Dainty Queen ♥

Exam week and I'm tired. But this is 'the tired' I prayer for. The "tired" I worked hard to experience. Ito yung pinagpanata kong hirap. Yung hirap na gusto ko danasin kasi for once, hindi na siya yung hirap na nasasaktan yung puso ko.

I know you chose yourself that time and I'm proud of you. I hope you live the life you deserve.

I thank you, self, for not giving up. I thank you for keeping the faith. I thank you for still keeping it. And I thank you that you're looking for room of growth anywhere and everywhere you go. I thank you for surviving one day at a time and for not blaming yourself anymore on what was lost.

You're my...

could've been.

should've been.

But never was, and never will be...

Sino nga naman makakapagsabi ng mangyayari kinabukasan? Sa mga susunod na araw, linggo, buwan o taon pa yan.

Kasi look at me. Kahit ako noon, hindi ko napicture na darating ako sa araw na 'to. Na uupo ako sa bawat kainan na pinuntahan natin dito sa Baguio, kinakain ko pa rin yung mga inoorder natin, na mag-isa na lang ako.

Hindi ko akalaing uupo ako mag-isa na ikaw memory ka na lang sakin.

Hindi na ganun kasakit. Pero pag iniisip ko, talaga palang umoorder at kumakain ako dito mag-isa. Nasa kabilang banda ng agam agam ko pa rin,

"Bakit mo ba 'ko iniwan?"

"Kailan ko maiintindihan kung bakit?"

Hinding hindi ka mawawala sa panalangin ko.

Aaralin ko mang hindi ka na hintayin, hindi ka pa rin mawawala sa panalangin. Live the life you deserve, dahil mabuti kang tao. ❤️