•nyctophilia•

Seni çok özledim. Bana her akşam "konuşalım mı" mesajı atmanı özledim. Seninle konuşurken uyuya kalıp beni uykuya dalana kadar izlemeni özledim. Her ağladığımda sana fotoğraf attığımda "ağlamanı istemiyorum ama eğer ağlayarak rahatlayacaksan bana fotoğraf atma çünkü içim parçalanıyor" demeni özledim. Kokunu özledim. Bana bakarken gözlerinin içindeki o parıltıyı görmeyi özledim. Gülüşünü özledim mesela. Çok konuştuğumda "yine çok konuştun" diyip beni kızdırdıktan sonra gülmeni özledim. Bana sarılmanı özledim. "Seni çok seviyorum" demelerini özledim. Seninle oturup sabaha kadar boş boş konuşmayı özledim. Sesini özledim. Her şey'ini özledim ben senin, her hücreni, her zerreni...

Bu yazdıklarımı karşına geçip gözlerinin içine bakarak söylemeye cesaretim yok. Korkuyorum. "Seni istemiyorum" demenden korkuyorum. Alay edercesine yüzüme gülmenden korkuyorum. Reddedilmekten korkuyorum. Seni tamamen kaybetmekten korkuyorum. Korkuyorum işte.. Sanırım bu içimde olan korku yüzünden, sana bunları söyleyemediğimden, gittikçe uzaklaşıyoruz birbirimizden.

Evet , kabul ediyorum seni çok kırdım. "Biz"i bitirdim ama seni sevmediğimden değil, sana çok çok kızgın olduğumdandı. Insan kaybedince anlıyormuş elinde olanın değerini.. Ben senin değerini bilemedim şimdi öylece uzaktan izliyorum seni. Ama görüyorum ki sen böyle daha mutlusun. Peki "bal'ım", sen nasıl mutlu olucaksan öyle olsun :) Bak, bal'ım dedim sana. Biliyor musun, senden başka kimseye kullanamıyorum bu kelimeyi, kimseye hitap edemiyorum böyle. 6 mayıs gününü hatırlıyor musun? Hani gelmiştin yine beni sinir etmeye çalışıyordun. Sonra bana bir yazışma göstermiştin, o mesajlaşmada yeni konuştuğun kıza "güzelim" diye hitap ettiğini gördüm. Görmezden geldim, görmemiş olmak isterdim. Aynen şöyle yazıyordu, o senin doğum gününü kutlamıştı sen de cevap olarak "teşekkür ederim güzelim" yazmıştın..

"Teşekkür ederim güzelim" bir cümle bana asla bukadar ağır gelmemişti.. O akşam gözlerim şişene kadar ağlamıştım, "Bu mu yani?!" "Bukadar kolay mı unuttun beni, bana hitap ederken kullandığın kelimeyi bile!?" diye ama yine her zaman olduğu gibi cevabını bulamadan uyuya kalmışım. Eğer bir gün, iki normal insan gibi oturup konuşursak sana sormak ve söylemek istediğim okadar çok şey var ki.. Neyse, ben yine çok konuştum, iyi geceler bal'🤍

17 yıl önce annemi benim doğumum için hastaneye kaldırdıklarında doğumhanenin önünde tek başına bir tek anneannem varmış, sonra halamlar falan gelmiş. Benim doğumum 12 saat sürmüş ama babam yokmuş orda.

Ezelî cümlelerini,

Duyabiliyor sözleri,

Henüz hiçbiri söylenmemişken.

Ağır yaralıyım ama ölmem,

Medet ummam, boyun eğmem

Ve tedaviyi kabul etmem;

Göremezsem deliricem.

Bebeğim gel bana sokul.