İslam-i

İslam kişinin kendi evladına zulmetmesine izin vermez.Cahiliye devrinde kız çocuklarını bir utanç kaynağı olarak gören ve onları diri diri gömen o kafirleri kınayan Yüce Allah şu ayetlerini indirmiştir,

'' Diri diri gömülen kız çocuğunun, hangi günahtan ötürü öldürüldüğü sorulduğu zaman (Tekvir Suresi 7,8)''

''Onlardan biri, kız ile müjdelendiği zaman içi öfke ile dolarak yüzü simsiyah kesilir!'' (Nahl Suresi 58)

Efendimiz'den (sav) bize ulaşan hadislerde,

"Kim ki üç tane kız çocuğu yetiştirir, güzel terbiye eder, evlendirir ve onlara iyilikte bulunursa, o kişi için cennet vardır." (Ebu Davud, Edep, 120, 121)

''Aişe radıyallahu anhâ şöyle dedi:

Sırtına iki çocuğunu almış yoksul bir kadın çıkageldi. Ona üç hurma verdim. O da çocuklarına birer hurma verdi; öteki hurmayı yemek için ağzına götürmüştü ki, çocukları onu da istediler. Kadıncağız yemek istediği bu hurmayı çocuklarına bölüştürdü. Kadının bu tutumuna hayran kaldım ve yaptığını Resûlullah’a anlattım. Şöyle buyurdu:

“Bu şefkati sebebiyle Allah Teâlâ o kadına mutlaka cenneti vermiş (veya) bu sebeple onu cehennemden âzâd etmiştir.” Müslim, Birr 148''

''Çölde yaşayan Araplardan bazıları Rasûlullah (sav)’ın  yanına geldiler; (O'nun çocukları öpüp sevdiğini görünce):

-Siz çocuklarınızı öpüyor musunuz? dediler. Hz. Peygamber:

-Evet, cevabını verince onlar:

-Ama biz vallahi çocukları öpmeyiz, dediler. Bunun üzerine Peygamber Efendimiz:

-Allah sizin kalbinizden merhameti söktüyse ben ne yapabilirim, buyurdu. (Müslim, Fedâil, 64)''

Bizim dinimiz bırakın kendi çocuğuna bakmayı ve iyilik yapmayı, bir başkasının yetim öksüz çocuklarına daha bakmamızı, iyilik etmemizi emretmiştir.Yüce Allah Kuran'da;

''Sana Allah yolunda ne harcayacaklarını soruyorlar. De ki: “Hayır olarak ne harcarsanız o, ana-baba, akraba, yetimler, fakirler ve yolda kalmışlar içindir. Hayır olarak ne yaparsanız, gerçekten Allah onu hakkıyla bilir.” (Bakara Suresi - 215.Ayet)''

''Allah’a ibadet edin ve ona hiçbir şeyi ortak koşmayın. Ana babaya, akrabaya, yetimlere, yoksullara, yakın komşuya, uzak komşuya, yanınızdaki arkadaşa, yolcuya, elinizin altındakilere iyilik edin. Şüphesiz, Allah kibirlenen ve övünen kimseleri sevmez. (Nisa Suresi- 36. Ayet)''

''Yahut şiddetli bir açlık gününde kendisiyle yakınlığı olan bir yetimi yahut yerde sürünen bir yoksulu doyurmaktır.  (Beled Suresi - 16.Ayet)''

''Onlar, seve seve yiyeceği yoksula, yetime ve esire yedirirler. (İnsan Suresi - 8.Ayet)''

Efendimiz Muhammed Mustafa (sav) bu konuyla alakalı şöyle buyurmuştur;

“Kim mes’ûliyeti altındaki kız veya erkek yetim çocuğuna iyi davranırsa; o ve ben cennette (şöylece) beraber bulunacağız.” buyurarak iki parmağını yanyana getirmişlerdi. (Buhârî, Edeb, 24)

“Eğer kalbinin yumuşamasını istiyorsan fakiri doyur, yetimin başını okşa!” tavsiyesinde bulundu. (Ahmed, II, 263, 387)

Bir kimse suç işlerse o suç ancak ve ancak şahsidir.İslamdır mükemmel olan, müslüman ise değil.Buna misal olarakşunu verebiliriz; biz bu ülkenin vatandaşları olarak anayasaya tabiiyiz ve bu anayasaya göre hırsızlık bir suç.Bir kimse gidip hırsızlık yapsa, insanlar şunu mu der bu nasıl bir anayasa ki bu kimse hırsızlık yaptı, yoksa şahsa mı deriz sen nasıl insansın ki hırsızlık yaptın.Biz de müslümanlar olarak anayasamız olan Kuran'a tabiiyiz.Ama ben bir günah işlersem suç Kuran'a İslam'a ait değildir.Ben kendi dinimin kurallarının dışına çıktığım için suçluyumdur.Bu ayrımı yapmalıyız.Yoksa adil olmayız.Biz müslümanlar olarak her daim mazlumda yana, zalime karşıyız.Zalim babamız da olsa kendi dinimizden de olsa, mazlum düşmanımız da olsa, bize bunu Rabbimiz emrediyor.

Ebû Hüreyre’den (ra) rivayet edildiğine göre

Resûlullah şöyle demiştir:

Bir adam yolda giderken aşırı derecede susar, derken bir kuyu bulur, oraya İner ve suyunu içip çıkar. O esnada bir köpek dilini çıkarıp soluyarak, susuzluktan nemli toprağı yalar. Bunun üzerine adam, “bu köpek de tıpkı benim gibi susamış” der ve tekrar kuyuya iner, pabucuna su doldurur ve onu ağzı ile tutarak kuyudan çıkar, köpeği sular. Bundan dolayı Allah ondan razı olur ve onu bağışlar. Sahâbîler:

–Yâ Resûlallah, hayvanlardan dolayı da bize sevap var mı ki, diye sordu.

–Evet, can taşıyan her varlığa yapılan iyilikten dolayı sevap vardır, buyurdu.

Ey insan! Seni yaratan, şekillendirip ölçülü yapan, dilediği bir biçimde seni oluşturan cömert Rabbine karşı seni ne aldattı?