Inkijk

INKIJK 2016.04/10 – Maatjes

Miko was voor hem slechts koffie geweest, maar nu bleek het ook een model. Een mannelijk model. Een boomlang mannelijk model, net geen twee meter, met een buikomtrek van één meter. Hij las het in de weekendkrant die voor hem op tafel lag: “De mooie man met een maatje meer”. Eindelijk ruimte  en waardering in het straatgezicht voor het buitenmaatse model, dacht hij met een glimlach, maar de…

Miko was voor hem slechts koffie geweest, maar nu bleek het ook een model. Een mannelijk model. Een boomlang mannelijk model, net geen twee meter, met een buikomtrek van één meter. Hij las het in de weekendkrant die voor hem op tafel lag: “De mooie man met een maatje meer”. Eindelijk ruimte  en waardering in het straatgezicht voor het buitenmaatse model, dacht hij met een glimlach, maar de…

INKIJK 2016.03/08 – NAAKT

Ze hadden hem in dat teiltje gezet, met zijn poep in een bodempje lauwwarm water. Daar prijkte hij dan, als een fakir op een nagelbedje, mooi rechtop in dat teiltje. Het teiltje stond pal in het midden van de tafel die in het midden van de eetkamer stond. Daaromheen vier stoelen, zijn vader met een fototoestel dat heel de kamer wit flitste en zijn moeder met een kammetje in haar hand. En daar in…

INKIJK 2016.02/14 – DE MENING

Het gesprek was stilgevallen en om de leemte te vullen hadden ze net hun derde kop koffie besteld. De een was naar de wc getrokken en kwam nu terug naar het tafeltje waar de ander alleen was achtergebleven. Ze friemelde met het suikerzakje op de rand van het schoteltje dat de dienster voor haar had neergezet. De een, die was teruggekomen van de wc, trok haar stoel bij. Het hout schuurde over de …

INKIJK 2016.01/31 – GESTRIPT

Hij was wakker geworden met een kop vol ideeën, maar zodra hij uit bed was gekomen, waren die allemaal verdampt. Zo liep hij de hele dag rond met zijn hoofd in een wolk van plannen en dromen die hij niet vatten kon. Zo verging de ene dag na de andere en sleet hij zijn leven in een stripverhaal vol lege tekstballonnen. Tentoonstelling Axel Duran – Huis Hellemans, Edegem    Lantaarn tussen de bomen…

INKIJK 2016.01/26 – SCHONE LEI

Hij wist nog hoe hij vroeger de eerste bladzijden van zijn agenda in ‘schoon schrift’ koesterde. Reeds de derde dag namen de hanenpoten het van zijn goede voornemens over. Twee jaar eerder had hij zich in de prille januarimaand voorgenomen dat jaar alle rommel op te ruimen. Het jaar daarop had hij de goede voornemens achterwege gelaten, stilletjes hopend dat ze misschien enkel werkten als ze er…

INKIJK 2016.01/24 – SALON

Voor net geen 7.000 euro had hij een nieuwe auto gekocht. Het voormalige oostblokkertje had de motor van zijn westers broertje, dat al twintig jaar gesmeerd liep. Wat kon daar mis mee zijn? De verkoper had geprobeerd de prijs op te drijven met onmisbare accessoires, maar elk voorstel had hij resoluut afgewezen. Elektrisch bediende ruiten? Nee, want niets betrouwbaarder dan het aloude …

INKIJK 2016.01/18 – Oh dennenboom!

Hoe uitgelaten had hij zich gevoeld toen ze hem uitkozen! Honderden als hij waren er geweest, maar hem hadden ze er toch maar fijntjes uitgenomen. Hij wist het wel, dat hij anders was, anders dan alle anderen. Jubelend hadden ze hem meegenomen en eens thuis hadden ze hem nog mooier gemaakt. Als toppunt van al dat eerbetoon hadden ze hem, de uitverkorene, gekroond met een ster. Hij, in het…

INKIJK 2016.01/18 – Oh dennenboom!

