FOLLOW THE WHITE RABBIT

Bu düşünceyi Bahçeye ekmek için aldık ellerimize On parmağın dalları Fidanları kemiklerin Taş bahçeyi bastı bağrına Gün boyunca Kızıl kuşu bekledik Ve körpe yapraklarını Cilalı tırnaklarımızın Ne kuş Ne bahar Düştü tuzağa haşin ellerimizin ininde Sadece bir çiçek için Rengin küçük bir yıldızı Asude kanatların saldırısı Sadece zavallı bir not Tam üç kez tekrarlandı Başka bir mevsim gerekecek bize Ve ellerimiz dağılıp saçılacak su gibi.

Kralların Mezarı, Anna HEBERT

Köprünün üstünde durmuşum geçende Karanlık geceye bürünmüşüm. Bir türkü duyulur uzaklardan Altın damlalar yağardı bir de Ürperen aynasında suyun Gondollar, ışıklar, bir de müzik Geçmiş kendinden, yüzdüler alaca karanlığa doğru Ruhum, şu görünmez parmakların dokunduğu çalgı, Bir venedik türküsü söyledi gizlice, Boyam boyam mutluluk içinde ürpererek. Bir duyan var mı dersin?

Bunca zamandır nerede olduğumu soracak olursan 'Oldu bir şeyler' demeliyim oturmalıyım bir taşa kararan dünyada, kendini yemiş bitirmiş bir nehirde. Korumasını bilmiyorum yitirdiklerini kuşların Geride bıraktığım denizi ya da çığlığını kız kardeşimin. Nedir bu toprağın zenginliği? Gün neden günle kapanıyor? Neden karanlık gece çalkalanıyor ağzımda? Ve ölüm neden? Nereden geldiğimi sormayacak mısın? Anlatayım sana; Kırık şeyleri Acılı kapları Sık sık tozlanan koca sığırları ve tutulu kalbimi. Bunlar ne belleğimizde uyanan sarı güvercinler, ne de anılardır kuşaktan kuşağa akan. Ağlayan yüzlerdir bunlar, Parmaklardır gırtlağımızdaki, ve toprağa düşen yapraklardır. Yiten günün karanlığıdır. Yeşertir kaleleri hüzünlü kanımızdaki. İşte menekşeler ve işte kırlangıçlar, Sevdiğim her şey Tatlı mesajlar veren günbegün açıkta zaman tatlılığı artan. Kaçamayız biz; Dişlerimizin arasından: Neden kemiriyor boşa giden zaman sessizlik kabuğunu? Ne yanıt vereceğimi bilmiyorum. O kadar çok ki ölümüz Ve o kadar çok ki kızıl güneş önünde setler Ve o kadar çok ki çarpık kabuklu başlar Ve o kadar çok ki öpücüklerimizi engelleyenler Ve o kadar çok ki unutmak istediklerim.

Caution: This is a sadness. Listen with heartache.

Başımızın Üstünden uçan Ve giren serseri bir bulutun karışık düşüncelerine Ve sesi kısa bir mızrak gibi geçen, ufku baştan başa O karga Kente götürecek bizim haberimizi Herkes biliyor Herkes biliyor Sen ve ben o soğuk asık yüzlü delikten Bahçeyi gördük Ve kopardık elmayı 0 oynaşan ve uzak daldan Herkes korkuyor Herkes korkuyor ama sen ve ben Ulaştık ışığa, suya, aynaya Ve korkmadık Ne pamuk ipliğiyle birleşmesi iki adın, söylemek istedigim Ne de bir buluşma yıpranmış bir defterin sayfalarında Benim mutlu saçlarımdır söz konusu olan Senin yanık kırmızı şakayık öpüşlerini taşıyan saçlarım Ve içtenliği tenimizin Çıplaklığımızın parıltısı Balık pulları gibi Söz konusu olan gümüş rengi türküsüdür yaşamın Tan ağarırken kaynaktan fışkıran Biz o yeşil ve akan ormanda Bir gece yaban tavşanlarından sorduk Ve kaygılı, soğukkanlı denizde Incilerle dolu istiridyelerden Ve o tuhaf ve fatih dağda Genç kartallardan sorduk Ne yapmalıyız? Herkes biliyor Herkes biliyor Sessiz ve soğuk uykusuna ulaştık biz simurgların Gerçeği bahçede bulduk Bilinmez bir çiçeğin utangaç bakışında Sınırsız bir anda bulduk ölümsüzlüğü Iki güneş birbirine bakıp dururken Söylemek istediğim korkak fısıltılar değil karanlıkta Gündüzdür söz konusu olan ve ardına kadar açık pencere Ve tertemiz hava Ve bir ocak tüm yararsız şeylerin yanıp gittiği Ve apayrı bir ekinin tohumlarını taşıyan tarla Ve doğum ve gelişme ve gurur Bizim seven ellerimizdir söz konusu olan Bir köprü kuran kokular, ışıklar ve esintilerle Gecenin üstünde Çimenliğe gel Kıyısız çimenliğe ve çağır beni Ibrişim çiçekleri usulca nefes alırken Çağır bir ceylan eşini çağırır gibi Perdeler bir gizli acıyla dolu Ve toprağa bakıyorlar Masum güvercinler Kendi beyaz burçlarının tepelerinden..

