asu

Hayat bir iskambil oyununa benzer. Elinize gelen kartlar determinizmi temsil eder; onları nasıl oynadığınızsa özgür iradenizi.

Tuhaf değil, kötüyüm. Bazen olurum böyle. Ağlamak istiyorum. Çok aptalca bir şey bu. Ama geçer.

I wonder where u are, J.

İnsanlar kusurlarını kendi kendilerine bile itiraf etmiyorlar artık.

Neden diyorum, nasıl diyorlar Gönül diyorum, akıl diyorlar Bir meyhanedeyim körkütük sarhoş Şarap diyorum, ayıl diyorlar

Ah, ne zaman arzu edeceksin, geri dönerek, ümidimi aşka dönüştürmeyi?

Hangi yıldızdır bilmem gözlerin…

Gerçeği bulmaya çok yaklaştığımızı biliyordum. Ama gerçeğin korkunç olacağı hissini içimden atamıyordum.

İnsanların hiçbir şey yapmadan nasıl öylece bekleyebildiklerini anlamıyordum.

Bunun ne devam etmesini, ne de beni ayakta tutmasını istiyordum. Sadece o an buna ihtiyacım vardı.

Her şeyimi alıp götürmüştü ve şimdi de kalkmış bana üzüntümün onun için uygunsuz olduğunu mu söylüyordu?

…beynimde sürekli bir şeyler dönüyor, dönüyor, dönüyordu ve yine uykusuz bir gecenin beni beklediğini biliyordum.

Yanlış yer, yanlış zaman.

İnsanların kalplerinin sesini dinleyerek verdikleri zararı nasıl umursamazca görmezden gelebildiklerinde hiçbir zaman anlamamıştım. Kalbinin sesini dinlemenin iyi bir şey olduğunu kim söylemişti ki? Bu egoizmden, her şeyi fethetme bencilliğinden başka bir şey değildi.