beni değersiz hissettiren herkesten ve her şeyden uzak durmuş olacağım.

ben ağlarken sen başka biriyle tanıştın cümlesi her seferinde beni on sekiz yerimden bıçaklıyo

O da kazanmış sonunda. Yeni bir yerde yeni bir hayata başlayacak. Umarım ki çok güzel günler yaşar. Kalbim her zaman onunla 🤍

Beni sözleriyle yaralan insanlara arkamı dönmedim. Bazen sustum, bazen bağıra bağıra konuştum. Ama içimdeki hesaplaşma bitmedi, susarak veya konuşarak bitmedi. Yeri geldi çok ağladım, yeri geldi duygusuzmuşum gibi davrandım. Ama bitmedi, kahrolasıcı hesaplaşma bitmedi. Her şeyin çok farklı olmasını istedim ama olmadı, dönüp dolaşıp aynı yere geldim. Farklı zaman dilimlerinde ama aynı mekanlarda, aynı insanlarla bulundum. Ama zaman değişti, insanlar değişmedi. Kimse de benim değiştiğimi görmedi. Oysa istedikleri vakit istedikleri gibi davranmayınca sen çok değiştin diye yakındılar. Ben artık eski ben değilim. Hiçbir zaman da dünkü halimin aynısı olmadım. Keşke biraz beni anlasaydınız, belki o zaman her şey daha farklı olabilirdi.

İkimizin de birbirimize kırgın olması. Ya da senin benden nefret etmen. Veya beni artık hatırlamıyor olman.

I gave so many signs

Her hücremle kırgın olduğum şehre dönmek zorundayım. Ama burada kalınca da bana her hücresiyle kırgın biri olduğunu bilmek beni bu şehri terk etmeye zorluyor.

Ondan habersiz, ondan sonraki hayatıma devam etmeye çalışıyorum. Ondan geriye kalan yaralarla boğuşa boğuşa yaraların kabuk bağlamasını izin vermiyorum. Çünkü bana bıraktığı yaralar unutulacak kadar değersiz değil. Bazen de ondan geriye kalan yaraların kabuk bağlamasına izin veriyorum. Çünkü bana bıraktığı yaralar hatırlanılacak kadar mutlu değil.

I just wanna keep calling your name until you come back home