Jazzi Unplugged

എന്റെ ലോകം ഇപ്പൊ വളരെ അധികം ചുരുങ്ങി.. ഞാൻ ഒരു ദിവസം കഷ്ടിച്ചു സംസാരിക്കുന്നത് 10-20 വാക്കുകൾ മാത്രം. ആരോടും സംസാരിക്കാനും തോന്നുന്നില്ല. ജയശ്രി.. അവൾക് ആലോചനകൾ വരുന്നുള്ളത് കാരണം ഒരു നല്ല ഗ്യാപ് ഞാൻ കൊടുക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഒപ്പം തന്നെ ഇത് നല്ലൊരു സാഹചര്യം ആണ്. ഒരാളുടെ തുണയില്ലാതെ എത്രത്തോളം പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ പറ്റും എന്നു എനിക് തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റും.

ഞാൻ എന്നെ തന്നെ സ്വയം ഒറ്റപ്പെടുത്തുവാണെന്നു എനിക് നല്ല ബോധ്യം ഉണ്ട്. പക്ഷെ ഈ ഒറ്റപ്പെടൽ ഒരു ആശ്വാസം ആണ്. എന്റെ പരാജയങ്ങൾ അധികം ആരും അപ്പൊ അറിയില്ലല്ലോ.

പഠിത്തം മുറയ്ക്ക് നടക്കുന്നുണ്ട്. ഒരുപാട് ഇനിയും പഠിക്കാൻ നല്ല ആഗ്രഹവും ഉണ്ട്. എടുത്ത തീരുമാനം നല്ലത് തന്നെ എന്നു തോന്നുന്നു. ഏപ്രിൽ 16 ഇന് ഒരു assesment ഉണ്ട്. അതിൽ മികച്ച രീതിയിൽ പെർഫോം ചെയ്യണം. ഇതൊക്കെ ആണ് ആഗ്രഹം. കൂട്ടുകാർ ഒകെ നല്ല മികച്ച നിലയിൽ തന്നെ എത്തി നിൽക്കുന്നത് ഒരു വാശി എന്നിൽ ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്. My biggest fear is am I doing something wrong by targeting other successful people.

സാധാരണ ഒരു ബസ്ഇലോ ട്രെയിനിലോ നമ്മൾ ടിക്കറ്റ് ബുക് ചെയ്യുമ്പോ എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?

അരുൺ ചേട്ടന്റെ എൻഗേജ്‌മെന്റ് ആയിരുന്നു രണ്ടു ദിവസം മുന്നേ കണ്ണൂർ വച്ച്. ഒരുഒന്നൊന്നര യാത്ര ആയിരുന്നു. യാത്രക്കിടയിൽ ഗോപിക വിളിച്ചു. It was her last day in mumbai ഒപ്പം തന്നെ അവൾക്കു വന്ന ഒരു കല്യാണ ആലോചനയും എന്നോട് പറഞ്ഞു..Guess what it was my next room friend in my hostel in Rajagiri. As always I was diplomatic and sharing my best advice for her. അവളുടെ ലൈഫ് സെറ്റ് ആകുന്നതു എനിക് ഒരുപാട് സന്തോഷം ഉണ്ട്. She deserves a much better life. I wish her all the very best i don't want any more surprises from her. ഇനി അവളുടെ ഒരു കല്യാണ കുറി കൂടി കിട്ടിയാൽ ഞാൻ ഹാപ്പി. സത്യം പറഞ്ഞ ഇത്ര സാമ്യമാനത്തോടെ ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ എനിക് ഇവിടെ പറയാൻ സാധിക്കുന്നത് ജയശ്രി കൂടെ ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ്.. ഈ പോസ്റ്റ് എഴുതുന്ന സമായതുപോലും അവളുടെ മെസ്സേജ് കണ്ടപ്പോ എന്റെ ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞ പുഞ്ചിരിക്ക് 100 വാട്ട് തെളിച്ചം ഉണ്ടായിരുന്നു. This is the beauty of life.. I'm in the very low point of my career absolute low. People around me are settling I'm still figuring out where have i gone wrong, going back to basics, life is amazing. എന്റെ മുന്നിലുള്ള ടാസ്‌ക് ഇപ്പൊ Python specialist ആവുക എന്നതാണ്. Let me figure that out first. ബാക്കി വരുന്നിടത്തു വച്ചു കാണാം.life is beautiful and it keeps amazing me each day.

കേൾക്കുമ്പോ നല്ല സന്തോഷം ഒക്കെ ഉള്ള പേരാണ്. പക്ഷെ സത്യാവസ്ഥ എനിക്ക് മാത്രേ അറിയൂ. ഇവിടെ വന്നു ചേർന്നത് നന്നായി എന്നു തോന്നുന്നു. Python language പഠിച്ചെടുക്കാൻ പാടുപെടുവാണ്. ഒരു തരത്തിൽ നല്ലതാണ് ഈ മാറ്റം മനസു കുറച്ചൊക്കെ സ്വസ്ഥം ആകാൻ തുടങ്ങി. പേടിയുണ്ട് നല്ലവണ്ണം. ഈ കോഴ്സ് ഞാൻ പാസ്സാകുമോ എന്നു.. ഒരു നല്ല ഫ്രണ്ട് ഇനെ കിട്ടി കാർത്തിക്. ചെന്നൈകാരൻ ഏതാണ്ട് എന്നേക്കാൾ ഒരു 2-3 വയസ്സ് മൂത്തതാണ്. Data science പഠിക്കാൻ വന്നിട്ട് ഞാൻ ഇപ്പൊ Python ആണ് പഠിക്കുന്നത്. നല്ല ഒരു ജോലി കിട്ടും എന്ന് തന്നെ ആണ് പ്രതീക്ഷ. ഇരുന്നു വർക് ചെയ്യാൻ ഉള്ള ക്ഷമ കിട്ടുന്നില്ല എന്നതാണ് ഇപ്പൊ എന്നെ അലട്ടുന്ന പ്രശ്നം. മാക്സിമം ശ്രമിക്കുക, ഓർക്കുക ഇതിൽ വിജയിച്ചാൽ ഒരു പക്ഷെ ഞാൻ എടുത്ത ഏറ്റവും നല്ല തീരുമാനത്തിൽ ഒന്നായി ഇതു തീരും..

അടിപൊളി..ഇത്രേം നാള് പണി എടുത്തത് വെറുതെ എന്നു തോന്നാൻ തുടങ്ങുന്നു. എനിക് ചുറ്റും ഉള്ള ആൾകാർ സന്തോഷിക്കുമ്പോൾ ഞാനും സന്തോഷികേണ്ടതല്ലേ. അതേ.. അല്ലാതെന്തു പറയാൻ മനസിന്റെ ബാലൻസ് തെറ്റുന്നതു പോലെ ഒരു ഫീലിംഗ്. It is getting a whole lot tougher to hold myself up. ഗോപിക ഇന്നലെ വിളിച്ചു. അവൾക്കു കൊച്ചിയിലേക്ക് ഒരു ഓഫർ കിട്ടി.. ഗുഡ്..☺️. She will be settling in soon. ഒരു തരത്തിൽ നന്നായി അവൾ കൊച്ചിയിൽ വരുമ്പോ ഞാൻ ഇവിടെ ഇല്ലാതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലതു. ഒരു ചെറിയ പരാജയം ആയി ഞാൻ ഇവിടെ തുടരുന്നതിനെക്കാൾ എന്തു കൊണ്ടും നല്ലത് ഒരു വമ്പൻ പരാജയം ആയി നാട് വിടുന്നത് തന്നെ ആണ്.

Kind of this is the end of everything എന്ന തോന്നൽ I'm pretty close to set the reset button in my life. Bangalore ulla Byte Academy യിൽ ചേരുന്നതോടെ എന്റെ ലൈഫ് ഒരു 1/3rd തീരും. Result : വമ്പൻ പരാജയം.

Now planning to enter the 2nd 1/3rd phase of my life. 2018 അവസാനം വരെ ജീവിക്കാൻ ഉള്ളത് സേവ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഒരു ലോൺ കൂടി എടുക്കേണ്ടി ഇരിക്കുന്നു ഇപ്പൊ കയ്യിൽ ഉള്ള സവിങ്‌സ് തീരുമോ എന്ന നല്ല ഭയം ഉണ്ട്. Life പക്ഷെ ത്രില്ലിംഗ് ആകുന്നുണ്ട്. Survival instincts എന്നൊക്കെ പറയാറില്ലേ ആ സംഭവം വന്നു തുടങ്ങി.

I'm setting my expectations for success for my second phase of life now.

2020

A secured job, which keeps me occupied for most of my day.

A small rented home with all necessary amenities

A small car.

Had a chat with Jayasri, she has moved on but somewhere she deeply cares for me and she want me to fight out this tough time. I wish i had her as my life partner. I can cry my heart out to her without being shy. Yes I want to cry for once and cleanse all my negativity and reborn as a positive young man.

May be, i should start writing positive things to pull myself up i don't think there is no other way.

Ok so one positive thing that I came across in linkedin was about setting up a system instead of goal. A system or a routine and sticking to it will help us a long way. I'm planning to setup a system to spend 1 hour learning something new everyday. Cheers.☺️

Yes, it's been sometime since I wrote something here, life is going downhill for me.. I just quit my job with out much of a backup plan. I wanted to learn data science, I want to have a strong skill set, which I could share with others teach others if required, be really really good at some skill. I think the time is right for me I was hitting a road block with my stay in EY. Whatever has to happen should happen, I'm done with my EY life, I wanted a way out, I made a way out. No looking back now. I'm totally out of my comfort zone mentally, I think my rest period is getting over I need to kick start and move on now.

My goals suddenly seem very scary, it's good that I don't have any backup plan to fall back to.. Good.. all is well.. now you need to trust someone with your hard earned savings and make the jump, trust on my very skill set which is to learn things at a very fast rate. God.. I want you by my side..

Pinne yes the one person whom I want to thank is Jayasri, she was the pillar of my strength, I know no one ever will love me like she does. She helped me wade through the tough times. Life was tough for me during past few months, and yes she was my hope my relief, I still have her voice in my memory. She forever remains the most beautiful person. I love the calmness i had when she talks to me..

Jayasri, I love you. I love you more than I could imagine.

അങ്ങനെ ലൈഫ് വീണ്ടും exciting ആകാൻ തുടങ്ങി.. ഞാൻ ജോലി രാജിവക്കുന്നതിനെ കുറിച്ചു കാര്യമായി ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങി. Im no more enjoying my job. Life is going at a very fast pace. ചിന്തിച്ചു നിൽക്കാൻ കൂടി സമയം ഇല്ല. കഴിഞ്ഞ രണ്ടു കൊല്ലം കൊണ്ടു എനിക് വ്യക്തിപരം ആയി എന്തു ഗുണം ഉണ്ടായി എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഒന്നും പറയാനും ഇല്ല. ഇതാണ് എന്റെ അവസ്ഥ. സംസാരിച്ചിരിക്കാൻ ഒരു പെണ്കുട്ടി വേണം എന്നുണ്ട് പക്ഷെ നാണംകെടാൻ വയ്യ.

