im.mehemmed

Birinin saçımı oxşamasına və qucaqlamasına ehtiyacım var.

Gözəl sevmək heç bir şey üçün kifayət deyil, gözəl sevdiyim biri mənə bunu öyrətdi..

Kardeşim dedim; acılarıma da kardeş olur musun?

Ya mən yanlış tablodayam ya içkilidir rəssam.

Bəzi hekayələrin nə adı var nə həcmi. Bir insan yashayar, bir insan düshünər. Bəziləri yazar, bəziləri öz məzarını qazar. Bəzi hekayələrin sujet xətti bashlanmadan yazılar. Hekayələrdəki sevgi elə bilirsiniz "əks cinsə qarshı bəslənən duyğudan mı" bashlayır? Xeyr! Bəzi hekayələrin körpələri sevgisiz böyüyür, döyülür. Kimi atasız, kimi anasız. Birinin yoxluğunu artıq körpəlikdən öyrənir. Elə o bəzi ushaqlar tənhalıqdan qorxduqları üchün sevdikləri insanı bərk-bərk sevirlər...

Ən gözəl günlərini birlikdə yashadığınız, sonra səbəbsizcə chıxıb gedən birinə məndən aldığlarını geri qaytar deyə bilərsən? Ən gözəl günlərimi, saf, dəyərli hisslərimi, səndən əvvəlki həyatımı qaytar deyə bilərsən? Deyə bilmərsən ki.. Demək istəsən belə susarsan. Susub razılashmağdan bashqa chıxısh yolun olmadığını da bilərsən chünki. Sənin ona hech vaxt etməyəcəyin sheyi o edər sənə. Bilirsən niyə? Chünki, sənə dəyər verməz. İnsan sevdiyinə dəyər verər, sevdiyini önəmsəyər. Nə qədər chətin olsa da, vaxt kechdikcə mümkünsüz hechnə olmadığını basha düshəcəksən. Əvvəl canın chox yanacağ, vaxt kechfikcə öyrəshəcəksən. İstəsən belə əvvəlki kimi sevə bilməyəcəksən onu..🥀

Həyat, hiss edənlər üçün faciə, düşünənlər üçün komediyadır.

Həyatda sıxıntıların olduqca "buda keçər" deyəcəksən keçəcək əlbət. Sonra "buda kəçər" deyəcəyin başqa şeylər gələcək. Həyatdı hamısı keçəcək amma "buda keçər"lər bitməyəcək. Yorulduqca yoruluacaqsan..

Yaşadığım acı hekayələrdə sevdiklərimin imzası var...

Ağrılarımı,acıları və düşüncələrimi yanıma alıb gedəcəyim günü gözləyirəm. Yəni ölümümü. Bir gün yox ya da illər sonra yox,ən tez bir zamanda gözləyirəm ölümü. Artıq dünyada tutanacaq heçnəyim qalmayıb. Əvvəl olsa ağlayıb özümü raharladardım,amma indi heç onu da bacarmıram. Getmək istəyirəm,bacarmıram. Sevmək istəyirəm bacarmıram. Yaşamaq istəyirəm amma nəfəs alıb verərək yox ciddən deyərək,gülərək,əylənərək fəqət onuda bacarmıram. Mən bu dünyada heçnəyi bacarmadım. Heç olmasa ölümü bacarım

Nə varam nə də yox. Bilmirəm hardayam,kimləyəm,necəyəm... Günlər keçir və keçdikcə ruhən qocaldığımı yavaş-yavaş məhv olduğumu hiss edirəm. Kim bilir bu hissi?? İndi bir çoxlarınız mən deyə düşünəcəksiz. Sizə bir söz deyim heç kim yaşadıqlarınızı ya da nə hiss etdiyinizi bilməz.  Bax mənim ruhum bədənimə ağırlıq edir. Elə bil ki burda sıxışıb qalmışam. Nə çıxıb gedə bilirəm rahatca,nə də  rahat yaşaya bilirəm.... sonumu heç yaxşı görmürəm.

Gediciyəm mən,qalıcı deyil. Buna görə də üzməyin bu gedişi zamansız məni :')

Bəzi insanların sevgi adını ağzına alması məni hədsiz qıcıqlandırır. Niyəmi? Belə deyim də "sevirəm,ölürəm dərdindən,onsuz olmaz,həyatımda belə hiss eləməmişəm" və s. kimi sözlərdən sonra ən balaca anlaşılmamazlıqda ayrılan. Və üç ay sonra başqa biriylə sevgili olmaq, həmin sözləri ona qurmaq məni sevgiyə inanmamağa itələyir. Sözüm ünvanlı deyil,amma üzərinə götürəcəklər çox olacaq

Pis insanlar məni heç vaxt təəccübləndirmədi. Məni təəccübləndirən yaxşı sandıqlarım oldu.