“Ihlamurlar çiçek açtığı zaman” diyerek gelmeye söz veren Bahaettin amca, ağaçlar yaprak dökerken ebedi hayata göçtü, baharı göremedi.

evimsin lan sen benim

Ay’a mı gülümsedin, bu ne güzel gece.

En çok nerede yanıldınız, ben sevdiğim insanların bana kıyamayacağını düşünerek.

Burcu geldi aklıma. 1. Sınıfta sevdiğim kız. Eğer o gün, 7 yaşında bir çocuk sevdiği kızın karşısında altına işemeseydi, bu gece çok daha farklı olabilirdi mesela. Bu gece Burcu'ya içiyorum. Bu gece Halit Uluç İlköğretim okuluna, her gün dayak yediğim ve sayesinde dayak atmayı öğrendiğim Şahan'a, 8 yaşımdayken tasomu çaldığı için ilk küfürümü ettiğim, annesine orospu dediğim Muhammet'e içiyorum. Nisanlar hüzünlüdür hep. Bu gece, 23 nisan gösterisine aylarca hazırlanıp 22 nisanda okul değiştiren küçük bir çocuğa içiyorum. Bu gece, büyüdüğünde istediği hayvan olabileceğini sanan, köpek olmak için büyümek isteyen, ağzında dişi olmayan bir bebeğe içiyorum. Bu gece Antalya/Konyaaltına, Sivas/Yıldızeline, Samsun/Saadet Caddesine içiyorum. Bu gece Cedit mahallesine de içiyorum. Bu gece 12 yıldır ev numarası aklımdan hiç silinmeyen ilk arkadaşım Hasan'a içiyorum. Ben bu gece, asla sigara içmem diyen, astım hastası, tırnakları sapsarı bir adama içiyorum. Siyahıma, Yeşilime, hatta Mavime bile içiyorum. Leonard Cohen'e bu geceyi lütfettiği için, Axl Rose'a bana sevmeyi öğrettiği için, Frank Sinatra'ya saygıyı öğrettiği için, Jon Bon Jovi'ye hayat gayemi öğrettiği için içiyorum. Tüm umutlarıma. Ben bu gece; Yıllar boyu ağlamış bir kadına, yıllar boyu ağlamamış bir adama içiyorum. Ben bu gece 10 yıl birbirini görmeden, duymadan, sağ mı-ölü mü bilmeden hayatlarına devam eden, birbirinin ismini asla anmayan, ama birinin yanında diğerinin konusu açılınca gözleri yağmurlara boğulan iki insana içiyorum. Ben bu gece, geleceğime içiyorum. Unutamadığım her şeye, her an düşündüğüm onca şeye, bana bu ödülü ehliyetim olmadan veren Tanrı'ya içiyorum. O bana günah yazıyor, ben onun da şerefine içiyorum. Hayat tek seferlik. Zıvanayı fazla deldik. Şimdi ne koyarsak suya düşüyor.

Muhteşem bir yazı. Muhteşem bir yazardan..

Canımı acıtan cümle  :   “Ben bu gece 10 yıl birbirini görmeden, duymadan, sağ mı-ölü mü bilmeden hayatlarına devam eden, birbirinin ismini asla anmayan, ama birinin yanında diğerinin konusu açılınca gözleri yağmurlara boğulan iki insana içiyorum. “ Muhteşem Bir yazı…

Muhteşem mi? Muhteşem kelimesi az kalır, hatta bütün övgü kelimeleri az kalır bu yazıya…  “ Ben bu gece; Yıllar boyu ağlamış bir kadına, yıllar boyu ağlamamış bir adama içiyorum.”

“…Ben bu gece, geleceğime içiyorum. Unutamadığım her şeye, her an düşündüğüm onca şeye, bana bu ödülü ehliyetim olmadan veren Tanrı'ya içiyorum…”

‘’….Leonard Cohen'e bu geceyi lütfettiği için, Axl Rose'a bana sevmeyi öğrettiği için, Frank Sinatra'ya saygıyı öğrettiği için, Jon Bon Jovi'ye hayat gayemi öğrettiği için içiyorum…‘‘

“Unutamadığım her şeye,her an düşündüğüm onca şeye,bana bu ödülü ehliyetim olmadan veren Tanrı'ya içiyorum.”

‘Unutamadığım her şeye, her an düşündüğüm onca şeye, bana bu ödülü ehliyetim olmadan veren Tanrı'ya içiyorum.’

Aylar sonra bu yazıya rastlamak güzel, değerli bi yazı..

Ben bu gece aşık olduğum kadının beni terkedişine ağlıyorum siz içerek sarhoş olursunuz biz aglayarak.

Olmayışına olamayışına daha da ötesi olmak istememene 

Sanat eseri.

Ağladım..

Sol gözümden iki damla yaş aktı evet…

yine bize rakı masası gözüktü….

Eleştiri yapılamayacak kadar iyi

Mükemmel bir yazı bu be.

Nasıl anlatsam? Ben bu hikayede ki asıl kadın değildim. Ben o arkada duran çerçeveydim. Düşüp kırılana kadar fark edilemeyen.