So restarting my attempt to portray my boring life.

It is quite hard for me things are not at all falling in places for me. I feel like I should quit my job move out to a new city and restart life all together. Whatever it be I'm not going to do anything foolish till I get my bonus and hike in my hand.

Till then I need to have a solid plan with which I should work. Im having a series of strong headaches nowadays.

I need to sort that out first. Life is tough i got dumped by the only girl I thought would never dump yes.. that just happened today morning. But I'm proud of her the way she has grown from a timid girl to someone who can dump a guy whom she really loved. I had been using her as a fallback when ever I get too depressed. Yes I was using her. She has every right to dump me I never appreciated her companionship until very late.. haa this is life..

ചാപ്റ്റർ -1 :വെയ്റ്റിംഗ് …കൃപയാ ധ്യാൻ കീജിയെ. സ്ഥലം : എറണാകുളം നോർത്ത് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ സമയം 4:52 pm ട്രിപ്പ് തുടങ്ങിയോ എന്നു ചോദിച്ചാൽ വെയ്റ്റിംഗ് എന്നു പറയേണ്ടതായി വരും.. 5 മണിക് വരേണ്ട ട്രെയിൻ 6 മണി ആകും എന്നു ഇവിടുത്തെ ബോർഡുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.. കാത്തിരിക്കാം.. എറണാകുളം നോർത്ത് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ അങ്ങനെ ബോറിങ് സ്ഥലം ഒന്നുമല്ല.. ഒരു പക്ഷെ ലുലു മാൾ കഴിഞ്ഞാൽ വലിയ അലംബില്ലാതെ വയന്നോക്കാൻ പറ്റിയ സ്ഥലം.. വേണാട് exp ഇനായി കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു പറ്റം ആൾക്കാർ ഒരു 4 കൊല്ലം മുന്നേ വരെ ആ ഒരു പറ്റം ആൾക്കാരിൽ ഒരുവൻ ആയിരിന്നു ഈ ഞാനും.. വലിയ വ്യതാസം ഒന്നും ഇപ്പോഴും ഇല്ല ആന്നു platform2 ഇൽ നിന്നു 1 യിലേക്ക് നോക്കി ഒരു ബാംഗ്ലൂര് ലൈഫ് സ്വപനം കണ്ടു. ഇന്ന് ഇപ്പുറത്തു നിന്നും അപുറത്തേക് നോക്കി കോളേജ് ലൈഫ് സ്വപനം കാണുന്നു.. Headset ഇൽ ആനന്ദം സിനിമയിലെ ഗാനം കോളേജ് ലൈഫിനെ മിസ് ചെയ്യാൻ ഇനിയും എന്തേലും കൂടുതൽ വേണോ ??.. ചാപ്റ്റർ -2 തിങ്കിങ്.. ഒരു ട്രാവലോഗിൽ എന്തൊക്കെ വേണം ?

Train … Nothing makes me feel like home like our old Indian railways.. യശ്വന്ത്പൂർ express AC train.. കാലം പോയ പോക്കെ.. അങ്ങു ചെങ്ങന്നൂർ ആയിരുന്നപ്പോൾ ഗരീബ് രഥ് വന്ന ഒഴിവാക്കി അടുത്ത ട്രെയിൻ ഇന് വേണ്ടി കാത്തിരുന്ന ടീം ആണ്.. think I’ve raised my self to a new standard with the options i choose.. money is not a priority convenience is.. .Ac വണ്ടി ആയതു കൊണ്ടു പാട്ടും കേട്ടിരിക്കാം എന്നല്ലാതെ വേറെ ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല… Writing style മാറ്റിയലെ ഈ എഴുത്തുന്ന ഞാൻ താനെ ഇതു പിന്നെടു വായിക്കു..

തിങ്കിങ്.. actualy നല്ല ബോറായിട്ടാണ് എഴുതുന്നത്..

ചാപ്റ്റർ -3 ട്രിപ്പിങ് ..സ്റ്റാർട്ട് ആക്ഷൻ കാമറ..

