෴

“Bütün duyguları anlatmaya yetecek kadar kelime yoktur. Gerek de yoktur.

"Emrolunduğun gibi dosdoğru ol!" (Hûd, 112) Ayetinin karşısına geçip, kendi eğriliklerini gizlemek için o yüce kelamı örtmeye yeltenen o zavallılara söylenecek tek bir söz var: Korku.Bu hamle, ayetin azameti karşısında ezilen, onun ağırlığı altında un ufak olan acizlerin çaresiz çırpınışından başka bir şey değildir. Dosdoğru olmanın getirdiği o muazzam ahlaki ve vicdani yükü taşıyacak ne karakterleri ne de omurgaları var. Ayeti kapatmaya çalışıyorlar, çünkü o ayet her okunduğunda, her hatırlandığında kendi sahtekarlıkları, ikiyüzlülükleri ve yamuklukları yüzlerine bir tokat gibi çarpıyor.Kendi içlerindeki derin eğriliği düzeltmeye güçleri yetmeyen bu korkaklar, çözümü ayetin üstünü kapatmakta bulmuşlar. Bir insan, şanına ve ağırlığına erişemediği bir hakikati ancak bu kadar zavallıca yok saymaya çalışabilir. Doğruluktan o kadar uzaklar, o vasıflardan o kadar yoksunlar ki, ayetin varlığı bile içlerindeki o ödleği titretmeye yetiyor.