üçüncüsü bana git dediğin yerdi İşte bu mısraları orda karalıyorum işte demir aldı şilebimiz Gidiyor gidiyor gidiyorum…

Gabriel Garcia Marquez - Anlatmak için Yaşamak

de gülüm! De ki: ela bir günde geleceğim istanbul darmadağın olacak, saçlarım darmadağın. Hepsi, darmadağın! üzülme gülüm! Toparlanacağız, birlikte, ayağa da kalkacağız, yürüyeceğiz de gülüm hem de çelikten toprağını dele dele hayatın! de gülüm! De ki: bitmiştir umut, bitmiştir sevgi, bitmiştir güven! güven bana gülüm! sana bitmemişliği öğretecek, tattıracaktır hasretten hakikaten ten değiştiren yüzüm! göreceksin gülüm! Bekle! hırslarımız, acılarımız gitgide ihanetlere hainlere, ezilmelere alışacak.. göreceksin-sevinçten ağlayacaksın gülüm ki işte o vakit bana doğrudur! şair olmak, seni sevmek pek çok yakışacak! bak! şiirler var, mektuplar var, çocuklar var, sokaklar var, kediler! inan bana gülüm, ölüm yok bir tek! ölüm yok bize! ölüm inananlar için sessizce kara kapli kitaplardan çıkartılacak.. göreceksin gülüm! Bekle! Göreceksin! artık hiçbir insan, hiçbir kavga ve hiçbirimiz bu dünyada, yapayalnız, umarsız kalmayacak!

Sonunu istemiyorum sessizliğin Yokluğu istemiyorum bu akşamüstü çınlamasında Yüzümü dizlerime dayıyorum, bitiştiriyorum Kollarımı da Bir kaktüs olmalıyım ben, dışıma yağan bir sağnak Olmalıyım Uçsuz bucaksız dünyada Güneşin doğuşunu bekleyen. Ufukta ansızın bir ışık çizgisi Avuçlarımdayım belki.

Photography: Lost Lake by Owen Perry

Kader de senden ayrı düşmekte varmış Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim.. Seni tanımadan, hele seni böyle deli divane sevmeden Yalnızlık güzeldir diyordum. Al başını, kaç bu şehirden Ufukta bir çizgi gibi gördüğün dağlara Rüzgarın iyot kokularını taşıdığı denizlere git Git gidebildiğin yere git diyordum Oysa ki, senden kaçılmazmış, yokluğuna bir gün bile dayanılmazmış. Bilmiyordum. Yine de dayanmağa çalışıyorum işte Bir kır çiçeği koparıyorum gözlerine benzeyen Geçen bulutlara sesleniyorum ellerin diye Rüzgar güzel bir koku getirmişse Saçlarını okşayıp gelmiştir diyerek avunuyorum Yaşamak seninle bir başka zamanı Bir başka zamanda seni yaşamak Her şeyden önce sen, elbette sen, mutlaka sen İster uzaklarda ol, ister yanı başımda dur Sen ol yeter ki bu zaman içinde, ben olmasam da olur Seni bir yumağa sarıyorum yıllardır, bitmiyorsun. Çaresizliğim gün gibi aşikar Su olup çeşmelerden akan güzelliğin İnceliğin ışık yüzüme vuran Sen güneş kadar sıcak, tabiat kadar gerçek Sen bahçelerde çiçekler açtıran Sudan, havadan, güneşten yüce varlık Sen, o tek sevgi içimde Sen görebildiğim tek aydınlık Bir nefeste benim için al, havasızlıktan öldürme beni Bulutlara, yıldızlara benim için de bak Susadım diyorsam, bir yudum su içmelisin Ben yorulduysam sen uyumalısın Ellerim sevilmek istiyor, saçlarım okşanmak istiyor Dudaklarım öpülmek istiyor Anlamalısın. Ağaçların yeşili kalmadı, gökyüzünün mavisi yok Bu dağlar o dağlar değil, rüzgarın da kekik kokusu yok Bu kan çanağı gözler kimin Kaç gecedir uykusu yok Gündüzü yok Gecesi yok Yok Yok Anladım Sensiz yaşanmaz bu dünyada İmkanı yok.

'Cause you're my king and I'm your lionheart..