പറഞ്ഞപോലെ think ചെയാൻ ഒന്നും സമയം കിട്ടിയില്ല.. രാവിലെ രണ്ടു മണി ആയപ്പോ ഉറക്കം കഴിഞ്ഞു..പിന്നെ ബാംഗ്ലൂര് KR puram എത്താനുള്ള പടപുറപ്പാടയിരുന്നു.. അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ സമയം ഏതാണ്ട് 3:30 ആയി.. സത്യം പറഞ്ഞ ഇത്ര സുഖകരമായ ട്രെയിൻ യാത്ര കിട്ടിയിട്ട് കുറെ ആയി.. എടുത്തു പറയേണ്ട ഒരു കാര്യം yeshwanthpur AC express ഇലെ ഫുഡ് ആണ്.. അടിപോളി ഫുഡ് ആയിരുന്നു.. not being sarcastic.. കാര്യമായിട്ടു പറഞ്ഞതാണ്.. താലി മീലസ് ആയിരുന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞത് 120 rs ..worth every penny.. ഏതാണ്ട് 3:45 ആയപോം എയർപോർട്ട് ഇലേക്കുള്ള ബസ് കിട്ടി.. ചാർജ് അറിഞ്ഞു ഞെട്ടി 460rs.. അങ്ങനെ ആദ്യത്തെ തേപ് അവിടെ നിന്നു കിട്ടി.. ഓല പിടിച്ച പോലും ഒരു 200rs ഇൽ തീരേണ്ട കാര്യം ആയിരുന്നു..ഹാ പോട്ടെ.. ഏതായാലും വിചാരിച്ചതിലും നേരത്തെ എയർപോർട്ട് എത്തി.. പിന്നെ വെയ്റ്റിങ്.. ബോറടിച്ചില്ല മുന്നേ പറഞ്ഞ കാര്യം തന്നെ.. ഹാ അങ്ങനെ ബോര്ഡിങ് പാസ് ഒകെ എടുത്തു.. ഫ്ലൈറ്റിൽ കേറി ഒരു 3 മണിക്കൂർ air hostess ഇനി കണ്ടു സമാധാനിച്ചു.. എയർ ഏഷ്യ തെറ്റില്ല.. സ്പൈസ്ജെറ്റ് ഇനേക്കാൾ എന്തുകൊണ്ടും മിച്ചം.. ഏതാണ്ട് 10 മണി കഴിഞ്ഞു ഗുവാഹട്ടി എയർപോർട്ട് എത്തിയപ്പോ..നേരെ വന്നിറങ്ങിപ്പോ കണ്ടത് സാക്ഷാൽ മമ്മുക്കയുടെ ഫ്ളക്സ് .. sib യുടെ പരസ്യം .. ഒന്നും പറയാഞ്ഞില്ല നോർത്ത് ഈസ്റ്റ് ഞങ്ങളിൽ homely feeling തരും എന്നു ഒട്ടും കരുതിയില്ല… ഞങ്ങൾ നടക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.. നടന്നു മടുത്തപ്പോ.. ഒരു share cycle റിക്ഷ കിട്ടി.. 20 രൂപക്ക് അടുത്ത ബസ് സ്റ്റോപ്പിലാക്കി തന്നു.. ഒരു പുതിയ അനുഭവം ..കൊള്ളാം so far so good.. bus stop ഇൽ നിന്നാൽ ബസ് കിട്ടും എന്നായിരുന്നു ഞങ്ങടെ ധാരണ.. പക്ഷെ തെറ്റി.. കിട്ടിയതു share taxi.. പഴയ വോയജർ എന്ന van നമ്മുടെ നാട്ടിൽ സ്കൂൾ ബസ് ഒകെ ആയി ഉപയോഗികണ ഐറ്റം.. പക്ഷെ ഇവിടെ അവർ ബസ് ആയിട്ടാണ് ഓടിക്കണേ…. ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ ബസ് കാത്തുനിന്ന ഞാൻ ആ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയ് share taxi ശ്രദിചായുരുന്നു.. അടുത്ത വണ്ടിക്കു കേരാം എന്നു കരുതി മടിച്ചു നിന്നു.. share ടാക്സി യിലെ കിളി.. ( അതേ കിളിയും ഉണ്ട് ഇവിടെ share ടാക്സിയിൽ.. ) പുള്ളി ഒരു മായാജാലം കാറ്റിയപ്പോ അതാ ഒരു 1അര സീറ്റ് കാലി ആയി കിടക്കുന്നു… ഞങ്ങൾ അഡ്ജസ്റ് ചെയ്തു കേറാൻ തീരുമാനിച്ചു. തീരുമാനം തെറ്റിയില്ല.. അടുത്ത സ്റ്റോപ്പിൽ ഒരു പുള്ളി ഇറങ്ങി അപ്പോം 2 അര സീറ്റ് കാലി.. ഞങ്ങൾ വിശാലമായി ഇരുന്നു.. ഞാൻ ഒന്ന് എണ്ണി നോക്കി മൊത്തം 16 പേർ ഒരു voyageril അടിപൊളി.. ഡ്രൈവർ ആണേൽ ഇതൊക്കെ എന്തു എന്ന ഭാവത്തിൽ വണ്ടി വീശി എടുത്തു. ഒരു 15 മിനിറ്റിൽ ഒരു മെയിൻ സ്റ്റാൻഡ് എത്തി അവിടെ നിന്നും ബസ് പിടിച്ചു.. dispur ഇലേക് ഉദ്ദേശം നാഗാലാൻഡ് കേറാനുള്ള പെർമിറ്റ് എടുക്കണം.. ബസ് യാത്ര.. സംഭവം നമ്മുടെ നാട്ടിലെ JnNurm AC ബസ് അതു തന്നെ. ഒരു വ്യത്യാസം മാത്രം ഇവിടുത്തെ കിളിക് ഭയങ്കര ആത്മാർത്ഥ… ആൾക്കാരെ ഒകെ വിളിച്ചു ബസ് ഇൽ കെട്ടുന്നു.. ഞാൻ ഒന്നൂട confirm ചെയ്തു.. അതേ.. പ്രൈവറ്റ് ബസ് അല്ല. സ്റ്റേറ്റ് ബസ്.. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ സ്ഥിതി ഞാൻ പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ.. അങ്ങനെ ഏതാണ്ട് ഒരു 2 മണിക്കൂർ നീണ്ട ബസ് യാത്ര ഞങ്ങൾക് മുന്നിൽ വന്നു പെട്ടു.. ഉള്ളത് പറഞ്ഞ ബോർ അടിച്ചില്ല.. പെണ്കുട്ടികളും കാണാൻ കൊള്ളാം, അപാരമായ ഫാഷൻ സെൻസ്. വലിയാ look ഇല്ലേലും ഒന്നു നോക്കിപോകും.. ഡ്രസിങ് സ്റ്റൈൽ ആൻഡ് മുടി ആണ് പ്രധാന കാരണം.. ഒപ്പം തൊട്ടപ്പുറത്ത് കൂടി ഒഴുകുന്ന ബ്രഹ്മപുത്ര നദിയും .. 2 മണിക്കൂർ ഒകെ പുഷ്പം പോലെ പോയി.. ഡിസ്‌പൂർ എത്തിട്ടു നാഗാലാൻഡ് house ആണ് ഞങ്ങടെ ലക്ഷ്യം.. ഞങ്ങൾ നടക്കാമെന്നു കരുതി.. ഈ ഗുവാഹത്തി നമ്മുടെ kochi പോലെ അല്ലേൽ കൊച്ചിയെക്കാൾ ഒരു പിടി വലുതാണ് എന്നു വേണം പറയാൻ … നമ്മുടെ നാട്ടിലെ മലയാളികളെ മൊത്തം എടുത്തു മാറ്റിയാൽ ഗുവാഹത്തി യുടെ ഒരു ഏകദേശ രൂപം കിട്ടും.. ഹാ ഞങ്ങൾ ഡിസ്‌പൂർ എത്തി എന്നു പറഞ്ഞല്ലോ.. അവിടെ നിന്നും നടക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.. നടന്നു ഒരു 10 മിൻ കഴിഞ്ഞപ്പോ. ഓട്ടോ എടുത്തല്ലോ എന്നു ചിന്തിച്ചു.. ഒരു ഓട്ടോ ചേട്ടൻ 80 rs പറഞ്ഞു 1 km ദൂരത്തിനു. ഞാൻ കരുതി ഓട്ടോ ഇൽ ഫ്രീ വൈഫൈ AC ഒകെ ഉണ്ടാകും എന്നു..ഇല്ല ഒരു തേങ്ങയും ഇല്ല. അപ്പോ പിന്നെ വാശിക്ക് വീണ്ടും നടക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.. നല്ല തീരുമാന ആയിരുന്നു നടന്നു നടന്നു ഒരു ടച്ച് ഒകെ കിട്ടി.. നടന്ന് നാഗ house എത്തി ILP ,ചോദിച്ചു..ശനി ആയത്‌നൽ ഇനി തിങ്കൾ ആഴ്ച കിട്ടു എന്നു ഓഫീസ്സ് സ്റ്റാഫ് പറഞു.. ഉടനെ ഞങ്ങൾക്ക് പ്ലാൻ ബി യിലേക്ക് മാറേണ്ടി വന്നു ഈ കാരണത്താൽ.. ആദ്യം മേഘാലയ അത് കഴിഞ്ഞു നാഗാലാൻഡ് ട്രിപ്പ് അങ്ങനെ ആക്കി മാറ്റി.. ILP ചൊവ്വാഴ്ച വന്നു collect ചെയ്യാം എന്ന് ഒരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കി കൊടുത്തു.. അങ്ങനെ ആ പണി കഴിഞ്ഞു. വയറു കത്താൻ തുടങ്ങിയതിനാൽ ഒരു ഇടത്തരം റസ്റന്റിൽ കേറാം എന്ന ചിന്തയിലായിരുന്നു ഞങ്ങൾ.. ഗൂഗ്ൾ മാപ്പിൽ അടുത്തു കണ്ട recipes എന്ന ഹോട്ടല് ലക്ഷ്യമാക്കി വീണ്ടും നടത്തം 80rs ലഭികാമല്ലോ എന്ന ചിന്ത ആയിരുന്നു ഞങ്ങളെ അതിനു പ്രലോഭിപ്പിച്ചത്. ഫുഡ് കൊള്ളം സ്വദിഷ്ടം കുൽച്ചയും റൊട്ടിയും പിന്നെ ഒരു തരം ചിക്കൻ കറിയും നോർത്തേയ്സ്റ് സ്‌പെഷ്യൽ എന്നൊക്കെ കരുതി ഓർഡർ ചെയ്യതത് അത്ര സ്‌പെഷ്യൽ ആയി ഒന്നും തോന്നിയില്ല പക്ഷെ തെറ്റു പറയാനും പറ്റില്ല.. ഫോൺ ഒകെ ചാർജ് ചെയ്തു relax ആയി അവസാനം ബിൽ ഓർഡർ ചെയ്തു 1k അപ്പോഴാണ് ഞങ്ങൾ കേറിയത് 5 സ്റ്റാർ ഹോട്ടലിൽ ആണെന്ന തിരിച്ചറിവ് ഉണ്ടായത് ..പെട്ടു.. ബില്ലും കൊടുത്തു സ്ഥലം വിട്ടു അല്ലേൽ വെയ്റ്റിംഗ് ചാർജ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ക്യാഷ് പൊട്ടിക്കേണ്ടി വന്നെന്നെ. ട്രിപ്പ് ഷില്ലോങ് ഇലേക് മാറ്റിയതിനാൽ കൂടുതൽ ഒന്നും ആലോചിക്കേണ്ടി വന്നില്ല ബൈക്കു വാടകക്ക് എടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു..awerides ഇവരെ കുറിച്ചു ഞാൻ മുന്നേ തന്നെ ഗവേഷണം ഒകെ നടത്തിയിരുന്നു ഇന്റർനെറ്റിൽ ആരും മോശം പറഞ്ഞു കേട്ടില്ല.. അതിനാൽ ഇവരുടെ അടുത്തു നിന്നും വണ്ടി എടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.. ഗുവാഹത്തി സിറ്റിയിൽ താനെ ആണ് ഓഫീസ്.. ushakot എന്ന സ്ഥലത്തു ഒരു ബയിൽഡിങ് ഇന്റെ 4 ഫ്ലോർ ഇൽ.. ബാസ്‌മെന്റിൽ ഇവരുടെ ബൈക്കുകളുടെ നിര ഞങ്ങൾ കണ്ടയിരുന്നു.. ഒരു പറ്റം ക്ലാസിക് 350 കൾ ഉണ്ട് ഇവരുടെ അടുത്തു.. പുതിയവയും പഴയവയും ഉൾപ്പെടെ.. avenger, Duke, thunderbird മുതലായവയും ഉണ്ട്. ഞങ്ങൾ ക്ലാസിക് 350 എടുക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. 1200rs per day.. മണിക്കുറിനാണ് ചാർജ് ഞങ്ങൾ 3.5 days ഇലേക് വണ്ടി ബുക് ചെയ്തു ഏതാണ്ട് 4k. അനാവശ്യ ചെലവായി തോന്നിയില്ല ഇതു.. പിന്നീട് ഇതു വാല്യു ഫോർ മണിയായി ആയി തോന്നി ഈ ഡീൽ.. കാരണം മേഘാലയ യിലെ ടൂറിസ്റ്റ് സ്പോട്ടുകൾ എല്ലാം കവർ ചെയണം എന്നുണ്ടേൽ ഒരു ടാക്സി അത്യാവശ്യം ആണ്. പബ്ലിക് ട്രാൻഡ്‌പോർട് അത്ര കണ്ടു പുരോഗമിച്ചിട്ടില്ലാത്ത നാടാണ്.. ഒരു 4 മണിയോടെ ഞങ്ങൾ awerides ഇലെ ചടങ്ങുകൾ തീർത്തു വണ്ടി എടുത്ത് ഷില്ലോങ് ലക്ഷ്യമാക്കി തിരിച്ചു.. ഒരു 80 km ആണ് ഗുവാഹത്തി ഷില്ലോങ് ദൂരം. 4 lane റോഡ്.. നെറ്റിൽ നിന്നും ഈ റോഡ് ഒരു trippers paradise ആണെന്ന് വായിച്ചായിരുന്നു.. അതേ തികച്ചും സ്വർഗിയാനുഭവം.. അടിപൊളി റോഡ് ഇടക് പെയ്യുന്നു മഴയും പിന്നെ തണുത്ത കാറ്റും വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു കേറുന്ന 4 lane ഹൈവേ.. ഷില്ലോങ് എത്തുന്നതിനു ഒരു 5 km ഇപ്പുറം മുതൽ റോഡ് ചുരുങ്ങി.. ട്രാഫിക്ക് അന്നേരം ആണ് മനസിലായത്.. ഏതാണ്ട് ഒരു 3km നീളത്തിൽ ബ്ലോക്ക്.. റോഡും ഇച്ചിരി മോശം ഏതണ്ടു നമ്മുടെ നാട്ടിലെ റോഡ് പോലെ.. പക്ഷെ ഈ നാട്ടുകാരുടെ ക്ഷമ ശീലം എനിക്കു ആ ബ്ലോക്ക് മനസിലാക്കി തന്നു.. ഇടക്ക് കേറാനുള്ള സ്ഥലവും സന്ദർഭവും ഉണ്ടായിട്ടു ക്ഷമയോടെ വരി വരി ആയി നിൽക്കുന്നു.. നോർത്ത് ഈസ്റ്റ് ഒരുപക്ഷേ ഞാൻ കരുതിയത് പോലെ പിന്നോക്ക പ്രദേശം അല്ല എന്ന് മനസിലാക്കി തന്ന ഒരു സന്ദർഭം.. തനി മലയാളികളെ പോലെ ഞങ്ങൾ കിട്ടിയ ഗാപിലുടെ ഷില്ലോങിലെ പോലീസ് ബസാർ ലക്ഷ്യമാക്കി ബുള്ളറ്റ് തിരുകി കേറ്റികൊണ്ടു മുന്നേറി.. ഗൂഗിൾ മാപ്പ് പറഞ്ഞ പോലീസ് ബസാർ നോക്കി പോയപ്പോ ഞങ്ങൾ എത്തി പെട്ടത് ഒരു ബീവറേജ് ഷോപ്പിന്റെ മുന്നിലാണ്.. അവിടെ നിന്നും വണ്ടി തിരിച്ചു നാട്ടുകാരുടെ സഹായത്തോടെ യഥാർത്ഥ പോലീസ് ബസാറിൽ എത്തി.ഒരു 8 മണിയോടടുത്തയിരുന്നു ഞങ്ങൾ എത്തിയപ്പോ.. ഒരു അര മണിക്കൂർ റൂം അന്വേഷിച്ഛ് ഒടുക്കം ഞങ്ങളുടെ ഉദേശത്തിനു അനുസരിച്ച ഒരു റൂം കിട്ടി 500rs per day ലോഡ്ജ്. Genie എന്നായിരുന്നു ആ ലോഡ്ജ് ഇന്റെ പേര്.. അങ്ങനെ ആദ്യ ദിനം കൊണ്ടു തന്നെ ഷില്ലോങ് എത്തി.. എല്ലാം വിചാരിച്ചത് പോലെ ഒകെ തന്നെ നടന്നു.. വൈഫൈ ഒകെ ഉള്ള ഒരു ബഡ്ജറ്റ് ലോഡ്ജ് യും ഒരു ബൈക്കു ഉം.. തത്കാലം goodnyt …നാളെ എസ്‌പ്ലോറിങ് മേഘാലയ…

ചാപ്റ്റർ -4 tripping river ride..