Hoe opgelaten had hij zich gevoeld toen ze hem uitkozen! Honderden als hij waren er geweest, maar hem hadden ze er toch maar fijntjes uitgenomen. Hij wist het wel, dat hij anders was, anders dan alle anderen. Jubelend hadden ze hem meegenomen en eens thuis hadden ze hem nog mooier gemaakt. Als toppunt van al dat eerbetoon hadden ze hem, de uitverkorene, gekroond met een ster. Hij, in het…

INKIJK 2016.01/10 – KAREL

Tien jaar geleden hadden ze elkaar voor het laatst gezien en elk nieuw jaar had hij met e-mail de beste wensen overgemaakt. Veel geluk en goede gezondheid! Telkens met een kwinkslag. En nu lag daar de uitnodiging om zijn oude vriend te komen herdenken. Hoezo herdenken? Twee dagen geleden had hij hem nog voorspoed gemaild. Happy happy happy! En nu bleek hij drie maanden geleden te zijn overleden.…

INKIJK 2016.01/09 – WATTENSTAAFJES

Twee doosjes gevuld met wattenstaafjes. Toen hij ze zag, ging hij automatisch kijken naar de oren van de mevrouw die voor hem stond en de twee doosjes samen met een bus shampoo en een blikje tonijn op de lopende band had gedeponeerd. Ze had gewone oren. Niet groot of klein of puntig of met rare lelletjes of zo. Oren van alledag waren het. Ze waren ook niet vuil. Misschien gebruikte ze de…

INKIJK 2016.01/06 – HET GEHEIMPJE

Hij was een vrolijke vent met een innemende glimlach. Joviaal. Groot van postuur. Een mens die zich niet wegstak, dat ook niet zou kunnen. Als hij ergens binnenkwam, dan zag en hoorde je hem. Openhartig ook, wanneer hij met iemand in gesprek kwam, al was het voor de eerste keer, sprak hij alsof ze oude bekenden waren. Een open boek. Maar wanneer men hem vroeg wat hij deed voor de kost, antwoordde…

INKIJK 2016.01/05 – WIR SCHAFFEN DAS

Hip hip hoera, eindelijk had zij online iets gekocht. Allicht aangemoedigd door de vele berichten over de eenvoud en het gemak. Niet in de file, geen gezoek naar een parkeerplaats. Zeulen met winkeltassen? Overbodig. Hijgend arriveren voor een winkeldeur die voor haar neus op slot ging? Verleden tijd. Ode aan de vooruitgang. En foert had ze gezegd tegen drukke winkelstraten en pleinen vol…

INKIJK 2016.01/04 – EERSTE WERKDAG

Veel te vroeg uit bed. Gezwollen ogen, schorre keel. De miserie droop als drek uit haar krant en zonk in haar maag, die sinds de feesten nog steeds niet op haar plooi was. Stakende spoormannen, op wraak beluste Arabieren, kibbelende regering. Alles smaakte klef. Dan in de auto. Gehaast tussen honderden andere auto’s, kruipend langs de snelweg. Snelweg. Wie had het bedacht? Een bedelaar op de…

INKIJK 2016.01/02 – WARM

Het was het warmste jaar geweest ooit gemeten. Dat bericht was op de radio uitgesproken alsof het slecht nieuws was en iedereen zich ervoor diende te schamen. Alsof wie zich verheugde in zachte winters er schuld aan had dat elders tornado’s huizen wegvaagden en overvloedige regenval straten overspoelde. Was hij een egoïst omdat hij zijn winters nóg zachter wilde? Zaten geluk en ongeluk soms in…

INKIJK 2016.01/01 – VOORNEMENS

Eenmaal in het jaar, op de eerste dag, bekroop hem de schoonmaakdraak. Dan dwarrelden stofvlokken als zwarte sneeuw in zijn hoofd. Alle rommel wilde hij ruimen. Nu, rommel bezat hij met hopen. Zo veel dat er geen beginnen aan was, laat staan een eindigen. En dus verloor zijn draak zijn vuur, zoals een drenkeling zijn hoop wanneer hij na dagenlang dorstig dobberen nog steeds geen land had gezien.…

INKIJK 2015.11/28 – SPIERPIJN

De regen kwam bloedrood uit de hemel. Hij staarde van achter het stuur naar de ruitenwissers die de vloed ternauwernood aankonden. Die ochtend had hij zich te onstuimig en veel te gehaast afgedroogd. Een spier had hem daarvoor afgestraft. Als verloren gelopen tandpijn knaagde ze nu ergens tussen nek, schouderblad en rug. Het rood duurde hem te lang. Weg wou hij van dit oponthoud, naar de zachte…