ഗുഡ് മോർണിംഗ്… ഇവിടെ ലോഡ്‌ജിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോ താനെ ഏതാണ്ട് ഒരു 7 കഴിഞ്ഞായിരുന്നു.. ലക്ഷ്യം Dauki ബംഗ്ലാദേശ് ബോർഡർ ആണ് സ്ഥലം ഞങ്ങളെ ആകർഷിച്ചത് ഫോട്ടോയിൽ ഒകെ കണ്ട ക്രിസ്റ്റൽ ക്ലീർ വെള്ളം ആണ്.. ആദ്യം ദൗകി തന്നെ പിടിക്കാം എന്നു വച്ചു.. ഇവിടെ ഷില്ലോങിൽ നിന്നും ഒരു 80 km ഇന് അടുത്തുണ്ട് ദൗകിയിലേക്ക്.. ബൈക്കു ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക് ബസ് കാത്തു നിൽകയോ മറ്റോ ചെയേണ്ടി വന്നില്ല.. നേരെ പോകുന്നത് ചിറപുഞ്ചി ഡിസ്ട്രിക്ട് വഴി ആണ്. മഴ യുടെ നാട്. Raincoat ഞങ്ങൾ കരുത്തിയായിരുന്നു.. എങ്കിലും ഞങ്ങൾ നനഞ്ഞു. കാരണം അമ്മാതിരി മഴ.. പേമാരി എന്ന കൂട്ടത്തിൽ പെടുത്താൻ ആകില്ല ഇവിടുത്തെ മഴയെ.. ചിലപ്പോൾ മഴ പെയ്യുന്നതു നമ്മൾ അറിയുക കൂടിയില്ല പക്ഷെ നമ്മുടെ വസ്ത്രം നനഞ്ഞു കുതിർന്നിട്ടുണ്ടാകും.. Humidity. ഒരു 200% ആയാൽ എങ്ങനെ ആയിരിക്കും അതു പോലെ.. മൊത്തം ഒരു നനവ്.. നനവിൽ കുളിച്ച ഒരു ഗ്രാമം അതാണ് ചിറപുഞ്ചി.. ഇവിടെ നാട്ടുകാർ എങ്ങനെ ആണവോ തുണി ഒകെ ഉണകണത്..?? ആവോ.. ഏതായാലും ഈ നനവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുക അല്ലാതെ മാർഗം ഇല്ല.. മഴയുടെ സ്വന്തം ചിറപുഞ്ചിയിൽ മഴക്കാലത്തു ചുറ്റിയടിക്കാൻ ബൈക്കിൽ പുറപ്പെട്ടിട്ടു മഴയെ കുറ്റം പറയരുതല്ലോ.. മഴയുടെ സൗന്ദര്യം മുഴുവൻ ആവാഹിച്ച ഒരു കൊച്ചു സുന്ദരിയാണ് ചിറപുഞ്ചി.. ഷില്ലോങിഇന്റെ തിരക്കിൽ നിന്നും ചിറപുഞ്ചിയിലെക്കു എത്തുമ്പോൾ അലസഭവത്തിൽ വെള്ള പുതച്ച ഒരു മനോഹര പ്രദേശം.. ചിറപുഞ്ചിയുടെ സൗന്ദര്യത്തെ ആസ്വാദകരുടെ നയനങ്ങളിൽ നിന്നും ഈ മഞ്ഞു പുതപ്പു കാത്തു സംരക്ഷിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞാൽ ഒട്ടും അതിശയോക്തിയില്ല.. ഷില്ലോങിലും ഉയരത്തിൽ കിടക്കുന്ന പ്രദേശം ആണ് ചിറപുഞ്ചി..നേരെ ചോവേ പറഞ്ഞാൽ 10m ഇന് അപ്പുറം വെള്ള മാത്രം.. അതു കൊക്ക ആണോ പുല്ല് മൈതാനം ആണോ എന്നൊക്കെ അറിയണം എന്നുണ്ടേൽ റോഡിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി നടക്കണം… എവിടെ നോക്കിയാലും 10m ചുറ്റളവിലുള്ളതു മാത്രേ കാണാൻ സാധിക്കു.. ഒരു പക്ഷെ ഞങ്ങൾ വന്ന മഴകാലത്തിന്റെ പ്രത്യേകത ആയിരിക്കാം ഈ തൂവെള്ള പുത്തപ്പ് അണിഞ്ഞ ചിറാപുഞ്ചി..ഞങ്ങൾ കടന്നു പോകുന്നു റോഡിന്റെ സൈഡിൽ ഒറ്റപെട്ട ചായക്കടകൾ കാണാമായിരുന്നു… അതിൽ ഒന്നിൽ ഞങ്ങൾ ഒരു ചായക്കായി നിർത്തി.. രണ്ടു യുവതികൾ ചേർന്നു നടത്തുന്ന കൊച്ചു കട ചായ കൊള്ളാം പിന്നെ രണ്ടു മുട്ടയും കഴിച്ചു വേറെ ഒന്നും കാര്യമായി ഉണ്ടായില്ല ആ കടയിൽ.. ഞങ്ങടെ വിശപ്പിനു താത്കാലിക ശമനം വന്നതിനാൽ ദൗകി ലക്ഷ്യമാക്കി വണ്ടി എടുത്തു.. ഒരു ഒന്നൊന്നര മണിക്കൂർ സമയം കൊണ്ടു ദൗകി എത്തി.. പോകും വഴി ഞങ്ങൾ വണ്ടിയിൽ പെട്രോൾ അടിക്കാൻ നിർത്തി.. ഞാൻ ഇത് ഓർക്കാൻ കാര്യം അവിടെ കണ്ട ഒരു ചെറു പോസ്റ്റർ / നോട്ടീസ് ആണ് ഇംഗ്ലീഷ് ഇൽ ആയതുകൊണ്ട് എനിക് മനസിലായി.. “stop domestic violence against men” ഇവിടെ നിലനിൽക്കുന്ന matrilineal society അത്രമേൽ ശക്തമാണെന്നു സാരം. എന്തായാലും നോർത്ത് ഈസ്റ്റ് തുകച്ചും പുരോഗമന ചിന്താഗത്തിക്കാരാണെന്നു ഇതു മനസിലാക്കി തന്നു എനിക്.. ഒരു പക്ഷെ നമ്മടെ കൊച്ചു കേരളത്തിലുള്ളതിനെക്കാൾ മിച്ചപ്പെട്ട സംസാകാരം ഇവിടെ ഇപ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നു.. പിന്നോക്കചിന്താഗതികരായ മറ്റു ഇന്ത്യകാർക്ക് ഈ സംസ്കാരം ഉൾകൊള്ളാൻ ആകും എന്നു ഒട്ടും തന്നെ എനിക് തോന്നുന്നില്ല.. ഒരു 10 മണിയോടെ ദൗകിയിൽ ഞങ്ങൾ എത്തി.. ആദ്യം കണ്ട ഒരു ചെറു ഹോട്ടല് ഇൽ നിന്നു ചോറും മീനും ചിക്കനും പൂരി യും കഴിച്ചു. ഫുഡ് വീണ്ടും അടിപൊളി.. ചിക്കൻ കറി പ്രത്യേകിച്ചും.. പിന്നെ ചായ.. അതു പിന്നെ പറയേണ്ടതില്ല.. സത്യം പറഞ്ഞ ദൗകി യിൽ ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ ഒന്നും കാണാൻ ഉള്ളതായി തോന്നിയില്ല.. ബംഗ്ലാദേശ് ബോർഡർ.. അങ്ങിങ്ങായി ചെക്ക് പോസ്റ്റുകൾ കണ്ടു.. BSF ജവാന്മാർ അതിൽ കവലും ഉണ്ടായിരുന്നു.. ദൗകി ഇൽ ഞങ്ങൾ ബോട്ട് ജെട്ടിയിലേക് നടന്നു.. ചെറു വഞ്ചികൾ പല നിറത്തിലുള്ളവ മനോഹരമായി തോന്നി, റേറ്റ് ചോദിച്ചു ഒരു ബോട്ട് റൈഡ് ഇന്.. 500rs ഏതായാലും ഇവിടം വരെ വന്നു എന്ന പിന്നെ കേറിയേക്കാം.. best 500 bucks ever spend..ബോട്ട് റൈഡ് തികച്ചും ഒരു പുതിയ അനുഭവം ആയി തോന്നി.. ഒഴുക്കിനെതിരെ ഉള്ള തുഴയലും പിന്നെ ചുറ്റുപാടുമുള്ള കാഴ്ചകളും അതീവ സുന്ദരമായി തോന്നി.. കൊച്ചു വള്ളച്ചാട്ടങ്ങൾ പിന്നെ കുത്തി ഒലിച്ചു ഒഴുകുന്ന ദൗകി നദി.. ഞങ്ങൾക്കായി കാത്തിരിക്കുന്ന ഒറ്റപ്പെട്ട തുരുത്.. നിശ്ചലമായി നിൽക്കുന്ന ആ തുരുത്തിലെ ദൗകി നദി യുടെ കൈവരി.. ഇവയൊക്കെ ഒരു മാതിരി ഒരു ബോളിവുഡ് ഫിലിം ഇന്റെ ലൊക്കേഷൻ സെറ്റ് ഇട്ട പോലെ മനോഹരം ആയിരുന്നു.. ഞങ്ങൾ അവിടെ ഏതുമ്പും മഴ ചെറുതായി പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ഞങ്ങളെ ആലോസരപ്പെടുത്താൻ മാത്രം ഉണ്ടായില്ല.. ഇനി ആ തുരുത്തിനെ പറ്റി.. ഒരു ഫുട്ബോൾ സ്റ്റേഡിയതിന്റെ വലിപ്പം തോന്നിച്ചു.. മുഴുവൻ വെള്ളാരം കല്ലുകൾ കൊണ്ടു നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.. പല നിറത്തിൽ പല വലിപ്പത്തിൽ.. കുത്തി ഒഴുകുന്ന ദൗകി നദി യുടെ ഓളങ്ങൾ ഒരു ദൃശ്യാനുഭവം തന്നെ ആണ്.. ദൂരെ സാമാന്യം വലിപ്പമുള്ള വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളും മലയിടുക്കുകളിൽ വഴി തെറ്റി വന്ന മേഘ കൂട്ടങ്ങൾ … മൊത്തത്തിൽ ഈ വിഷൽസ് ഞങ്ങടെ ട്രിപ്പിനെ ഒന്നു ഉഷാറാക്കി .. സീസൺ സമയത്തു ഇവിടെ വന്നു ടെന്റ് അടിച്ചു നക്ഷത്രങ്ങൾക് താഴെ ബർബിക്യു ചെയ്തു ചിലവഴിക്കാൻ പറ്റിയ സ്പോട്ട് ആണ്.. അത്രമേൽ മനോഹരവും ശാന്തവും ആയ പ്രദേശം.. ഒരു ഉച്ചയോടെ ഞങ്ങൾ അടുത്ത സ്ഥലത്തേക്കു വച്ചു പിടിച്ചു.. മവില്ലയോങ് വില്ലേജ്.. ഏഷ്യയിലെ ക്ലീൻസ്റ് വില്ലേജ് എന്നൊക്കെ പറയപ്പെടുന്ന സ്ഥലം ആണ്.. കൊള്ളാം ഇവിടം ഒരു കൊച്ചു റിസോർട് മാതിരി മനോഹരം ആക്കി ഒരുക്കി നിർത്തിയെക്കുന്ന ഒരു വില്ലേജ്, ഇവർക് ടൂറിസം ഒരു ജീവനോപാധി കൂടി ആണ്.. ഇവരെ കാണാൻ വരുന്ന ടൂറിസ്റ്റുകൾ ആണ് ഈ പ്രദേശത്തെ ഒരേയൊരു സോഴ്സ് ഓഫ് income.. കൃഷി ഒന്നും എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടില്ല.. ഈ വില്ലേജ് ഇൽ താഴെ ഒരു ലിവിങ് റൂട്ട് ബ്രിഡ്ജ് യിലേക്ക് വെച്ചു നടന്നു ഞങ്ങൾ.. എന്ററി ഫീസ് ഒകെ കൊടുത്തു കേറേണ്ടതുണ്ട് ഇവിടെ.. ഇവിടെ പക്ഷെ ഒരു തിരക്ക് അനുഭവപെട്ടു.. ബ്രിഡ്ജ് വെൽ മൈന്റൈൻഡ് ആണേൽ കൂടി ഒരു സൗന്ദര്യം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല.. ഞങ്ങൾ ഒരല്പ സമയം അവിടെ ചിലവഴിച്ചിട്ടു അവിടെ അടുത്തു കണ്ട സ്റ്റെപ് കളിലൂടെ മുകളിലേക്കു കേറി. ഒരു view point ആയിരുന്നു ലക്ഷ്യം.. ഏതാണ്ട് ഒരു 45 മിൻ നടന്നപ്പോ സ്ഥലം എത്തി.. മറ്റൊരു വില്ലേജ് മുന്നേ കണ്ടത് പോലെ ഒരു വില്ലേജ് കുറച്ചധികം ആൾകാർ ഇവിടെ താമസിക്കുന്നുണ്ട്.. പക്ഷെ ഈ സ്ഥലത്തു കുറച്ചൂടെ ഒരു പ്രൈവസി ഉണ്ട്.. താഴെ ഉള്ള തിരക്കുണ്ടായില്ല.. മുളകൊണ്ടു നിർമിച്ച ഒരു ഏറുമാടം അതാണ് സംഭവം.. ഏതായാലും ഇവിടേം വരെ വന്നു.. എന്ററി ഫീസ് കൊടുത്തു മുകളിൽ വലിഞ്ഞു കേറി.. അങ്ങു ബംഗ്ലാദേശ് plains മുതൽ മേഘാലയ യുടെ പ്രത്യേകത ആയ വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങൾ ഒരൊറ്റ ഫ്രെയിം ഇൽ എന്ന പോലെ ഞങ്ങളുടെ മുന്നിൽ.. അവിടെ വേറെയും ഒരു view പോയിന്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു അങ്ങോട്ടും ഞങ്ങൾ പോയി.. മറ്റൊരു ഏറുമാടം പക്ഷെ കുറച്ചൂടെ വലിപ്പം ഒരു 10 പേർക്ക് ഉള്ള സ്ഥലം ഉണ്ടായിരുന്നു.. വേറെ ഒരു ചെറു ഗ്രൂപ്പ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.. ഞങ്ങൾ അടുത്തെത്തിയപ്പോഴാണ്.. അതു കേട്ടു ഞെട്ടിയത്… മലയാളം .. അതേ.. നല്ല ശുദ്ധമായ കൊച്ചി ഭാഷ.. ഞാൻ നേരെ അവരോടു ചോദിച്ചു മലയാളികൾ ഇവിടെ ?? നാട്ടിൽ എവിടെ ആണ്? എന്റെ സംശയം തെറ്റിയില്ല കൊച്ചിയിൽ നിന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ, “ഞങ്ങളും കൊച്ചിയിൽ നിന്നാണ്… ” അപ്പൊ അവർ “ആഹാ കൊള്ളാല്ലോ.. ഞങ്ങൾ ഇന്ഫോപാർക്കിൽ കമ്പനിയിൽ വർക് ചെയുന്നുവർ ആണ്.. ” ഇതു കേട്ടു ഞങ്ങൾ “ആഹാ ഇതു കൊള്ളാല്ലോ.. ഞങ്ങളും ഇന്ഫോപാർക്കിൽ വർക് ചെയുന്ന ഒരു കമ്പനി യിൽ നിന്നുള്ളവർ ആണ്.. ഏതു കമ്പനി?? ” അപ്പോം അവർ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് “EY ” ഇപ്രാവശ്യം വീണ്ടും ഞെട്ടി അതേ ഞങ്ങൾ വർക് ചെയുന്ന അതേ “EY ”. വല്ലാത്തൊരു നിമിത്തം ആയി പോയി ഇതു. ഏതായാലും അവർ EY ഇന്റെ മറ്റൊരു ബയിൽഡിങ് ഇലെ വേറെ ടീമിലെ ആൾകാർ ആയിരുന്നു.. എന്തായാലും ഒരു 10 മിനുറ്റ് സാംസരിച്ചു scenery ഒകെ കണ്ടാസ്വദിച്ചു തിരിച്ചിറങ്ങി.. തിരിച്ചിറങ്ങാൻ നേരം വേറെ ഒരു എളുപ്പ വഴിക്ക് ഞാൻ ശ്രമിച്ചു.. ഞങ്ങൾക് ചെറുതായി വഴി തെറ്റി.. അടുത്തു കണ്ട ഇടവഴിയിലുടെ ഇറങ്ങാൻ നേരം ഒരു മാരുതി car ഞങ്ങടെ പിറകിൽ നിർത്തി വിളിച്ചു.. പുള്ളി പറഞ്ഞു ഈ വഴി വഴുക്കൽ നിറഞ്ഞതാണ് ഇതു ഉപയോഗിക്കേണ്ട.. പുള്ളി എന്നിട്ട് ഞങ്ങൾക് ശെരിയായ വഴി കാണിച്ചു തന്നു ഒപ്പം ഒരു പറ്റം കൊച്ചു കുട്ടികളെയും ഏർപ്പാടാക്കി തന്നു ശെരിയായ വഴിയിൽ എത്തിക്കാൻ 4-5 മിടുക്കൻ പയ്യന്മാർ.. അന്നേരം പേരെ ഒകെ ചോദിച്ചയിരുന്നു പക്ഷെ എല്ലാവരുടേം പേരു ഒരുപോലെ..ഇപ്പൊ എഴുതാൻ നേരം അതും കൂടി ഓർമയില്ല… സമയം ഒരു 3 ആയിരുന്നു അന്നേരം ക്ഷീണം തുടങ്ങി.. അത്യാവശ്യം നല്ല നടപ്പായിരുന്നു.. ഏതായാലും ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു വണ്ടി വച്ച ഇടത്തേതി.. തത്കാലം ഇനി ഇന്ന് നടക്കാനൊന്നും വയ്യാത്ത നിലയിൽ ആയതിനാൽ ഞങ്ങൾ അവിടെ അടുത്തുണ്ടായിരുന്നു വില്ലേജ് & waterfall ഒഴിവാക്കി യാത്ര തിരിച്ചു ഷില്ലോങിലേക്. വീണ്ടും ചിറാപുഞ്ചി എത്തിയപ്പോ മഴ.. ആ മഴ ചിറാപുഞ്ചി കഴിഞ്ഞപ്പോ നിന്നു.. തിരിച്ചു ഷില്ലോങ് എത്തുന്നതിനു തൊട്ടു മുന്നേ ഒരു ബോർഡ് കണ്ടു elephant falls അങ്ങോട്ടു വച്ചു പിടിച്ചു വീണ്ടും തിരക്ക്.. ഇതും അതേ well maintained ടൂർസിറ് സ്‌പോട്ട്. നരേന്ദ്ര മോഡി കഴിഞ്ഞ വർഷം ഈ പ്രദേശത്തെ കുറിച്ചു ട്വിറ്ററിൽ പുകഴ്തി യതോകെ ഇവിടെ ഫ്ളക്സ് ആയി രൂപാന്തരം പ്രാപിച്ചു.. മോഡിജിയെ തെറ്റു പറയാൻ ആകില്ല നല്ല സ്ഥലം.. മനോഹരമായ വെള്ളച്ചാട്ടം പക്ഷെ crowd, മൂഡ് spoiler ആയിരുന്നു. അവിടെ നിന്നും ഒരു 1 മണിക്കൂർ ഇൽ സ്ഥലം വിട്ടു തിരിച്ചു ഷില്ലോങിലേക് റൂമെത്തിയതും കാട്ടിൽ കിടന്നതും മാത്രേ ഓർക്കുന്നുള്ളൂ.. ഒന്നു ഉറങ്ങി എണീറ്റപ്പോ 8 മണി ആയി ഞങ്ങൾ സ്ട്രീറ്റ് ഫുഡ് ഒന്നു. ശ്രമിക്കാം എന്നു കരുതി പോലീസ് ബസാറിലേക്ക് നടന്നു.. പോലീസ് ബസാർ ഒരു സംഭവം ആണ്.. ഷില്ലോങ് മൊത്തം ഈ ഒരു 1km ചുറ്റളവിൽ ആണെന്ന് പറയാൻ ആകും.. 5 കയി വഴികൾ അവയിൽ എല്ലാം 3 നില കെട്ടിടങ്ങൾ.. ഒത്ത നടുവിൽ ഒരു ഷോപ്പിംഗ് മാൾ.. താഴെ മുഴുവൻ ചെറു കച്ചവടക്കാർ അടക്കി വാഴുന്നു.. പല തരം ഭക്ഷണ വിഭവങ്ങൾ, പോർക് ആണ് എന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടത്.. ഇവിടുത്തെ പോർക്കിൽ fat മാത്രം അല്ല meat ഉം ഏതാണ്ട് തുല്യ അളവിൽ ഉണ്ട്..ഞാൻ ഒരു പാർസെൽ മേടിച്ചു.. സംഭവം കൊള്ളം നല്ല രുചി.. പോർക് ഫ്രൈ.. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഞാൻ അത്ര കണ്ടു അങ്ങു ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഐറ്റം ആണ്.. പിന്നെ ഞങ്ങൾ ചൗമീൻ എന്ന ചൈനീസ് ഡിഷും ട്രൈ ചെയ്തു.. ഇതും അടിപൊളി.. ഒപ്പം മോമോസ് ഉം ഓർഡർ ചെയ്തു.. എന്റെ പേർസണൽ അഭിപ്രായത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ മോമോസ് ആയിരുന്നു ഏറ്റവും മോശം ആയി എനിക് തോന്നിയായത്‌.. അങ്ങനെ ഒരു 10 ആയപ്പോ തിരിച്ഛ് ലോഡ്ജിൽ വന്നു കേറി.. കിടന്നു.. goodnyt..

ചാപ്റ്റർ -5 മഴയുടെ സ്വന്തം ചിറാപുഞ്ചി..

6 മണിക് എഴുന്നേറ്റു ട്രിപ്പ് തുടങ്ങണം എന്നൊക്കെ പ്രതീക്ഷിച്ചാണ് കിടന്നതു.. പക്ഷെ എഴുന്നേറ്റു സത്യയത്തിൽ ട്രിപ്പ് തുടങ്ങിത്തു ഒരു 7 ആയപോഴാണ്.. destination double decker ലിവിങ് റൂട്ട് ബ്രിഡ്ജ്. വയ്ച്ചറിഞ്ഞത് വച്ചു ഒരു ദിവസം മൊത്തം ഇതിനു പോകും.. എന്തായാലും ഇനി ഈ വഴിക്കു വരാൻ ചാൻസ് തീരെ ഇല്ലാത്തതിനാൽ ഞാൻ ഈ സ്പോട് മുന്നേ തന്നെ ഉറപ്പിച്ചു.. longkriek എന്ന ഗ്രാമത്തിലാണ് ഈ മഹാ സംഭവം… അതു tyrna ഇക്കോ സിസ്റ്റം പ്രോജക്ട് എന്ന ഒരു പ്രോജക്ട് ഇന്റെ ഭാഗമായ മനോഹരമായി കാത്തു സൂക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു..tyrna ecosystem പ്രോജെക്ടിൽ ,caves, long root bridge, double decker root bridge, rainbow falls, എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നുണ്ട്..

രാവിലെ ട്രിപ്പ് തുടങ്ങിപ്പോ മഴ ചെറുതായി പൊടിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. Raincoat എടുത്തു ഇട്ടു പക്ഷെ വലിയ പ്രയോജനം ഉണ്ടായില്ല.. കാരണം മേൽപറഞ്ഞ സ്ഥലം ചിറപുഞ്ചി എന്ന ഡിസ്ട്രിക്ടിൽ ആണ്.. അതേ മുന്നേ പറഞ്ഞ അതേ ചിറപുഞ്ചി.. മഴ എന്താണ് എന്ന് ഇപ്പൊ മനസിലായി.. ഇടവെട്ടോ മിഞ്ഞലോ ഒന്നുമില്ല.. മഴയോമഴ.. visibility ഇന്നാലെത്തേതിനെക്കാൾ മോശം എന്നു വേണം പറയാൻ.. ആകെവെറും 60 -70 km ഈ ഉള്ളു ഞങ്ങളുടെ ലോഡ്‌ജിൽ നിന്നും ഈ ടൈര്ണ ഇക്കോ ടൂറിസം സ്പോട്ടിലേക്.. പക്ഷെ ഒരു 3 മണിക്കൂര് എടുത്തു.. സൊഹ്രാ എന്ന ചെറു പട്ടണത്തിൽ നിന്നാണ് ടൈര്ണ യിലേക് ഉള്ള തിരിവ്.. ആ തിരിവിന് ഒരു 15 മിനിറ്റ് മുന്നേ ഒരു ചായ കടയിൽ കേറി.. ഉദേശം ഒരു ചായ, കട്ടൻ പക്ഷെ കിട്ടിയത് ഒരു ഒന്നൊന്നര ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് ഒന്നും പറയാനില്ല.. മേഘാലയ യിലെ അറിയപ്പെടാത്ത ഒരു സംഭവം ആണ് ഇവിടുത്തെ ഭക്ഷണം.. ഗംഭീരം ഒപ്പം വളരെ വിലക്കുറവും.. ചപ്പാത്തി,ചോറും ചിക്കനും പിന്നെ ചായയും മൊത്തം 150 rs നമ്മടെ നാട്ടിലാണേൽ ഒരു 300rs മേടിച്ചേനെ.. ആകപ്പാടെ ഒരു പോരായ്മ ഞാൻ ശ്രദ്ധേയച്ചത് കറി യിലെ പിസുകളുടെ കുറവാണ്..അല്ലേലും വിശപ്പ് മാറ്റാൻ അതു ധാരാളം ആണ്. ആ ചായ കടയിൽ വച്ചു ഒരു ബൊലേറോ യിൽ യാത്ര ചെയുന്ന ഏതാനും ചെറുപ്പക്കാരെ കിട്ടിയതു കൊണ്ടു വഴി തെറ്റാതെ ടൈര്ണ യിൽ എത്തി.. അത്യാവശ്യം നടക്കാൻ ഉണ്ടെന്നു അറിയാമായിരുന്നു.. ഞങ്ങൾ നടക്കാൻ തയാറുമായിരുന്നു.. ലോഡ്ജിൽ നല്ല rest കിട്ടിയിരുന്നു.. ഏതാണ്ട് 10 ആയപ്പോ ഞങ്ങൾ അവിടെ നിന്ന് താഴേക്കുള്ള ചവിട്ടു പടികൾ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.. ഒരു മണിക്കൂർ ചവിട്ടു പടികൾ തന്നെ.. ഏതാണ്ട് ഒന്നര മണിക്കൂർ എടുത്തു താഴെ ഉള്ള ആദ്യ സ്പോട്ട് എത്താൻ. Long living root bridge. സാധാരണ റൂട്ട് ബ്രിഡ്ജ് ഒകെ കഷ്ടി 4-5m നീളം ഉണ്ടാകാറുള്ളൂ.. ഇതു പക്ഷെ പൊളിച്ചു.. ഒരു 15m നീളം ഒപ്പം തന്നെ താഴെ കുതച്ചൊഴുകുന്ന പുഴ… 15m എങ്കിലും ഉയരത്തിൽ..ഈ സ്ഥലത്തു ഞങ്ങൾ ഏതുമ്പും ഞങ്ങടെ മുന്നിൽ ഒരു ഫാമിലി മാത്രം ഒരു ഹണിമൂൺ couple.. അവർ ബ്രിഡ്ജിൽ കേറാൻ കൂട്ടാക്കാതെ കണ്ടിട്ടു തിരിച്ചു നടന്നു.. ഞങ്ങൾ പക്ഷെ അപുറത്തേക് കടക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.. സംഭവം ഒരു വൻ experience തന്നെ ആണ്.. ലൈഫ് ഗാർഡ് പോയിട്ടു ഒരു മനുഷ്യ കുഞ്ഞു പോലും ഇല്ല. ബ്രിഡ്‌ജ്‌ അത്ര ഉറപൊന്നും ഇല്ല.. എങ്കിലും കേറി.. adventure എന്നു പറഞ്ഞ ഇതൊക്കെ അല്ലെ.. ആദ്യം ഫ്രണ്ട് കേറി പോയി.. പിറകെ ഞാനും.. അപുറത്തെത്തിട്ടു താഴേക്കിറങ്ങി അരുവിയിലെ വെള്ളം ഒക്കെ കുടിച്ച് കുറച്ചു നേരം വിശ്രമിച്ചു അതിനു ശേഷം പതിയെ ഞങ്ങൾ double decker റൂട്ട് ബ്രിഡ്ജ് ഇലേക് വച്ചു പിടിച്ചു.. വീണ്ടും സ്റ്റെപ്പുകൾ.. ഹമ്മേ ആലോചിക്കുമ്പോ തന്നേ ഇപ്പൊ പേടിയാകുന്നു.. ഒരു മുക്കാൽ മണിക്കൂർ കൂടി താഴേക്കു ഇറങ്ങിയാൽ ആണ് അവിടെ എത്തുന്നത്.. ഞങ്ങൾ അങ്ങു വച്ചു പിടിച്ചു.. മഴ അത്യാവശ്യം കനത്തു തന്നെ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ചിറാപുഞ്ചി ആണ് സ്ഥലം അപ്പൊ പിന്നെ പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ.. ഞങ്ങൾ പോകുന്ന വഴിക്ക് വേറെ യും സ്പോട്ടുകൾ ഉണ്ട്.. ഒന്നു രണ്ടു ഇരുമ്പ് ബ്രിഡ്‌ജ് കളുണ്ട് പോകുന്ന വഴിക്ക് .. ഏറ്റവും ഭയപ്പെടുത്തുന്നവ ഇവ ആയിരുന്നു.. ഒരു 30m ഉയരത്തിൽ താഴെ ആർത്തലച്ചു ഒഴുക്കുന്ന പുഴ..എനിക് ബ്രിഡ്ജ് ഇൽ നിന്നു ഫോട്ടോ എടുക്കേണം എന്നൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു പക്ഷെ മഴ പിന്നെ പേടി അതു കൊണ്ടു ഞാൻ മൊബൈൽ പുറത്തേക്കെടുക്കാൻ മുതിർന്നില്ല.. ഈ ബ്രിഡ്ജ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ താഴെ മൂന്നാലു 1 ഇഞ്ച് കമ്പി സൈഡിൽ കുറച്ചു ചെറിയ ഇരുമ്പി കമ്പികൊണ്ടൊരു കൈ വരി.. ഇതാണ് സംഭവം.. വീണ്ടും adventure.. സത്യം പറഞ്ഞ ഒരു ചെറിയ പേടി ഉണ്ടായിരുന്നു.. ഒരു ബ്രിഡ്ജആണേൽ വശത്തേക്ക് ചെറിഞ്ഞായിരുന്നു ഇരുന്നത് ഞങ്ങടെ കാലകേടിനു എങ്ങാനും അതു ഇപ്പൊ പൊട്ടുമോ എന്ന ഭയം ഉണ്ടായിരുന്നു ഭാഗ്യത്തിന് ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല.. ട്രിപ്പിന്റെ ഹൈലൈറ് ഈ ട്രെക്ക് ആയിരുന്നു. അങ്ങനെ ഒടുക്കം Double decker root bridge എത്തി ഇതു ഒരു അത്ഭുതം തന്നെ ആണ്.. ഒരു 20 കൊല്ലം എടുക്കും ഒരു ബ്രിഡ്ജ് ഉണ്ടാക്കാൻ.. ഇതിന്റെ ഇടക്ക് പല പല പ്രശ്നങ്ങളും കാരണം മരം തന്നേ ചിലപ്പോൾ ഒടിഞ്ഞു വീണേക്കാം… ഇവിടെ പക്ഷെ രണ്ടു ബ്രിഡ്ജ് മുകളിലും താഴെയും ആയി.. രണ്ടും അത്യാവിശ്യം സ്‌ട്രോങ് നീളം ഒരു 7-8 m വരും.. മുന്നേ പോയ ബ്രിഡ്ജ് പോലെ പേടി യുണ്ടായില്ല ഇതിൽ കേറാൻ.. ഞങ്ങൾ ബ്രിഡ്ജ് കടന്നു .. അപ്പോൾ ഒരു ബോർഡ് കണ്ടു റൈൻബൗ waterfalls 1 മണിക്കൂർ എന്നു.. നേരെ അങ്ങോട്ടു വച്ചു പിടിച്ചു.. കാലൊക്കെ ഉള്ളത് പറഞ്ഞ നനഞ്ഞു കുതിർന്നു ഒരു പരിവം ആയി.. പക്ഷെ അഡ്രിനാലിൻ rush എന്നൊക്കെ പറയില്ലേ ആ സംഭവം പിടിച്ചു.. അങ്ങു നടന്നു.. വഴി ഒകെ ചുരുങ്ങാൻ തുടങ്ങി.. ആൾ സഞ്ചാരം തീരെ ഇല്ലാത്ത പ്രദേശത്തു കൂടി ആണ് ഞങ്ങൾ നടന്നത്.. ഒരു മോഡറേറ് ട്രെക്ക് ആയിരുന്നു പക്ഷെ ഞാങ്ങൾ ആണേൽ 2-2 അര മണിക്കൂർ ആയി നടപ്പാണ്.. അല്ല സ്റ്റെപ് ഇറങ്ങുകയാണ്.. അതിന്റെ ക്ഷീണം ഉണ്ട്..റൈൻബൗ ഫാൾ കാണാൻ ഇറങ്ങിയ ഞങ്ങൾ എത്തിയത് മറ്റൊരു ബ്രിഡ്ജിൽ മുന്നേ പറഞ്ഞതു പോലെ ഇരുമ്പു ബ്രിഡ്ജ്.. ഇതു ശെരിക്കും ഭയാനകം എന്നു തന്നേ പറയണം കാരണം ചുറ്റുവട്ടത്ത് ഒന്നും ഒറ്റ കുഞ്ഞില്ല.. ബ്രിഡ്ജിനു ഉറപ്പുണ്ടോ എന്നു പോലും അറിയില്ല.. മുന്നേ പറഞ്ഞ adrenalin rush… ഞങ്ങൾ ഒരു വിധത്തിൽ ആ ബ്രിഡ്ജ് ഒകെ തരണം ചെയ്തു.. ഈ സമയം അത്രെയും ഞങ്ങൾ അതി മനോഹരവും ഒപ്പം തന്നെ അതീവശ്രദ്ധ ചെലുത്തേണ്ടതുമായ സ്ഥലത്തു കൂടി ആണ് കടന്നു പോയത്.. അതിനാൽ സത്യം പറഞ്ഞ ആസ്വദിക്കാൻ പറ്റിയില്ല.. ആസ്വദിക്കൻ പോയ പിന്നെ ഞാൻ താഴെ കാണുന്ന പുഴയിൽ എപ്പോ വീണെന്നു ചോദിച്ച മതി.. ഏതാണ്ട് ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു.. റൈൻബോ വാട്ടർ ഫാൾ എത്തിയോ എന്നു ചോദിച്ച ഒരു ഐഡിയ ഇല്ല.. ആരേലും ഉണ്ടായലാലെ ചോദിക്കാൻ പറ്റു.. ബോർഡ് ഒന്നും കാണുന്നില്ല.. പോരാത്തതിന് കൊടും കാടും.. ചെറിയ കൽ വഴിയേ ഞങ്ങൾ നടന്നു.. ഒരു 1 മണി ആയപ്പോ എനിക് അത്ര പന്തി അല്ല ഞങ്ങടെ നടത്തം എന്നു തോന്നി തുടങ്ങി.. കാരണം ഞങ്ങൾ കാടിന്റെ ഉള്ളിലേക്കാണു നടന്നു കേറുന്നത്.. ഒപ്പം തന്നെ നേരത്തെ ഈ വരുന്ന വഴിക്കു ഒരു 4-5 ചെറിയ വള്ള ചട്ടങ്ങൾ കാണുകയും ചെയ്തു. വെറുതെ adrenalin rush എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു കൊടുംകാട്ടിൽ വലിഞ്ഞു കേറിട്ടു ലസ്റ് വഴി തെറ്റി പോകേണ്ട എന്നു കരുതി ഞങ്ങൾ അടുത്തു കണ്ട ഒരു നല്ല വള്ളചാട്ടത്തിൽ കുളിക്കാൻ പ്ലാൻ ഇട്ടു.. ലഞ്ചിനു കരുതിയ ബിസ്ക്കറ്റ് ഉം പൊട്ടിച്ചു.. ഞങ്ങൾ reസ്റ് എടുക്കാൻ ഇരുന്ന ഈ വെള്ളചാട്ടം ഞങ്ങൾ കണ്ട ഏതൊരു ടൂറിസ്റ്റ് സ്പോട്ടിനെ കാളും മികവുറ്റതാണ്.. ഫോട്ടോസ് കണ്ടാൽ നിങ്ങളും പറയും.. മറ്റൊന്ന് ഇവിടെ ലഭിച്ച ശാന്തത ആണ്.. ഒറ്റ മനുഷ്യ ജീവി ഇവിടെ ഉണ്ടായില്ല.. മനുഷ്യ ജീവി എന്നല്ല ഒരൊറ്റ ജീവി പോലും ഉണ്ടായില്ല ആ സ്ഥലത് അത്ര കണ്ട് ശാന്തം.. കുതിച്ചെത്തി വന്നു ഞങ്ങടെ മുന്നിൽ ഒരു ചെറു തടാകമായി മാറുന്ന അരുവി.. ഞാൻ ഇത്ര കണ്ടു അസ്വാദിച്ച ഒരു സന്ദർഭം വളരെ വിരളം.. Nature at its best. ഒരു നോക്കു കൊണ്ടു പോലും ആ ആരുവിയെ ആരേലും അസ്വദിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നു എനിക് സംശയം ഉണ്ട്.. അതു പോലൊരു സ്ഥലം.. എന്നിരുന്നാലും.. ഒരു 1:30 ഒക്കെ ആയപ്പോ ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു നടക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.. ഇരുട്ടും മുന്നേ ഷില്ലോങ് ഇലേക്കുള്ള റോഡിൽ എത്തിപെടേണ്ടതുണ്ട്.. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ 1:30 എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ നട്ടുച്ച സമയം ആണ്.. ഇവിടെ പക്ഷെ അങ്ങനെ അല്ല.. ഒരു 5 ആകുമ്പോതന്നെ നേരം ഇരുട്ടാൻ തുടങ്ങും.. കുളി ഒകെ കഴിഞ്ഞു പതിയെ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.. നേരത്തെ പറഞ്ഞ adrenalin rush ഉണ്ടല്ലോ അതങ്ങു പോയി.. മുന്നിൽ ഭീകരമായ യാഥാർഥ്യം മാത്രം അതേ കൊടും കാടിന്റെ നടുവിൽ ഒറ്റ മനുഷ്യ കുഞ്ഞില്ല.. ഒരു കുപ്പി വെള്ളം ഒരു ബിസ്കറ്റ് ഉം ഒരു 2 മണിക്കൂർ എങ്കിലും തിരിഞ്ഞു നടക്കണം മനുഷ്യ വാസം ഉള്ള സ്ഥലത്തു എത്താൻ…പതിയെ ഞങ്ങൾ scenery ഒകെ കണ്ടു ആസ്വദിച്ചുനടക്കാൻ തുടങ്ങി മുന്നേ പറഞ്ഞ ആ ബ്രിഡ്ജ് ഉം കടന്നു double ഡക്കർ ബ്രിഡ്‌ജും കടന്നപ്പോൾ എന്റെ കാലിനു മസിൽ ക്യാച്ച്.. ആഹാ തൃപ്തി ആയി.. ഭാഗ്യത്തിന് ഒന്നു സ്ട്രച്ച ചെയ്തപ്പോ. നല്ല ആശ്വാസം കിട്ടി.. അതിൽ പിന്നെ ഞാൻ സ്പീഡ് കുറച്ചു പതിയെ നടന്നു കേറാൻ തുടങ്ങി.. double decker root bridge കഴിഞ്ഞു ഇനി 2 മണിക്കൂർ കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങിയതു ഇനി കയറണം.. ഹോ ആലോചിക്കുമ്പോ തന്നെ പേടി.. അതു ഒരു വിധത്തിൽ എന്തി വലിഞ്ഞു കേറി ഇടക്ക് ഒരു ചായക്കട കണ്ടു അവിടെ നിന്നും കിട്ടാവുന്ന ഐറ്റംസ് എല്ലാം മേടിച്ചു റീചാർജ് ആയി.. പതിയെ വീണ്ടും വച്ചടി വച്ചടി കേറി.. ഒരു വിധത്തിൽ ഒരു 5 മണിയോടടുത്തു ഞങ്ങൾ മുകളിൽ എത്തിപ്പെട്ടു.. അവിടെ രണ്ടു ചേച്ചി മാർ പൈൻ ആപ്പിൾ വിൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. രണ്ടു പാക്കറ്റ് മേടിച്ച വണ്ടി എടുത്തു.. ഷില്ലോങ് റോഡിലേക് എത്തണം.. എന്തോ ഭാഗ്യത്തിന് വഴി ഒന്നും തെറ്റാതെ ഞങ്ങൾ ബ്രേക്ഫാസ്റ് കഴിച്ച ഹോട്ടലിൽ എത്തി.. ഞങ്ങൾക് അതു എന്തെന്നില്ലാത്ത ആശ്വാസം തന്നു ഇനി എങ്ങനെലും ഒകെ ഷില്ലോങ് എത്താം എന്ന വിശ്വാസം ആയി.. ആ ഹോട്ടലിൽ നിന്നും ആവിശ്യത്തിനു കഴിച്ചു.. ഇപ്രാവശ്യം എല്ല വിഭവങ്ങളും ട്രൈ ചെയ്തു.. എല്ലാം കിടു.. നല്ല വിശപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നു.. ഏതാണ്ട് 200 ഇന് അടുത്തു ബിൽ അതും കൊടുത്തു ഷില്ലോങിലേക് വിട്ടു.. കാലിന്റെ അവസ്ഥ ഞാൻ പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ.. നനഞ്ഞു കുതിർന്നു.. ഒരു പരിവം ആയി..7 ആയപ്പോ ലോഡ്ജിൽ എത്തി..എല്ലാം അടിപൊളി.. നല്ല റെസ്റ്റ് കൂടി കിട്ടിയാൽ സുഖം.. ഞാൻ ഇന്നലെ കഴിച്ച പോർക് ഫ്രൈ ഒന്നൂടെ ട്രൈ ചെയ്തു.. കൂടെ നൂഡിൽസ് ഉം നൂഡിൽസ് അത്ര പോര എന്നാലും ആ പോർക് ഫ്രൈ… ഹോ..നാവിൽ വച്ച അലത്തു പോകുന്ന മാതിരി ഐറ്റം.. ശെരിക്കും സ്വദിഷ്ടം.. അങ്ങനെ ട്രിപ്പിന്റെ ഹൈലൈറ്റ് ദിവസം കഴിഞ്ഞു..

ചാപ്റ്റർ - 6 ഗുഡ്ബൈ ഷില്ലോങ്.

സത്യം പറഞ്ഞ ഒന്നു രണ്ടു സ്പോട്ടുകൾ പോകാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു ഇവിടുത്തെ ഏറ്റവും വലിയ waterfall പിന്നെ lait lum canyon എന്നിവ .കണ്ണേണം എന്ന ആഗ്രഹം ഇല്ലാത്തൊണ്ടല്ല പക്ഷെ ഒരടി നടക്കാൻ വയ്യ അതാണ് കാരണം.. ഞങ്ങൾ ഷില്ലോംഗിനോട് യാത്ര പറഞ്ഞു. ഗുവാഹത്തിക്കു പോകും വഴി ഞങ്ങൾ വന്നപ്പോൾ കയറിയ ഒരു ചായ കട അവിടെ നിന്നു തന്നെ ചായ കുടിക്കാൻ നിർത്തി.. ആ ചായ അപ്പൊ എത്ര നല്ലതായിരിക്കും എന്നു ഊഹിക്കാമല്ലോ.. അവിടെ പക്ഷെ ഭക്ഷണം കാര്യമായി ഉണ്ടായില്ല.. തൊട്ടടുത്ത കടയിൽ കയറി.. സമയം ഏതാണ്ട് 11 ആയി.. അതു കൊണ്ടു ബ്രേക്ഫാസ്റ് ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല ലഞ്ചിനുള്ള സമയം ആയിട്ടും ഇല്ല.. എന്നിരുന്നാലും കുറച് ചോർ ഉണ്ടായിരുന്നു അതു കഴിചു.. ചിക്കൻ കറി ആയിരുന്നു കൂടെ മുന്നേ പറഞ്ഞ പോലെ ഒറ്റ പീസ് പിന്നെ കുറച്ചു കടല കറിയും ഫുഡ് വീണ്ടും അടിപൊളി.. ഞങ്ങൾ കുറച്ചൂടെ ചോർ ചോദിച്ചുവാങ്ങി.. ചിക്കൻ കറി തീർന്നതിനാൽ അവിടെ ഉള്ള പെണ്കുട്ടി ശങ്കിച്ചു കൊണ്ടു ബീഫ് കഴിക്കുമോ എന്നു ചോദിച്ചു.. ഇതു കേട്ടതും ഞങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ.. ഇങ്ങു പോരട്ടെ എന്നു ഹിന്ദി ഇംഗ്ലീഷ് കലർന്ന രീതിയിൽ പറഞ്ഞു.. ബീഫും അടിപൊളി.. ഫുഡിന്റെ കാര്യത്തിൽ മേഘാലയ യിലെ ഏതു കടയിലും ഒരു മിനിമം ഗ്യാരണ്ടി ഉണ്ട്..അങ്ങനെ അതും കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചു ഞങ്ങടെ ബുള്ളറ്റ് ഇൽ ഗുവാഹത്തിക്കു തിരിച്ചു.. ആദ്യം ILP എടുക്കേണം പിന്നെ കോഹിമ യിലേക്ക് വണ്ടി തരപ്പെടുത്തണം ഇതൊക്കെയാണ് ഞങ്ങടെ ഉദ്ദേശം.. ബുള്ളറ്റ് രത്രി 10 വരെ ഞങ്ങൾക് ഉപയോഗിക്കാം പക്ഷെ കോഹിമ നാളെ രാവിലെ തന്നെ എത്തേണ്ടതുണ്ട്ട്.. അതിനാൽ ഞങ്ങൾ 2 മണിയോടെ വണ്ടി കൈമാറി.. Awe Rides.. പ്രൊഫഷണൽ ആയി എല്ലാകാര്യങ്ങലും ഡീൽ ചെയ്തു.. ബുള്ളറ്റ് ശെരിക്കും ഓടി പതം വന്നതായിരുന്നു എന്നൊഴിച്ചു വേറെ ഒരു പ്രശ്നവും എനിക് തോന്നിയില്ല.. വണ്ടി നല്ല കണ്ടീഷൻ ആയിരുന്നു.. ബ്രേക്കിംഗ് മികച്ചു നിന്നു… ഹാൻഡിൽ ചെറിയ ഒരു വിറയൽ അനുഭവപവട്ടിരുന്നു.. മൊത്തത്തിൽ നോക്കിയാൽ ഇവരുടെ ബൈക്കു rental സംവിധാനം ഞാൻ ആർക്കണേലും recommend ചെയ്യും.. ബൈക്കു ഫുൾ ടാങ്ക് അടിച്ചു തിരിചു കൊടുക്കാൻ ഇച്ചിരി പണിപ്പെട്ടു. കാരണം പെട്രോൾ പമ്പിൽ എല്ലാം നല്ല തിരക്കായിരുന്നു.. എന്തായാലും ബൈക്കു തിരിച്ചു ഒരു പ്രശ്നവും കൂടാതെ കൊടുത്തതോടെ ട്രിപ്പിന്റെ പകുതി കഴിഞ്ഞു.. ഇനി next adventure നാഗാലാൻഡ്.. ഒരു 3:00 മണിയോടെ ഓല ബുക് ചെയ്തു poltan ബസാറിലേക്.. അവിടെ ആണ് ഞങ്ങൾ നാഗാലാൻഡ് ഇലേക്കുള്ള വണ്ടിയുടെ റീപോർട്ടിങ് സ്റ്റേഷൻ.. 4 മണിക്ക് വണ്ടി എടുക്കും എന്നു പറഞ്ഞിരുന്നു.. അതും പ്രതീക്ഷിച്ചു ഒരു 3:45 ഓടെ ഞങ്ങൾ എത്തിയപ്പോ കണ്ടത് ഒരു സൈക്കിൾ റിക്ഷ.. ഒരു പക്ഷെ ബസ് കുറച്ചു മാറ്റി ഇട്ടതു കൊണ്ടായിരിക്കാം.. റിക്ഷ യിൽ ഒരു 15 മിനിറ്റ്.. എത്തിയത് ഒരു ടെമ്പോ ട്രാവല്ലർ ഇന്റെ മുന്നിൽ.. ഞങ്ങൾ ബാഗൊക്കെ തട്ടിൻ പുറത്തു കേറ്റി സെറ്റ് ആയി. വേടി പൊട്ടണരീതിയിൽ 4-5 കൊല്ലം പഴക്കമുള്ള ഹിന്ദി പാട്ടും കേട്ടു കോഹിമായിലേക് യാത്ര.. ഞാനാ expectation യുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ട് പാട്ടൊക്കെ ആസ്വദികാൻ തുടങ്ങി.. നല്ല തെറ്റില്ലാത്ത പാട്ടുകൾ ആയിരുന്നു. പക്ഷെ തലയ്ക്കുമുകളിലെ ആ സ്‌പീക്കർ തൊണ്ട പൊട്ടി അലറുകായായിരുന്നു എന്നു വേണം പറയാൻ..ഒരു 40 മിനിട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോ ആ ടെമ്പോ ഒരു ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ എത്തി.. മുന്നിൽ ഒരു semi സ്ലീപ്പർ ബസ്.. അതു കൊണ്ടതും എനിക് പറഞ്ഞറിയിക്കാനാകാത്ത ആശ്വാസം കിട്ടി.. ഒന്നു ആ പാട്ടിൽ നിന്നും പിന്നെ ഒരു 3 മണികുർ കൊണ്ടു ഈ ട്രാവല്ലോഗ് ഒന്നു കരക്കു എത്തിക്കാനും പറ്റും എന്നു ഒരു തോന്നൽ സമയം ഇപ്പൊ 5:20 ബസ് സത്യത്തിൽ imphal ഇലേക് ഉള്ളതാണ്.. കോഹിമ വഴി ആണെന്ന് ആ ടെമ്പോ ട്രാവലറിലെകിളി പറഞ്ഞതും വിശ്വസിച്ച ഞങ്ങൾ യാത്ര തുടരുന്നു. ഒരു പക്ഷെ ട്രിപ്പ് തന്നെ മാറി എന്നിരിക്കും മണിപ്പൂർ ട്രിപ്പ് ആകുമോ എന്നു കണ്ടറിയാം.. bus നമ്മുടെ നാട്ടിലെ സെമി സ്ളീപ്പർ ബസ് പോലെ തന്നെ വലിയ വ്യത്യാസം ഒന്നും അറിയനില്ലാ.. ഫോൺ ചാർജ് തീർക്കേണ്ടല്ലോ എന്നു കരുതി ഓഫ് ആക്കി ഒപ്പം ഇവിടെ ബസിലെ ടിവി യിൽ ഒരു പടം ഇട്ടു ഒരു അസാമീസ് പടം ആണെന് തോന്നുന്നു നായകൻ നമ്മുടെ കൊറിയൻ മ്യൂസിക് ബാൻഡ് ഇലോകെ ഉള്ള ആൾക്കാരെ പോലെ ഉണ്ട്. നായിക കൊള്ളാം നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കാം.. ഉള്ളത് പറഞ്ഞ ഇവിടെ ഉള്ള ഒട്ടുമുക്കാൽ പെണ്ണ്പിള്ളേരെ കണ്ടാലും നമ്മൾ ഒന്നു നോക്കിപോകും.. ഒന്നിലേൽ ഒരു natural ഭംഗി അല്ലേൽ അവരുടെ ഡ്രസിങ് ആൻഡ് മകേപ്പ്.. ഇതൊക്കെ കാണുമ്പോഴാ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ പെൻപിള്ളേരൊക്കെ എന്ത് ബോറാണ് എന്നു മനസിലാകാണേ.. ഹാ സിനിമയുടെ കാര്യം .. പണ്ട് കോളേജ് ഇൽ വച്ചു ഇറാനിയൻ, ചൈനീസ്, കൊറിയൻ പടങ്ങൾ ഒകെ കണ്ടനമ്മുക്കണോ ഇതു മനസിലാക്കാൻ പാട് എന്നു കരുതിയാണ് ഞാൻ കാണാൻ തുടങ്ങിയെ.. 10 മിനുറ്റ് തികച്ചില്ല ഞാൻ വീണ്ടും ഫോണിലെത്തി. ഞാനും എന്റെ ക്ഷമ യും എത്രത്തോളം നശിച്ചു എന്നു എനിക്ക് മനസിലായി.. ഒരു പക്ഷെ നല്ലാതിനായിരിക്കാം.. ഈ പടം കണ്ടത് കൊണ്ടു പ്രതേകിച്ചു ഒന്നും കിട്ടാനില്ല.. മറിച്ച ഇതിൽ ശ്രദ്ധിക്കാതിരുന്നാൽ നല്ല ഉറക്കം ഒരു പക്ഷെ കിട്ടിയേക്കാം.. ഒരു ഉറക്കം കഴിഞ്ഞപ്പോ ബസ് അസം നാഗാലാൻഡ് ബോര്ഡറിന്റെ അടുത്തു ഏതോ ഒരു കടയിൽ നിർത്തി ഞങ്ങൾ മൊബൈൽ ചാർജ് ഫുൾ ആക്കണം എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ നേരത്തെ സീറ്റ് പിടിച്ചു.. റൊട്ടി മീൻ, ആൻഡ് ചിക്കൻ കറി പറഞ്ഞു.. ഭക്ഷണം അത്ര പോര.. പക്ഷെ റേറ്റ് നമ്മുടെ നാട്ടിലെത്തു പോലെ കത്തി..ഏതായാലും അതും കഴിച്ചു ബസിൽ കേറി കണ്ണടച്ചു.. ടീവിൽ വച്ചേക്കണ സിനിമ മാക്സിമം ഞാൻ അവോയ്ഡ് ചെയ്തു.. നായികയെ കാണാൻ മാത്രം തല ഇടക്കി പൊക്കി നോക്കി.. ഏതായാലും കുറച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടിയായാലും ഉറക്കം പിടിച്ചു..

ചാപ്റ്റർ -7 WALKING DEAD..